Kıyı şeritlerinin aşınması mülkleri ve ekosistemleri tehdit ediyor, ancak bilim insanları elektrik şokları şeklinde şok edici bir çözüm bulmuş olabilirler. Küçük yükler kullanarak kum taneleri arasında çimento benzeri bir bağ oluşturmayı başardılar.
Northwestern Üniversitesi’nde yardımcı doçent olan Alessandro Rotta Loria, bir yazısında şunları kaydetti: ifade Dünya nüfusunun yaklaşık %40’ının kıyı bölgelerinde yaşadığını ve yükselen deniz seviyelerinin “bu topluluklar için muazzam bir tehdit” oluşturduğunu belirtti.
Loria ve ekibi bir çözüm bulmak için, metabolik enerjilerini deniz suyu minerallerini iskeletlerine ve kabuklarına dönüştürmek için kullanan istiridye ve midye gibi deniz organizmalarından ilham aldı. Rotta Loria, elektrik şoku şeklinde farklı bir enerji kaynağına karar verdi.
Deniz suyu çok sayıda çözünmüş mineral ve yüksek sayıda iyon içerdiğinden, yük eklemek iki yaygın mineral üretebilir: magnezyum hidroksit ve kalsiyum karbonat. İkincisi yumuşakça kabuklarında bulunan birincil maddedir, ilki ise birçok taşta yaygındır.
Rotta Loria, “Amacım, kıyı koruma alanındaki statükoyu değiştirebilecek, koruma yapıları inşa etmeyi gerektirmeyen ve gerçek çimento kullanmadan deniz tabanlarını çimentolayabilen bir yaklaşım geliştirmekti” dedi.
Birinde çalışmak Communications Earth and the Environment dergisinde yayınlanan makalede Rotta Loria, deniz suyuna batırılmış kumlara elektrik yüklerinin uygulandığı deneyleri anlattı. Ekip, farklı voltajlar, voltajların kuma uygulandığı süre, toprağın yoğunluğu ve diğer değişkenlerle uğraştı. Kullandıkları gücü değiştirmenin üretilen minerallerin tam oranını değiştireceğini buldular, ancak nihayetinde aradıkları şeyi elde etmek için sadece 2 veya 3 voltluk hafif bir akıma ihtiyaç duydular: kum parçacıklarını bir arada tutan doğal bir çimentonun özelliklerine sahip bir malzeme.
Rotta Loria, “Kum işlendikten sonra bir kaya gibi görünüyor,” dedi. “Granüler ve yapışkan olmaktan ziyade hareketsiz ve katı. Minerallerin kendisi betondan çok daha güçlü, bu nedenle ortaya çıkan kum bir deniz duvarı kadar güçlü ve katı olabilir.”
Rotta Loria, gerekli voltajların çok düşük olması nedeniyle kıyı deniz yaşamına tehdit oluşturmayacağını söyledi.
“Bu yaklaşımın sayısız uygulaması var,” dedi. “Bunu deniz duvarlarının altındaki deniz tabanını güçlendirmek veya kum tepeciklerini stabilize etmek ve dengesiz toprak eğimlerini korumak için kullanabiliriz. Ayrıca koruma yapılarını, deniz temellerini ve daha birçok şeyi güçlendirmek için de kullanabiliriz. Bunu kıyı alanlarını korumak için uygulamanın birçok yolu var.”
Bu, sahilde vakit geçirmeyi seven herkes için iyi bir haber olabilir. Binaen Amerika Birleşik Devletleri İklim Dayanıklılığı Araç Seti’ne göre, kıyı erozyonu her yıl yaklaşık 500 milyon dolarlık mülk kaybına neden oluyor. Finansal darbeye ek olarak, erozyon ayrıca hayati bir rol oynayan 80.000 dönümlük sulak alanın yıllık kaybına da yol açıyor rol taşkın koruması ve su kalitesinin korunmasında, biyolojik çeşitlilik ve rekreasyon açısından değerlerinden bahsetmeye bile gerek yok. 2020 çalışmak Yüzyılın sonuna doğru gezegenimizdeki plajların %26’sının erozyon nedeniyle yok olabileceğini tespit etti.
