Bir korku filmi aşığıysanız, Netflix’teki asıl zorluk, daha önce izlemediğiniz bir filmi bulmaktır. 2022’de piyasaya sürülen Seç ya da Öl, bu temel kriteri karşılıyor.
gerçeğin yansıması
Kayla bir temizlikçi olarak hayatta kalır, ancak asıl tutkusu bilgisayarlardır. Ailevi ve kişisel nedenlerden dolayı bilgisayar bilimi okuyamadı. Cam tavana çarpıyor. Arkadaşı Isaac’in ona tek eksiğinin diploması olduğunu söylediği ilk dakikalardan itibaren onu anlıyoruz.
İster inanın ister inanmayın, ancak nihayet gerçekliğin günümüzün bilgi işlem dünyasına yansıdığını görmek iyi hissettiriyor. Bir zamanlar şirketler insanları yalnızca gerçek becerilerine göre işe aldıysa, bugün bilgisayar bilimlerinde uygun sözlerle kutsal diplomaya sahip olmamak bir kadın için daha da büyük bir engeldir.
Film Amerika Birleşik Devletleri’nde geçiyor, ancak Fransa’da çok uzun bir süredir durum böyle. İşe alım görevlileri tarafından dökülen timsah gözyaşlarının bu sütunlarda çok fazla ironi ve alaycılık uyandırmasının özellikle nedeni budur. Nadir inciyi arayarak, anlamsız standartlar temelinde, işe alım görevlileri kendilerine ilk zarar verenlerdir.
Birkaç dakika süren bu sahnenin bir diğer ilginç yanı ise, özellikle büyük bir aile yükü olduğunda, yetişkin olarak eğitime başlamanın zorluğunu göstermesidir. Fransa’da VAE sistemi (edinilen bilgi ve deneyimin doğrulanması) bir seçenek olabilir, ancak tüm sektörlerde veya herkes için geçerli değildir.
Açıklık
Isaac, 80’lerin hayranı ve bu dönemde kesinlikle rakipsiz. Robert Englund’un sesiyle bu döneme ait eski bir video oyunu keşfettiğinde, Super Bowl hayranlarını kıskandıracak hiçbir şeyi olmayan bir heyecan evresine girer. Kayla’ya gelince, o tamamen oyunun dışında ve bu uyumsuzluk ekranda çok eğlenceli. Korkunç yönü, yokluğunda oynuyor. Robert Englund’u ekranda hiç görmüyoruz, ama onu duyuyoruz ve performansını takdir etmek için Freddy destanını görmüş olmalısınız.
Bu değişim ilginç, çünkü Isaac’in aksine Kayla, Robert Englund’daki korkunç “pasif”liğe sahip değil. Onun için o sadece sesini bir video oyununa ödünç veren bir adam. O efsanevi öcü değil. Oynamaya başladığında, bu nedenle endişesizdir.
Ama filmde büyüleyici olan başka bir nokta daha var: iki dünyanın yüzleşmesi. Video oyunları giderek daha sürükleyici hale geliyor. Amaç artık sadece oyuncuları eğlendirmek değil, onları gerçeğe benzeyen bir evrene sokarak kendi dünyalarını yaratabilmeleri. Oyunu durdurduğunuzda, gerçeklik devralır.
Teoride. Filmde oyun asla durmaz ve amaç para kazanmak değil hayatta kalmaktır, bu nedenle Escape Game veya Fantasy Island’a selam verilir. Çok masum bir şeyle başlarız ve kendimizi bir canavarla karşı karşıya buluruz, durduramayacağımız cehennemi bir makinede buluruz. Ve tüm güzelliği de bu.
kültürsüz
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, film Fransız eleştirmenler tarafından eleştirildi. Ancak, çok uyutucu It Follows’ın bir dahi olduğunu düşünen insanların fikirleri olmadan seve seve yapacağımızı kabul edeceğiz. Bu film hakkındaki görüşlerini okurken verebileceğimiz tek tepki “OK boomer”.
Açık konuşalım: Bu, yüzyılın ya da on yılın filmi değil. Görüntü yönetmeni depresif izlenimi veriyor. Ancak Netflix’in “saf” bir Netflix yapımı değil, haklarını aldığı düşük bütçeli bir film olduğunu da hatırlayacağız. Ancak hikaye, yol boyunca kabul edilemez olmayan bazı kanlı sahnelerle devam ediyor.
Eleştirmenlerin tam bir kabus olan 80’leri övmeyen, mide bulandırıcı olmayan bir filmi düşürmesi oldukça mantıklıydı. Ekonomik durgunluk, gergin uluslararası ilişkiler, dünyadaki açık çatışmalar, uluslararası anlaşmalarda kitle imha silahı olarak yer alması gereken moda, saç sağlığına hakaret olan saç modelleri vb.
Tıpkı filmin toplumsal eleştirisini kaçıracakları gibi. Onu karikatür noktasına iten bazı filmlerde olduğu gibi aşırı derecede abartılı değil. Bu filigran. Küçük dokunuşlarla film sırasındaki güzel anılarımızı hatırlıyor.
Seç ya da Öl, gereksiz uzunlara gitmeyen, izlemesi eğlenceli ve bir buçuk saatinizi ayırmaya değer güzel bir film. Özellikle sonbahar için.
