Son yıllarda depresyon hakkında her zamankinden daha özgürce konuşulmaya başlandı. Paris’teki Yaz Oyunları öncesinde Olimpiyat sporcuları Lydia Jacoby Simone Biles, Naomi Osaka ve Michael Phelps, depresyonun ciddi sorunu hakkında konuştu.
Eski ABD Olimpiyatçısı Lydia Jacoby, Tokyo’daki günlerine dair aklına neler geldiği sorulduğunda, “İnsanlar Olimpiyat sonrası depresyondan bahsediyor” dedi. Jacoby, ülkesi adına 100 metre kurbağalamada altın madalyayı ve son Yaz Oyunları’nda bayrak yarışında gümüş madalyayı elde etmişti. Konuya ilk yanıtının “Eh, bu benim için geçerli değil” olduğunu söyledi. O zamanlar 17 yaşında olan Jacoby şunları söyledi: “Oyunlar sonrasına kadar ‘Ah. … TAMAM. Evet, bunu biraz hissediyorum.”
Bu olgunun tamamen farkında olan Jacoby, içinden geçti, yanından geçti ve konuyu gelişigüzel tartıştı. Bu, son birkaç yılda ruh sağlığıyla ilgili şeylerin nasıl değiştiğini gösteriyor.
Paris Oyunları’nın Cuma günü başlaması ve ardından 28 Ağustos’ta başlayacak Paralimpik Oyunları’nın başlamasıyla birlikte, sporcular bir zamanlar tabu olan bu alandaki kaynaklara her zamankinden daha fazla erişime sahip ve bunları kullanmaya her zamankinden daha istekli görünüyorlar. ABD Olimpiyat ve Paralimpik Komitesi’nin psikolojik hizmetler kıdemli direktörü Jessica Bartley’in, son iki Olimpiyatta ülkedeki sporcuların yaklaşık yarısının aşağıdakilerden en az biri nedeniyle işaretlendiğini söylediği göz önüne alındığında, bu özellikle anlamlı görünüyor: anksiyete, depresyon, uyku bozuklukları, yeme bozuklukları, madde kullanımı veya kötüye kullanımı.
Bartley, “Artık gerçekten sadece konuşmanın bir parçasıyız” dedi, “ve birisi mücadele ederken sonradan akla gelen bir düşünce ya da başka bir şey değil.”
Şimdi kilit sorular arasında şunlar yer alıyor: Herkes ihtiyaç duyduğu yardımı arayacak mı? Yeterli yardım mevcut mu?
Olimpiyat sporcuları Simone Biles, Naomi Osaka ve Michael Phelps kapıları açtı
Üç Olimpiyat sporcusu – pandemi nedeniyle ertelenen son Yaz Oyunlarına katılan ve geri dönen Simone Biles ve Naomi Osaka ile herhangi bir spor dalında herkesten daha fazla madalyaya sahip olan emekli yüzücü Michael Phelps – büyüyen küresel dünyada en yüksek seslerden bazılarını sağladı. sporda ve genel olarak toplumda, kişinin bedeni kadar zihinsel durumunu da korumanın, ölçmenin ve geliştirmenin önemi hakkında yapılan konuşmalar.
Phelps, kariyerinin zirvesindeyken intihar düşüncelerinin olduğundan bahsetti ve Olimpiyat sporcuları arasındaki depresyonla ilgili bir belgeselin yapımına yardımcı oldu. Ayrıca Uluslararası Olimpiyat Komitesi ve USOPC’yi daha fazlasını yapmaya çağırdı.
“Gerçekten çok iyi sporcuların birçoğu aynı konu hakkında konuştuğunda söylenecek bir şey olduğunu düşünüyorum. Tüm sporcuların aynı şekilde hissetmediğini biliyorum; belli bir tipte ya da belli bir kafa boşluğunda olmanız gerekiyor. Dört kez Grand Slam şampiyonu olan ve Japonya’da kazanı yakan eski tenis 1 numaralı oyuncusu Osaka, “Bazı insanlar bazı şeyleri farklı hissediyor” dedi.
Anksiyete ve depresyonla mücadelesi konusunda açık sözlüydü ve rekabetten zihinsel sağlığına ara vererek başkalarının önünü açan ilk sporculardan biriydi.
Osaka ise Biles ve Phelps’i dinlediğinde “çok duyulduğunu” hissettiğini söyledi.
Osaka, “Pek çok farklı sporcunun da seslerinin duyulduğunu hissettiğinden eminim” dedi. “Bunun bir zayıflık ya da buna benzer bir şey olduğunu düşünmediler, bu yüzden hepimizin bunun hakkında konuştuğumuza gerçekten sevindim.”
Jimnastikte mükemmelliği yeniden tanımlayan ve bu yolda yedi Olimpiyat madalyası kazanan Biles, jimnastik dünyasında “bükülmeler” olarak bilinen zihinsel bir engel nedeniyle Tokyo’daki etkinliklerden çekilmesiyle dikkat çekti ve bazılarından da eleştiri aldı. bu onu bazı tehlikeli hareketlere kalkışmaktan korkuttu.
