Astrobotic’in Peregrine Ay iniş aracı, itme sistemindeki tek bir valfte oluşan sorun nedeniyle Ay’a ulaşamadı. Salı günü yayınlanan görev raporuna göreŞirket yönetimi, düzenlediği basın toplantısında mühendislerin valfi yeniden tasarladıklarını ve sorunun tekrarlanmamasını sağlamak için bir sonraki iniş aracı olan Griffin’in tahrik sistemine ek yedeklilik eklediklerini söyledi.
Rapor, Peregrine görevinin Ocak ayında sona ermesinden kısa bir süre sonra toplanan bir inceleme kurulundan geliyor. Bu görev, mühendislerin uzay aracının itme sistemini yörüngede ilk kez etkinleştirdiği 8 Ocak’taki fırlatmadan sadece birkaç saat sonra sorunla karşılaştı.
O noktada, yakıt ve oksitleyici tankları, iki basınç kontrol valfi veya PCV açıldığında helyumla basınçlandırılmış olmalıydı. Ancak helyum, ikinci valften oksitleyici tanka “kontrolsüz” bir şekilde akmaya başladı, Astrobotic CEO’su John Thornton basın toplantısında açıkladı.
“Bu, tankın önemli ve hızlı bir şekilde aşırı basınçlanmasına neden oldu,” dedi. “Ne yazık ki, tank daha sonra patladı ve daha sonra görevin geri kalanında oksitleyici sızdırdı.”
İnceleme kurulu başkanı John Horack, PCV’nin yeniden kapatılamamasının, muhtemelen valf içindeki bazı dişli bileşenler arasındaki “titreşim kaynaklı gevşeme” nedeniyle oluşan mekanik bir arızadan kaynaklandığını söyledi. Telemetri verileri, anormalliğin yerini ve zamanlamasını belirleyebildi ve bu veriler, PCV’yi açıp kapatmak için otonom diziyle ve tahrik sistemindeki valfin konumuyla tutarlıydı. Mühendisler ayrıca, arızayı yer testinde de tekrarlayabildiler.
Oksitleyici sızıntısı devam ederken, Astrobotic ekibi uzay aracını stabilize etmeyi, pillerini şarj etmeyi ve yüklerini çalıştırmayı başardı. Ancak sorun nihayetinde görev için ölümcül oldu ve on buçuk gün sonra uzay aracı Dünya’ya döndü ve atmosferde yandı.
34 kişilik inceleme kurulunda şirket içinden 26 kişi ve şirket dışından 8 kişi yer alıyordu. Kurul sadece görev sırasında toplanan verileri değil, aynı zamanda uçuş yeterlilik kampanyası ve bileşen testlerinden gelen tüm verileri de inceledi. Sonunda, arızanın muhtemel nedeninin aslında tahrik sistemindeki tek helyum PCV’nin arızası olduğuna karar verdi.
Yönetim kurulu ayrıca başarısızlığa yol açan olayların bir zaman çizelgesini derledi ve bu, Astrobotic’in itici besleme sisteminin geliştirilmesi için ismi açıklanmayan bir tedarikçiyle sözleşme yaptığı 2019 yılına kadar uzanıyor. Bu tedarikçi COVID-19 salgını nedeniyle teknik ve tedarik zinciri sorunları yaşamaya başladığında, Astrobotic 2022’nin başlarında sözleşmelerini feshetme ve kısmen monte edilmiş besleme sistemini şirket içinde tamamlama kararı aldı.
Astrobotic’in görev direktörü Sharad Bhaskaran, “Bu zamana kadar, daha fazla dikey entegrasyon yapmak için Griffin’in tahrik sistemini şirket içinde yapma kararını çoktan vermiştik,” dedi. “Bu tahrik entegrasyonunu yapmak için gereken yeteneklerin çoğunu zaten geliştirmiştik… Bu ayrıca, Peregrine’den çok daha karmaşık olan Griffin programına girerken riskin bir kısmını da ortadan kaldırdı.”
Ancak Astrobotic mühendisleri orijinal tedarikçinin tahrik bileşenleriyle ilgili sorunlarla karşılaşmaya başladı – özellikle PCV’ler. Ağustos 2022’de farklı, ismi açıklanmayan bir PCV tedarikçisine geçtiler ve bu valfler iniş aracına takıldı.
Tahrik sistemi üzerindeki son test seti, iki PCV’den birinde sızıntı olduğunu gösterdi — ancak yörüngede sızdıran değil. O iyi test edildi; sızdıran tamir edildi. Bhaskaran, ikinci PCV’nin test sırasında birincisiyle sızıntı yapması nedeniyle “risk kaydımızda bir risk” olarak tanımlandığını kabul ederken, mühendisler nihayetinde iniş aracının nihai kabul testini geçmesi nedeniyle arızanın düşük olduğuna karar verdiler.
İkinci PCV’yi değiştirmemeyi, uzay aracının çok daha içlerine yerleştirildiğini, iniş aracında “kapsamlı bir cerrahi müdahale” gerektireceğini, son testleri geçersiz kılacağını ve sökme ve yeniden birleştirmeyle birlikte gelen ek riskler taşıdığını söyleyerek savundu.
Horack, ekibin karar alma sürecinin baştan sona sağlam olduğunu yineledi: “Ekibe ve olanlara baktığımda… lansmana kadar geçen süreçte, ‘Bence bunu farklı yapmalıydın’ diyeceğim hiçbir karar göremiyorum.”
Bu bulgular, halihazırda 2025 yılı sonundan önce aya fırlatılması planlanan çok daha büyük Griffin iniş aracının geliştirilmesine şimdiden bilgi vermeye başladı. Mühendisler, valfi yeniden tasarlamanın yanı sıra, yakıt ve oksitleyici tanklarına helyum akışını kontrol etmek için tahrik sistemine bir regülatör ve sorunun bir PCV ile tekrar ortaya çıkması durumunda ek yedeklik olarak yedek mandal valfleri yerleştirdiler.
