Kilo kaybı için Ozempic ve benzer GLP-1 ilaçlarını çevreleyen tüm vızıltı için, potansiyel ciddi veya uzun vadeli yan etkilerle ilgili birçok endişe de vardır.
Bu korkuların en korkunçları arasında GLP-1 ilaçlarının belirli tür tiroid kanserine neden olabileceğidir. Risk, Gıda ve İlaç İdaresi’nin uzun süredir GLP-1 ilaçlarının taşımasını gerektirdiği kadar önemlidir. uyarı Bunları kullanmaktan kaçınmak için ailede belirli kanser öyküsü olanlar gibi daha yüksek riskli kişilere danışmanlık yapmak.
Ancak ilk GLP-1 ilacı (tip 2 diyabet için) 20 yıl önce pazara çarptı. Bilim adamları, bu ilaçların gerçekten tiroid kanserini tetikleyip tetiklemediğini inceleyen çok sayıda çalışma yürüttüler – yayınlanmış Geçen Ocak ayında Jama Otolarygology – Baş ve Boyun Cerrahisi.
Genel olarak, bu araştırma, tüm çalışmalar gibi değil, Tiroid kanserinde GLP-1 kullanımı ile ilişkili önemli bir risk bulamamıştır (diğer diyabet ilaçlarına kıyasla). Ana sonuçların ötesinde, bulgular bazı çalışmaların neden böyle bir bağlantı bulduğuna dair önemli bir ipucu sağlayabilir.
Gizmodo, Maryland Üniversitesi’nde bir endokrinolog olan yazarı Rozalina McCoy’u GLP-1’ler ve tiroid kanseri arasındaki potansiyel bağlantının kökenleri hakkında incelemek için konuştu. Ne kadar mucizevi olursa olsun, ekibinin bulgularını ve herhangi bir yeni ilaca başlamakla ilgili ödünleşmeleri tartıştı. Aşağıdaki konuşma, netlik ve dilbilgisi için hafifçe düzenlenmiştir.
Gizmodo: FDA gibi doktorlar ve ajanslar neden bu olası tiroid kanseri riski GLP-1’leri kullanma riskinden endişe duydu?
Rozalina McCoy: Bu ilaçlar geliştirilirken de test ediliyorlardı. Bu test hayvan modellerinde, tipik olarak kemirgenlerde yapılır. Bu ilaçların insanlarda kullanılmasından önce yapılan bu erken klinik öncesi çalışmalarda, sıçanlarda bulunan çok spesifik ve nadiren tiroid kanseri türleri olan C hücre tümörleri olarak adlandırılan şeyle ilgili endişeler vardı. Ve bu sıçanlarda gözlemlendiğinden, ilk GLP-1 ilaçları onaylandığında, bu ilaçların bu tür tümörlerin kişisel veya aile öyküsü olan bireylerde kullanılmaması gerektiği konusunda bir FDA uyarısı ile geldiler, örneğin Medüller tiroid kanseri.
O zamandan beri, bunun gerçekten insanlarda olup olmadığı konusunda endişeler vardı. Öyleyse yirmi yıl boyunca bu ilaç sınıfı etrafta, bilim adamları anlamak istiyorlar: Bu insanları etkileyen bir şey mi? Ve zorluk, klinik çalışmalarda, bu ilaçları inceleyen randomize kontrollü çalışmalarda, tipik olarak birkaç bin hastaya kaydolmalarıdır. Ve belki de bu spesifik tiroid kanseri türü çok nadir olduğu için, bu risk denemelerde görülmemiştir.
Yani sorular her zaman: Peki, denemeler çok düşük riskli hastalar içerdiğinden mi? Çünkü yine, bu kara kutu uyarısı olduğu için, denemeler asla bilerek risk altında olan hastaları içeremez, bu yüzden belki de düşük riskli insanlar için seçerler. Yoksa denemeler genellikle kısa olduğu için kanser görmüyor muyuz? Klinik çalışmaların çoğu sadece birkaç yıla kadar sürer, çünkü yapılması çok pahalıdır. Peki hastaları yeterince uzun süre takip etmiyoruz? Yoksa gerçekten hiç risk yok mu?
Bu nedenle, gerçek dünya verilerini kullanan araştırmalar gerçekten nadir olayları tespit etmek için klinik araştırma verilerini tamamlamayı amaçlamaktadır. Ya şimdi bu ilaçları alan milyonlarca insanımız olduğu için ne olduğuna bakarsak – bu sinyali görebilir miyiz?
Gizmodo: Araştırmanız, bu sinyali aramaya yönelik geçmiş girişimlerden nasıl farklıdır?
