Nicolas Cage, ‘Büyük Yeteneğin Dayanılmaz Ağırlığının’ Onu Komediye Nasıl “Davet Ettiği” Üzerine

Son rolü için Nicolas Cage kendini oynuyor – çeşit – çok türde Muazzam Yeteneğin Dayanılmaz Ağırlığısöylediği bir deneyim onu ​​tekrar komediye davet etti.

Ile konuşmak Hollywood Muhabiri Lionsgate, Saturn Films ve Burr’ın New York özel gösterimi sırasında! Pazar gecesi Regal Essex Crossing & RPX’te düzenlenen yapım filmi, yıldız, son yıllarda kendisinden kaçan bir türde oynamasına izin verdikleri için yardımcı yazarlar Kevin Etten ve Tom Gormican’a (filmi de yönetti) itibar etti.

Cage, “Yol boyunca bir yerlerde, Hollywood komedi yapabileceğimi unutmuş görünüyor” dedi. “yapmıştım Arizona’yı yükseltmek, ben yapmıştım Vegas’ta Balayı, Moonstruck — Yani devam ediyor — ama unuttular. Bununla Tom beni tekrar bir komediye davet etti ve benim için çok hoş bir deneyim oldu çünkü bunu yapmak istedim. Çok uzun zaman oldu.”

Film, Cage’in yeni roller almak için mücadele eden ve çaresizlik içinde milyarder hayranı Javi Gutierrez’in (Pedro Pascal) doğum günü partisinde görünmesi için yaptığı bir teklifi kabul eden yaşlanan bir aktör olan Nicolas Cage’i oynamak için tüm oyunculuk becerilerini kullandığını görüyor. CIA işin içine girdikten sonra biraz çılgın bir dönüş yapan bir konaklama için 1 milyon dolar.

“Senaryo bir bağımsız karakter parçası gibi başlıyor ve yavaş yavaş, Pedro Pascal’ın karakteri geldiğinde, bir dost komedisine dönüşüyor ve biz gerçekten bunu kusursuz hale getirmeye çalışmalıydık, bu yüzden tüm performansları birbirine bağlamakla ilgiliydi. tüm türler elimizden geldiğince,” diye açıkladı Gormican. “Yapım tasarımından müzik türüne kadar, türden türe geçiş yapmak için elimizdeki tüm araçları kullanmak için gerçekten çok çalışmamız gerekti.”

Film, patlayıcı aksiyondan duygusal bağımsızlığa, meta-komediye ve geri dönüyor, ancak Cage için en çok “yankılanan” gülüşler oldu. “Filmdeki tüm komedi yankı uyandırdı çünkü evde komik olmayı, karımı ve oğullarımı güldürmeyi seviyorum” dedi. “Kendi mizah anlayışımda biraz sınırları aşıyorum ve bu, bu filme iyi bir şekilde yansıyor. Mizah anlayışımın ne olduğu filmde çok açık.”

Cage, gülme sanatından, kendini oynama eyleminden zevk alırken, dedi. THR, biraz vücut dışı bir deneyimdi. “Bazı anlar oldu – havuz kenarındaki sahne ve ben şezlongdayım ve insanların size Bay Kafes demesi gibi – ‘Aman Tanrım, bu gerçekten oluyor. Bu benim karakterimin adı.’ Korkunç. O günler biraz zor oldu ama her şeyin işe yaradığını söylemekten mutluluk duyuyorum.”

Gormican’a göre, oyuncuların çoğunun Cage’in gerçek hayranları olduğu gerçeğiyle kısmen abartılı bir his olabilir. “Bunu ortaya koymaya başladığımızda, Nick’imiz olduğunda, bu projede yer alan her aktör bize büyük Nicolas Cage hayranları olduklarını ve sadece içinde olmak istediklerini gösterdi. Pedro Pascal öğle yemeğine geldi ve ‘Beni bu filme koymanız umurumda değil, sadece sizinle Nick hakkında konuşmak istiyorum’ dedi.

Pascal onayladı THR bir Nicolas Cage süper hayranı oynamak için adım atmak, belki de Cage’in Cage’i oynamaktan biraz daha burnu havadaydı. Pascal, Cage’i “kendiliğinden ve özgün” bir sahne olarak tanımlayarak, “İlginç bir şekilde, bana bu filmde Nicolas Cage’in Nicolas Cage’e olduğundan daha yakın olabilecek bir versiyonumu oynuyorum diyebilirim” dedi. “Birlikte çalışması eğlenceli ve zorlu” bir ortak.