Tokyo’nun en büyük yıldızı gibi halka açık bir ortamda neyin ters gittiğine dair açıklamaları, diğer sporcular için durumu daha da anlamlı hale getirdi.
WNBA MVP’si basketbolcu Breanna Stewart, “Bunu yapmasına gerek yoktu” dedi. “Platformunu başkalarına yardım etmek için kullandı.”
Biles’in yaptıkları, Tokyo’da altın madalya kazanan kanocu Nevin Harrison gibi sporcularda yankı uyandırdı ve şöyle dedi: “Kaygı, korku, stres … hepsi böylesine yüksek bir seviyede rekabet etmede büyük rol oynayacak.” Biles onlara bir çıkış yolu olabileceğini gösterdi.
Boksör Morelle McCane şunları söyledi: “Bir zamanlar ben de o ayakkabılardaydım, ‘Ya yap ya da öl!’ diyordum. Yap ya da öl!’”
Günümüzün Olimpiyat sporcuları için durum ne kadar farklı?
Janet Evans, 1988 ve 1992 Olimpiyatlarında yüzmede dört altın madalya kazandı ve performans gösterme konusundaki hiç azalmayan baskıyı hatırlıyor. Kendi zamanında, günümüzün Olimpiyat sporcularında olduğu gibi empati ya da yardım için bir çıkış noktasının neredeyse bulunmadığını söylüyor.
“Mücadeleler hakkında konuşmadık. Kimse bana kaybetmenin normal olduğunu öğretmedi, değil mi? Demek istediğim, ben Janet Evans’tım ve yüzme yarışına gittiğimde kazanmam gerekiyordu” dedi 2028 Los Angeles Oyunları baş sporcu sorumlusu Evans. “Bunu şimdi konuşuyoruz ve sporcularımızla da bunun farkındayız. Ve bunun önemli bir ilk adım olduğunu düşünüyorum.”
Bu, 38 yaşındaki ragbi oyuncusu Perry Baker’ın bile 2016’da Rio de Janeiro’da Olimpiyatlara ilk çıkışından bu yana değişiklikler gördüğü anlamına geliyor.
“Bunu zorlaştırmak zorundaydın. Bir nevi kendi başına hissettin. Bir bakıma kimseyle konuşamayacağınızı hissettiniz,” dedi kısa süreliğine NFL’nin Philadelphia Eagles takımıyla birlikte olan Baker.
Evans, ulusal Olimpiyat komitelerinin sporcuları insan olarak önemsemekle madalyaların birikmesini “iğneye geçirmek” arasında bir denge kurması gerektiğini kabul etti.
“Olimpiyatlara ve Paralimpik Oyunlarına gidip madalya kazanmalıyız. Ancak bunun sporcularımızı geleceğe nasıl hazırladığımızın pahasına olması gerektiğini düşünmüyorum” dedi Evans. “Her ikisi de olabilir.”
İşte bu noktada Bartley ve diğer ülkelerdeki ve IOC’deki mevkidaşları devreye giriyor.
İki yıl önceki Pekin Kış Oyunları, ulusal Olimpiyat komitelerinin sporcu refahı görevlilerini (kayıtlı ruh sağlığı uzmanları veya kalifiye koruma uzmanları) getirmesi için ekstra yetki belgesi verilen ilk oyundu ve 90’dan fazla ülkeden 170’den fazla kişi Paris’te olacak.
Sporcuların ruh sağlığına odaklanan IOC biriminin başkanı Kirsty Burrows, “Tokyo’da yoktu ve artık her Oyunda uygulanacak” dedi. “Çünkü etkisini gerçekten görüyoruz.”
70’ten fazla dil konuşan akıl sağlığı danışmanlarının yer aldığı 7/24 bir yardım hattı olacak; bu program Pekin Oyunları için başlatıldı ancak artık etkinlikten dört yıl sonrasına kadar her Olimpik ve Paralimpik sporcuya açık olacak. Burrows ayrıca sporcuların sosyal medyasını siber zorbalığa karşı denetleyecek yapay zekanın ve sporcu köyünde yoga alanı, düşük ışıklandırma, rahat oturma alanı ve “bağlantıyı kesmeye, baskıyı azaltmaya yönelik” diğer araçların bulunduğu bir “zihin bölgesi” bulunduğunu söyledi.
USOPC, üç buçuk yıl önce altı ruh sağlığı sağlayıcısından şimdi 15’e çıktı; 14’ü Fransa’da olacak. Geçen yıl, USOPC tarafından düzenlenen 6.000’den fazla terapi seansına 1.300 ABD Takımı sporcusu katıldı.
Bartley, “Rakamların daha da yüksek olmasını bekliyorum” dedi, “özellikle de Oyunlar yılında.”
AP’den gelen girdilerle
