Binlerce uydu şu anda alçak Dünya yörüngesinde park edilmiş durumda ve bunlardan bazıları eninde sonunda işlevini yitirecek ve gezegenimizin atmosferine doğru düşecek. Uydular atmosfere yeniden girdiklerinde arkalarında ozon tabakasını aşındıran bir kimyasal madde izi bırakıyor. Yeni bir çalışma, altı yıllık bir süre içinde Dünya atmosferindeki zararlı oksitlerin sekiz kat artmasına neden olan internet uydularının sayısındaki artışa karşı uyarıda bulunuyor.
Tüm uydular eşit yaratılmamıştır. İnternet uydularının ömrü genellikle beş yıl gibi daha kısadır; yörüngesinden çıkarılıp Dünya atmosferine doğru düşer. Bugün yörüngede bulunan yaklaşık 10.000 uydunun üçte ikisi SpaceX’in geniş bant takımyıldızı Starlink’e ait.
SpaceX yörüngeye 6.000’den fazla Starlink uydusu fırlattı ve şirketin milyarder kurucusu Elon Musk, 42.000 uydudan oluşan devasa bir takımyıldızı inşa etmeyi umuyor. Alçak Dünya yörüngesinde takımyıldız inşa eden tek şirket SpaceX değil. Blue Origin’in Projesi Kuiper ayrıca uzaya 3.000 uydu göndermeyi planlıyor, Avrupa’nın OneWeb’i ise 648 uydudan oluşan bir takımyıldız inşa etmek istiyor. Bu sayılar bize Kessler Sendromu konusunda büyük kaygı veriyor.
İlgili makale: Kessler Sendromu, Uzayın En Büyük Felaketi Hakkında Bilmeniz Gerekenler
Çarpışma riskinin artmasının yanı sıra, internet uyduları daha uzun ömürlü olanlara göre daha sık bir rotasyondadır ve şirketler geniş bant hizmetlerini sürdürmek için sürekli olarak yenilerini piyasaya sürmektedir. Kısa ömürlerinin sonunda uydular atmosfere düşerken kirleticiler üretir. Son verilere göre uydu yeniden girişi, stratosferik ozonu yok eden kimyasal reaksiyonları tetikleyen küçük alüminyum oksit parçacıkları üretir. çalışmak yayınlanan Jeofizik Araştırma Mektupları. Oksitler, ozon tabakasının molekülleriyle kimyasal olarak reaksiyona girmez; bunun yerine ozon ve klor arasında yıkıcı reaksiyonlar başlatarak Dünya atmosferindeki koruyucu tabakanın tükenmesine neden oluyorlar.
Güney Kaliforniya Üniversitesi’nde astronotik alanında araştırmacı ve yeni çalışmanın baş yazarı Joseph Wang, “İnsanlar ancak son yıllarda bunun bir sorun olabileceğini düşünmeye başladı” dedi. ifade“Bu gerçeklerin ne anlama gelebileceğine bakan ilk ekiplerden biriydik.”
Uyduları inşa etmek için kullanılan malzemenin kimyasal bileşiminin bir modelini kullanan araştırmacılar, kütlesinin %30’unu alüminyum oluşturan tipik 550 poundluk (250 kilogram) bir uydunun yaklaşık 66 pound (30 kilogram) üreteceğini buldu. yeniden giriş dalması sırasında alüminyum oksit nanopartiküllerinin (boyutları 1 ila 100 nanometre). Bu modellemeye dayanarak yapılan çalışma, uydulara yeniden girmenin atmosferdeki alüminyum miktarını 2016’dan 2022’ye kadar doğal seviyelerin üzerinde %29,5 artırdığını ortaya çıkardı.
Buradan sonra işler daha da kötüye gidiyor. Çalışmaya göre, alüminyum oksit parçacıklarının ozonun %90’ının bulunduğu Dünya stratosferiyle aynı yüksekliğe sürüklenmesi yaklaşık 30 yıl sürecek. Planlanan internet takımyıldızları alçak Dünya yörüngesinde inşa edildiğinde, 1.005 ton alüminyum Dünya stratosferine düşmüş olacak. Bu, atmosfere yılda yaklaşık 397 ton alüminyum oksit salınmasına neden olacak ve bu da doğal seviyelere göre %646’lık bir artış anlamına geliyor.
Tam da Dünya’nın ozon tabakası için işler düzelmeye başlarken. Birleşmiş Milletler çevre programının yakın zamanda yaptığı bir değerlendirme, Ozon tabakasının 2066 yılına kadar tamamen iyileşmesi bekleniyor. 1987 yılında imzalanan ozon koruma amaçlı uluslararası bir anlaşma sayesinde, 1980’lerden bu yana ozon tabakasına zarar veren kimyasalların neredeyse %99’u kullanımdan kaldırıldı.
Son çalışma, dünyanın dört bir yanına uydu yerleştirmeyi seven, büyüyen bir uzay endüstrisinin etkilerini hafifletmeye yardımcı olmak için daha iyi düzenlemelerin uygulamaya konması ihtiyacını vurguluyor.
Hayatınızda daha fazla uzay uçuşu için bizi takip edin X ve Gizmodo’nun özel yer imlerine ekleyin Uzay uçuşu sayfası.