Cage’in kızı Addy’yi oynayan Lily Sheen için, tükenmiş ünlü bir babaya sahip olma deneyimiyle kişisel olarak bağlantı kuramadı, ancak eğlencenin “en kötü durumda… tuhaf dünya versiyonunda” oynama deneyimini “katartik” olarak nitelendirdi. Cage’in ilk büyük film rolünde ona rehberlik etmesi için orada olması onu daha da iyi yaptı.

“Birlikte çalıştığım kişi inanılmaz bir baba ve inanılmaz bir akıl hocasıydı ve sette beni sakinleştirmesi ve bir şeyleri nasıl yapacağımı öğretmesi için harika bir insandı” dedi. “O filmdeki Nick Cage’in muhtemelen aynı şeyi yapacağını sanmıyorum.”

Cage, halıda kendisinin abartılı bir tabloid versiyonunu oynamanın, oyunculuk tekniğinin bir nevi testi olduğunu ve sete girdikten sonra role gerçekten alışması birkaç gün sürdüğünü itiraf etti.

“Karakter oluşturmak için her filmde karşılaştığım belirli kriterlerim var. Karakteri tasarlıyorum – hareketleri, ifadeleri, seslendirmeleri, söyleyeceklerimin bir kısmını, gülünç ve umutla yüce olana kadar,” dedi Cage. “Ama ne tasarlarsam tasarlarım, ne kadar geniş olursa olsun, gerçek bir duyguya sahip olmalı. Duygusal içerik, performansın yanı sıra hayal gücünü de beslemelidir.”

“Aslında benim adıma sahip bir karakteri oynamanın ilk heyecanını yaşadıktan sonraki bir veya iki gün içinde fark ettim – ve hala bunun üstesinden geliyorum – aynı kriterlerin buna uygulanabileceğini fark ettim” dedi.

Hem rolleri için çok net bir vizyonu olan hem de karakteriyle aynı adı (ve özgeçmişi) paylaşan bir aktörle sette çalışmak, karakterlerin gerçek insandan nasıl ayrılacağına dair sette birkaç konuşmayla sonuçlandı. Nick her zaman bana gelirdi ve ‘Hey Tom, yüzük ve deri ceket giyen bir adam var ve Las Vegas’ta yaşıyor. Ve bunu asla söylemezdi.’ Ve ben gidiyorum, ‘Oh, demek istiyorsun sen?’” diyor Gormican gülerek. ” Ve o, ‘Eh, evet.’ Ben de, ‘Eh, bu sen değilsin. Bu seni temel alan bir karakter.’ ‘O benim adıma sahip’ diyor. Ve ben sadece, lütfen çizgiyi söyle. İkimiz de gülecektik ve o “Tamam, tamam” diyecekti. Yaparım.”

Ancak bu Nicolas Cage saygı duruşunda gerçeklik ve kurgu arasındaki çizgiyi bulanıklaştırmak, filmin en komik anlarından birini de beraberinde getirdi. “Senaryoda, Nick’in genç versiyonunun Nick’i yanağından öpmesi gerekiyordu ve o sabah Nick Tom’a geldi ve ‘Bu sahne için bir fikrim var. Bence genç Nick, Nick’e derin bir Fransız öpücüğü vermeli. ‘Siz bunun hakkında ne düşünüyorsunuz?’ gibi bir şey” diye hatırlıyor Etten. “Ve biz gibiydik,”Evet. Bu inanılmaz. Bunu sana söylemek hiç aklıma gelmezdi ama evet, bin kere.”

Cage’e ne sunacağını ve onun kurgusal versiyonunu nasıl oluşturacağını bulmak aslında ortak yazarlardan ve uzun zamandır gerçek hayranlarından Etten ve Gormican’ın aktörün kataloğunun derinliklerine dalması ve saatlerce röportajlar izlemesinden geldi. Etten, “Onunla birçok röportaj okuduk, röportajlar izledik, bu yüzden ilgi duyduğu şeyleri hissettik” dedi. THR. “Alman dışavurumculuğu filmlerini sevdiğini biliyorduk ve ilk perdede kızına göstermek istediği karakterine bunu ekledik. Dr. Caligari’nin Kabinesisevdiğini okuduğumuz bu eski Alman filmi.”

Yani bunun gibi küçük şeyler vardı, bunun ona neyle uğraştığını araştırdığımızı ve üzerine bu tür şeyler serpiştirdiğimizi ona göstereceğimizi bildiğimiz gibi. “O zaman yine karakterin kim olduğu ve kim olduğu konusunda bir müzakere oldu.”

Gormican, “Sahte versiyonunun bir tür eğlence ekosisteminde nerede oturduğuna dair yeterli perspektife sahip olması gerçekten harika bir şey” diye ekliyor. “Kendisinin aşağı ve dışa dönük bir versiyonunu sunabileceği bir tür siğil ve her şey gibi bir performans ve bunu yapmak zor.”