McCoy: Buna daha önce bakan bu gerçekten güçlü kanıtlar üzerine inşa ediyoruz. Ancak bu çalışmaların gerçekten ele almaya çalıştığımız bazı sınırlamaları vardı ve farklı yapmak istediğimiz bazı belirli şeyler vardı.
Birincisi, bunu yapmak için mümkün olan en büyük veri setini kullanıyoruz. Bu nedenle, özel sigortası olan kişiler, Medicare Advantage Sigortası olan kişiler için, şimdi Medicare’li kişilerin yaklaşık yarısı ve geleneksel Medicare’li kişiler için sigorta bilgilerimiz var. Dolayısıyla, ülke çapında farklı sigorta türleri, farklı maruziyetler, farklı sağlık sistemleri olan insanlar var. Genel olarak yaklaşık 400.000 hasta ve GLP-1 ile tedavi edilen yaklaşık 41.000 hastayı dahil edebildik, bu nedenle tüm farklı GLP-1 ilaçlarını kullanarak çok büyük bir hasta popülasyonu.
İkincisi, tedaviye başlama ve sonraki günden itibaren teşhis edilen tiroid kanseri oranlarına baktığımız ve özellikle birinci yıl, sonra ikinci yıl ve ötesine odaklandık. Önceki literatüre baktığımızda, çalışma sonuçlarındaki farklılıkların birçoğu – bazı çalışmalar bir fark buluyor ve diğerleri kanser riskinde bir fark bulamıyor – bazı çalışmaların yaptığımız şeyi yaptıklarından, tedavinin başlangıcından ve ileriye baktığından beri baktıklarından geliyordu. Ancak diğer çalışmalar ilk altı aya veya bir yıla gerçekten bakmadı ve riskte hiçbir artış bulamayan bu çalışmalardı, oysa tüm zaman aralığına bakan çalışmalar bir artış bulma eğilimindeydiler. Yani şu soru vardı: Burada neler oluyor?
Gizmodo: Sadece açıklığa kavuşturmak için, bu zamanlamanın önemli olmasının bir nedeni, GLP-1 ile ilgili bir kanserin sadece altı ay içinde bu ilaçları alan birinin bir yılına çıkması pek olası olmaması, doğru mu?
McCoy: Tam olarak, tiroid kanserinin gelişmesi uzun zaman alır. Şimdi elbette, hızlı bir şekilde gelişen agresif kanserler var. Bununla birlikte, bu agresif kanserlerin hastalara zarar vermesi ve insanların hastaneye gitmesine, tedaviye ihtiyaç duymasına ve hatta ölmesine neden olması beklenir. Ve bunun gerçekleşmediğini biliyoruz çünkü GLP-1’lerin ölüm riskini azaltma eğiliminde olduğunu gösteren çok fazla literatür var.
Gizmodo: Peki büyük çıkarımlar nelerdi?
McCoy: İlk olarak, genel çalışma dönemine baktığımızda, kanser riskinde bir artış olmadığını gördük. Ancak, sadece ilk yıla baktığımızda, riskte bir artış gördük. Bu, bunun neden olabileceğini, onu ne yönlendirdiğine daha derinlemesine bakmamızı sağladı.
Ve tiroid ultrason oranlarına baktık, bu tiroid kanserlerini bu şekilde tespit edersiniz. GLP-1’de başlatılan hastaların, diğer hastalardan daha yüksek tiroid ultrasonları alma oranına sahip olduklarını gördük. Ve bu önemli çünkü çok fazla olduğunu biliyoruz Tiroid kanserinin aşırı tanı. Tiroidde bu lezyonları veya nodülleri tespit ediyoruz, biyopside kanser gibi göründüğünde onlara kanser diyoruz. Ve yine de onları asla tespit etmeyecek ve tiroidi hiç çıkarmazsak, hastalar büyük olasılıkla iyi olurdu. Yani bunlar çok düşük riskli, çok yavaş, hiç olmasa da, artan kanserlerdir.
Çalışmamıza geri dönersek, bulduğumuz şey GLP-1 hastalarına daha fazla ultrason aldıkları için tedavinin başlangıcına çok daha yakın tiroid kanseri teşhisi konmasıdır.
Gizmodo: Bu açıkça neden sorusunu gündeme getiriyor.
McCoy: Verilerimiz bize bunu söyleyemese de, muhtemelen üç kat olduğunu düşünüyorum.
Olabilecek bir şey, hastaların boyunda bir yumru gibi endişelenen bir şey hissedebilmeleri veya belki de yakın zamanda BT taraması yapmalarıdır. Ancak, tiroidde bir şey olduğundan endişe ediyorsanız ve bu kara kutu uyarısı olan bir GLP-1 alıyorsanız, insanlar daha endişeli olabilir ve sadece reçete nedeniyle çok daha kapsamlı olmak isteyebilir.
