Hiç dedektif olmak istediniz mi? Ya da belki Minority Report’u izlediniz ve aynı şeyi deneyimlemek istediniz? Nobody Wants to Die sizi Tom Cruise’a dönüştüremezken, bir sonraki en iyi şeyi yapabilir ve bilimkurgu dedektif fantezilerinizi yeniden yaşamanızı sağlayabilir ve hepsini de muhteşem görsellerle.
Unreal Engine 5 bu deneyimi güçlendiriyor ve harika görünüyor. Sanat stili, BioShock, Fallout ve hatta Cyberpunk 2077 ile bariz karşılaştırmalar yapacak ve bunun iyi bir nedeni var. Bunların hepsi de fütüristik veya retro-fütüristik bir stile sahip harika görünümlü oyunlar. Ortamlar canlı görünüyor, karakter modelleri ayrıntılı, görsel efektler öne çıkıyor. Görsel olarak, Nobody Wants to Die kesinlikle etkileyici.
Öldürmek İçin Görünüyor
Belki de oyunun bu kadar iyi görünmesinin sebeplerinden biri, diğer daha geleneksel oyunlarda arka planda sürekli çalışan türden geleneksel sistemlerin olmamasıdır. Bu, özünde bir dedektif oyunu olduğundan, vurulacak düşmanlar, senaryolu anlar dışında etrafta dolaşma ve bahsedilecek gerçek (zamanlı) aksiyon yoktur. Dolayısıyla, muhtemelen, sergilenen varlıklar, aksi takdirde mümkün olabilecek olandan daha yüksek doğrulukta kolayca işlenir.
Nobody Wants to Die da iyi seslendirilmiş. Ana karakter Dedektif James Karra, yakın geçmişinin, büyük bir tren kazasına karışmasının ve daha uzak geçmişinin, ölen karısının hayaletleri tarafından rahatsız edilen, çok içen, hasarlı bir adamdır. Yöneticisi Sara, genellikle kurallara göre oynayan, kuru ve alaycı bir kuvvet üyesidir, ancak Karra’nın alışılmadık yöntemleri bile sonunda ona bulaşır. Polis şefi, çoğunlukla kurallara uyan, ancak kuralların genellikle zenginler için geçerli olmadığını da anlayan gerekli bir kötülük gibi hissediyor. Bununla birlikte, Karra’yı çok sıkı bir şekilde kontrol etmiyor, bu nedenle oyuncu suç mahallerini istediği gibi keşfetmekte özgür.
Nobody Wants to Die dünyası sert bir kara film tarzında. 1950’lerin Times Meydanı’nı hayal edin, ama bir ton fütüristik veya bilimkurgu teknolojisini Fallout veya BioShock’a ekleyin ve burada seçilen estetik hakkında oldukça iyi bir fikriniz olur. 2329 yılındaki bu dünya görüşünde, insanlık için ölümsüzlük son yüzyıl veya daha kısa bir süre içinde etkili bir şekilde elde edildi. İkorit adı verilen bir madde herkesin beynine yerleştirildi. Bu unobtainium sınıfı madde, bilincinizi bir bedenden diğerine sorunsuz bir şekilde aktarabilir. Doğal olarak, böyle bir şeyin bir bedeli vardır. Yeni bir beden için ödeme yapamazsanız, muhtemelen daha sonra yeterince ucuz bir beden geldiğinde yeniden uyandırılmak üzere bir hafıza bankasında saklanırsınız. Çoğu insan için ölmek çoğunlukla geçici bir aksilik olarak görülür. Şehrin her yerinde, insanları günde en az 10.000 adım atmak gibi bedenlerine iyi bakmaya teşvik eden çeşitli kağıt posterler var. Aslında, yeni bedeniniz genellikle ödünç verildiği için, onu korumanız yasal bir gerekliliktir. Sonsuza dek yaşamanın ve sonsuza dek borçlu kalmanın bu yönü, hikayede olabileceği kadar ele alınmıyor, ancak sanırım Dedektif Karra’nın gerçek, eski moda bir cinayeti çözmeye çalışmakla (ikoritin yok edildiği, böylece bir bilinç aktarımının gerçekleşmemesinin sağlandığı) ve kendi travması ve şeytanlarıyla mücadele etmekle çok meşgul olduğu ve sonsuza dek yaşamanın ince noktaları hakkında oturup nutuk çekmek için gerçekten vakit ayıramadığı sonucuna varılabilir.
