Oxford Üniversitesi Bodleian Kütüphanesi’nde araştırma yaparken, İngiliz Profesör Leah Veronese, 17. yüzyıl metin koleksiyonunda çarpıcı bir şiir buldu. Şiirin ilk stanzaları dikkat çekici görünüyordu, ancak takip edenler çoğu İngiliz bölümüne aşina olurdu. Çünkü Veronese, Shakespeare’in en ünlü sonetlerinden birinin nadir, belgesiz bir kopyasına tökezledi.
Söz konusu sonnet, Shakespeare’in sonnet 116’nın müzikal uyarlamasının el yazısı bir kopyasıdır ve şimdi sadece sonnet 116’nın akademisyenler tarafından bilinen ikinci el yazısı kopyasıdır. Veronese, Oxford’un Ashmolean Sanat ve Arkeoloji Müzesi’nin kurucusu ve İngiltere’nin iç savaşları sırasında sadık bir kraliyetçi olan Elias Ashmole (1617-1692) tarafından derlenen çeşitli metinlerin bir makalesinde tanıdı. Ayrıntılı olduğu gibi çalışmak 3 Şubat’ta yayınlandı İngilizce çalışmalarının gözden geçirilmesisonnet’in uyarlaması ve benzersiz bağlamı, 17. yüzyıl İngiliz tarihinin temel bir dilimine ışık tuttu.
Oxford Üniversitesi İngiliz fakültesinin bir üyesi olan Veronese, bir üniversitede açıklanan Veronese, “Makaleyi aşarken şiir beni Sonnet 116’nın garip bir versiyonu olarak vurdu. ifade. Makalenin kataloğunu (içeriği de dahil olmak üzere el yazmasının bir açıklaması) kontrol ettiğinde, “Şiir, yanlış değil, ‘Aşkta Sabit’ olarak tanımlandı – ama Shakespeare’den bahsetmiyor.”
William Henry Black adlı bir kişi 19. yüzyılda Ashmole’in el yazmasını katalogladığında, şiirin “Açılış çizgilerini okumamış olabilir”, Veronese çalışmada yazdı. Savunmasında, sonnet’in iki versiyonu oldukça farklı.
Örneğin, yakın zamanda keşfedilen sürüm aşağıdaki gibi başlar:
Kendini kör edici hata tüm bu zihinleri yakalayın
Sahte temyizlerle kim bu sevgiyi
Değişiklikler bulduğunda hangisi değişir
Buna karşılık, Shakespeare’in Orijinal Sürüm Okurlar:
Gerçek zihinlerin evliliğine izin vermeme izin ver
Engelleri kabul edin; Aşk aşk değil
Değiştirme bulduğunda hangisi değişir
Veronese, “Ek birinci satır ‘kendini körleme hatası bu zihinleri ele geçirir’ ve Shakespeare’in orijinal katalog açıklamasından yokluğu, bu şiirin bu yılların tüm bu yıllar boyunca Sonnet 116’nın bir kopyası olarak geçmesinin nedeni olabilir,” diye açıkladı Veronese.
Oxford Üniversitesi Shakespeare Araştırmaları Profesörü Emma Smith, “Bu heyecan verici keşif, yüzyıllarca süren Shakespeare ve onun erken resepsiyonu hakkında kanıt aramanın arşivleri tüketmediğini gösteriyor” dedi. “’Gerçek Zihinlerin Evliliğine İzin Vermeyeyim’ şimdi Shakespeare’in en ünlü sonnetlerinden biri, ama kendi zamanında çok popüler görünmüyor.” Smith çalışmaya dahil değildi.
Yakın zamanda keşfedilen sürüm, 17. yüzyıl İngiliz şarkı yazarı Henry Lawes’in müziğe ayarladığı bir uyarlamanın el yazısı bir kopyasıdır. Farklı bir başlangıca ek olarak, adaptasyonun farklı bir sonu ve ekstra çizgileri de vardır. Çalışmaya göre, ek çizgiler muhtemelen şarkıyı daha uzun hale getirme amacına hizmet etti. Ancak Veronese, farklı versiyonun siyasi olarak motive olmuş olabileceğini savunuyor.
1642’den 1651’e kadar İngiltere, Üç İç Savaş Kral I. Charles ve Parlamento arasında. Parlamento nihayetinde kazandı, I. Charles’ı 1649’da ölümüne mahkum etti ve Charles’ın oğlu Kral olarak eski haline getirilmesinden önce 11 yıl boyunca cumhuriyetçi bir rejim karar verdi. Bu çalkantılı onlarca yıl, yıkıcı bir yaşam kaybının yanı sıra bazı tuhaf mevzuatlar Noel ve halka açık şarkılar yapmak.
Bu dönemin kaosu, Sonnet 116’nın şarkı versiyonuyla birlikte Kraliyetçi şiir ve yasaklanmış Noel şarkıları içeren Ashmole’nin koleksiyonuna yansır. Kendi başına, uyarlanmış Sonnet 116 belirsiz görünebilir, ancak tarihsel bağlamında Veronese bunu dini ve politik sadakat çağrısı olarak yorumlar.
Veronese, “Ashmole’un koleksiyonu bağlamında, Lawes’in Sonnet 116’nın belirlenmesi, siyasi kargaşa sırasında kraliyetçi siyasi sabitliğe övgüde politik bir aşk şarkısı olarak okuyor” diyor.
Yani Aşk, kısa saatleri ve haftalarında değil—Sonnets yapabilir!
