Pompei’den altı kişinin kalıntılarını inceleyen araştırmacılar, bunların Yaklaşık 2000 yıl önce kasabayı yok eden volkanik patlama sırasında boğulmuştu.
Araştırma ekibi, Pompeii kurbanlarının kemiklerinin elementel bileşimini belirlemek için taşınabilir X-ışını floresansını kullandı. kalıp yapımında kullanılan alçı Kurbanların ölüm pozları. Onların araştırması şuydu: yayınlanan bugün PLoS ONE’da.
“Bu [could] Farklı Pompeii bölgelerinde bulunan daha fazla Pompei dökümünde gerçekleştirilecek bir protokol oluşturmak, ancak Herculano’daki gibi Vezüv bölgesi çevresindeki kalıntılarda da aynı işlemin yapılması gerekiyor [Herculaneum,]” dedi Valencia Üniversitesi’nden arkeolog ve makalenin ortak yazarı Gianni Gallello, Gizmodo’ya gönderdiği bir e-postada.
Vezüv Yanardağı patladığında, kasabayı yer altına gömen piroklastik akıntılar (hızla hareket eden kül, gaz ve lav birikintileri) üretti. Yanardağın ilk patlamasından sığınan kişiler, Pomza ve külden oluşan “cehennem yağmuru”aşırı ısınmış akıntıların taşıdığı kül ayaklarının altına gömüldü.
Valencia Üniversitesi’nden arkeolog ve çalışmanın başyazarı Llorenç Alapont, “Kemikleri piroklastik dalgalar ve magma akıntılarının neden olduğu yüksek sıcaklıkların etkilerine maruz kaldığında, kurbanlar muhtemelen zehirli gazları solumaktan ölmüştü” dedi. bir üniversite yayınında.
Daha sonra kül soğuyup sertleşti ve katmanlarının altına gömülen cesetler çürüyerek geriye yalnızca kurbanların kemikleri kaldı. İtalyan arkeolog Giuseppe Fiorelli’nin cesetlerin son konumları nedeniyle sertleşmiş külde kalan boşluklara alçı dökmek için bir teknik geliştirdiği 19. yüzyılın sonlarına doğru ilerleyin. Kalıplar kurbanların yüzlerinin, dişlerinin ve hatta kıyafetlerindeki korunmuş kıvrımların ayrıntılarını sergiliyor.
Vezüv Yanardağı patladığında Pompeii sakinlerini (ve komşu Herculaneum kasabasını) neyin öldürdüğüne dair bazı tartışmalar var. Aşırı sıcak piroklastik akıntılar mıydı? 2020 yılında araştırmacılar iddia etti Herculaneum kurbanlarından birinde, görünüşe göre patlamanın ısısı nedeniyle cama dönüşen beyin dokusunu buldular. Belki de bölge sakinleri tarafından öldürülmüştür. İnsanların kafasına düşen dev kayalar (öyle değildi)?
Son ekip, bulgularının birçok sakinin piroklastik akıntıların neden olduğu asfiksi nedeniyle öldüğü fikrini desteklediğini söylüyor. Araştırmacılar Pompeii’nin Porta Nola bölgesinden altı, Terme Banliyösünden bir alçıyı analiz etti. Ekibe göre Porta Nola bireyleri o sırada şehirden kaçıyorlardı ve lapilli (temelde ufalanan volkanik parçalar) ile kaplı arazide geziniyor olmalılardı. fırlatma. Ekibin incelediği bireylerden en az biri, bir dalı baston olarak kullandı.
Bireylerin gömülü kemiklerinden elde edilen element verileri, kalıpları yapmak için dökülen alçının bazı kemiklerin element profillerini etkilediğini gösterdi. Ve daha da önemlisi, ekip tarafından incelenen alçılar, birçok bedenin aşırı ısıya maruz kaldığında aldığı “kavgacı poz”da değil. Adını bir boksörün duruşundan alan bu poz, vücudun susuz kalması ve kasların ısıya maruz kaldıktan sonra kasılmasının bir sonucudur.
Ekibe göre, kurbanların bulunduğu bölgede gaz-kül karışımı çok yüksek değildi ancak birkaç dakikadan fazla nefes alınamayacak durumdaydı. Araştırmacılar, ne olursa olsun, piroklastik akıntıların bıraktığı sıcak külün, boğulmuş cesetler gömüldükçe üzerinde “termal bir etki” yaratacağını yazdı.
Sonuç olarak, taşınabilir X-ışını floresans (pXRF) analizinin, bilim adamlarının Roma kalıntıları üzerinde müdahalesiz incelemelerini geliştirmesi mümkün. Onlarla aramızdaki 1.944 yıla rağmen yeni bilimsel yaklaşımlar, Pompeii halkının yaşamının son anlarını daha iyi anlamamızı sağlıyor.
Devamı: Pompei’deki Snack Bar’dan 2.000 Yıllık Yiyecek Çıktı