İkincisi, bazı klinisyenlerin ve hastaların, tiroidlerinde yanlış bir şey olmadığına dair kesin bir kanıtları yoksa bir GLP-1’i başlatma konusunda endişeli olabilmeleridir. Bu nedenle, özellikle çok yaygın olan ve genellikle tiroid kanseri ile ilişkili olmayan herhangi bir aile tiroid problemi öyküsü varsa, sadece emin olmak için biraz profilaktik ultrason yapılması olabilir.
Ve üçüncü olası açıklama, insanlar bir GLP-1 alırken kilo verdiklerinde, kilo kaybının çoğu tedavinin ilk birkaç ayında gerçekleşmesidir. Böylece insanlar daha ince hale geldikçe, şimdi bir sınav sırasında nodül hissedebilirler. Ve yine, ekstra uyanıklık ile birleştiğinde, doktorların biyopsi yapma ve bir kanseri teşhis etme olasılığı daha yüksek olabilir.
Bu çalışmanın kilit noktası, GLP-1’lerin tiroid kanseri tanısına yol açtığını göstermemizdir. Ancak daha fazla tiroid kanseri vakasına yol açmazlar çünkü sorun olan tespittir. Ve biliyoruz ki GLP-1’leri alan insanların Ölme riski daha azdır Sülfonilüre ve DPP-4S ile tedavi edilen hastalardan [two other classes of diabetes medication].
Gizmodo: Bu, bu ilaç sınıfının risklerine ve faydalarına bakan tek çalışma değildir. Genel olarak, hesaplamanın şu anda nerede olduğunu nerede söylerdiniz? Reçete edildikleri insanlar için faydaları, bildiğimiz ve aradığımız risklerden daha ağır basıyor mu?
McCoy: Soruyu ifade etme şekli, hastaların tam olarak nasıl düşünmesi gerektiğidir. Ve bu, yeni bir ilaç başlatmayacağına ve bu ilacın ne olması gerekip gerekmediğine karar verdiğimizde hastalarıma söylediğim şey bu. Çünkü bu her zaman belirli bir hastaya faydalar ve potansiyel riskler arasında bir dengedir? Ve bu hesaplama durumlarındaki her insana özgüdür, bu nedenle hastaların klinisyenleriyle konuşmaları ve kendilerine özgü fayda ve riskler dengesini anlamaları çok önemlidir.
Dolayısıyla GLP-1’ler için, kalp hastalığı olan insanlar için azaltılmış olaylar ve ölümler açısından çok fazla fayda olduğunu biliyoruz-kalp krizi ve inme riski azalıyor. Kalp yetmezliği olan insanlar, kalp yetmezliği ile ilgili daha az hastaneye yatırıyorlar. Sahip olan insanlar Kronik Böbrek Hastalığıböbrek hastalığı daha da kötüleşir ve böbrek yetmezliği gelişme oranı daha düşüktür. Ekstra kilo veren ve bu kilo veren insanlar – kilo kaybı ile ilişkili sorunlar daha iyi görünüyor. Bu yüzden metabolik karaciğer hastalığı, artrit, uyku apnesi gibi şeyler, daha iyi olma eğilimindedirler.
Bu nedenle, kalp hastalığı, böbrek hastalığı veya obezite komplikasyonlarına sahip olabilen bunun önemli olan hastalarda, GLP-1’lerin faydaları tipik olarak gastrointestinal yan etkiler olan potansiyel risklerden daha ağır basar. Her zaman olmasa da – nonusea, ishal, şişkinliğe neden olabileceklerini biliyoruz. Hızla kilo kaybeden insanlarda, herhangi bir hızlı kilo kaybı ile olacağı için safra taşı riski artar. İnsanlar egzersiz yapmadan çok fazla kilo verirlerse, kas kütlesini kaybederler, böylece daha zayıf hale gelebilirler.
Yani anahtar şu: fayda sağlayacak mısınız? Ve zarar görecek misin? Ve riskin, daha küçük öğünler veya daha az yağlı yemekler veya daha az baharatlı yemekler yiyerek bulantı, şişkinlik veya ishal kadar daha fazla egzersiz yapmak veya daha sağlıklı yemek gibi yaşam tarzı değişiklikleri ile azaltılabilir. Yani her zaman değiş tokuşlar var. Gerçekten kötü GI yan etkileri olan bir hastam varsa, o zaman faydalar buna değmeyebilir çünkü çok sefildir. Ama eğer tolere ediyorlarsa, bence öyleler. Bu gerçekten her hasta için bireysel bir karar.