Basit Oynanış, Karmaşık Detaylar
Karşılaştığınız her yeni suç mahallinde, parçaları bir araya getirmek için birkaç fütüristik araç kullanacaksınız. Ana araç olan Yeniden Yapıcı, size içeri girdiğiniz şeye yol açan olayları göstermek için zamanı geri sarmanızı sağlar – genellikle bir cinayet mahallidir. Etkileşime gireceğiniz nesneleri veya olayları bulmakla ve ara sıra Karra’nın korktuğu bir UV ışığını (ancak bunun sadece ışınlardan korktuğu konusunda ısrar ediyor) ve bulmacaları çözmek için elde taşınan bir X-ışını cihazını kullanmakla görevlendiriliyorsunuz. Karakterler Karra ile konuşurken, genellikle en az bir dallanan diyalog veya eylem seçimi yapılır ve önceki senaryolarda nasıl tepki verdiğinize bağlı olarak bazı ekstra seçimler açılır. Everybody’s Gone to the Rapture’ı biraz hatırladım, burada olay yerine vardığınızda her şey çoktan gerçekleşmiş oluyor ve siz sadece böyle bir trajediye neyin sebep olduğunu bulmak için buradasınız. Ancak o oyundan farklı olarak, burada etrafınızdaki şeylerle etkileşime girebilir ve onları etkileyebilirsiniz.
Bazı insanlar bu oyuna yürüme simülatörü diyebilir. Doğru, çoğunlukla yürüyorsunuz, bir alanı keşfediyorsunuz, tüm ipuçlarını ortaya çıkarıyorsunuz, bu ipuçlarını etkileşimli bir tahtada bir araya getiriyorsunuz ve sonra durulamak ve tekrarlamak için bir sonraki bölüme geçiyorsunuz. Herkese hitap etmese de ve zaman zaman tekrarlayıcı hissettirebilse de, ortam ve hikaye çoğu oyuncuyu baştan sona eğlendirecektir. Ayrıca birden fazla son ve bir miktar tekrar oynanabilirlik sunan birçok dallanan diyalog yolu da var. 24,99$’lık (PS Plus üyeleri için 22,49$) bir lansman fiyatıyla, yaklaşık altı saatlik bu macera daha düşük maliyetine değer gibi görünüyor.
Nobody Wants to Die, bir polisiye romanı bir araya getirmeyi seviyorsanız eğlenceli bir oyun. Ancak bunun dışında daha fazlasını beklemeyin. Hikaye son derece eğlenceli ve dallanan hikaye vuruşlarıyla eşleştirilmiş en az iki son, oyunu birden fazla kez oynarsanız farklı bir şey göreceğinizi veya duyacağınızı garanti ediyor. Düşük aksiyonlu, doğrusal bir oyun muhtemelen herkesin zevkine göre olmasa da, bu tarzı sevenler Nobody Wants to Die’da sevecekleri çok şey bulacak. Critical Hit Games ilk oyunları için harika bir iş çıkardı ve umarım gelecekte onlardan daha fazlasını görürüz.
Puan: 8.5/10
Artıları:
- Harika görünüyor ve kulağa hoş geliyor
- Çok eğlenceli bir hikaye
- Yaklaşık altı saat kadar hoş geldin deminden fazla kalmıyor
Eksileri:
- Tekrarlayıcı olabilir
- Bazıları buna “yürüme simülatörü” diyebilir
Nobody Wants to Die inceleme kodu yayıncı tarafından sağlandı. MP1st’in incelemesini ve puanlama politikasını tam burada okuyabilirsiniz.
