NASA’nın Hubble Uzay Teleskobu, 1995’teki ilk görüntüsüyle Yaratılış Sütunları’nı ünlü yaptı, ancak yukarıda solda gösterilen görünür ışıkta daha keskin, daha geniş bir görüntüyü ortaya çıkarmak için 2014’te sahneyi tekrar ziyaret etti. Sağda NASA’nın James Webb Uzay Teleskobu’ndan alınan yeni, yakın kızılötesi ışık görüntüsü, bu yıldız oluşturan bölgedeki tozun daha fazlasını görmemize yardımcı oluyor. Kalın, tozlu kahverengi sütunlar artık opak değil ve hala oluşmakta olan daha birçok kırmızı yıldız görüntüleniyor. Gaz ve toz sütunları Hubble’ın görüşüne göre daha koyu ve daha az nüfuz edilebilir görünürken, Webb’in görüşünde daha şeffaf görünüyorlar. Bu Hubble görüntüsünün arka planı, üstte açık yeşil ve daha derin mavilere geçmeden önce altta sarılardan başlayan bir gün doğumu gibidir. Bu renkler, sütunların etrafındaki tozun kalınlığını vurgular ve bu da genel bölgedeki daha birçok yıldızı gizler. Buna karşılık, Webb’in görüntüsündeki arka plan ışığı, hidrojen atomlarını vurgulayan ve sahneye yayılmış çok sayıda yıldızı ortaya çıkaran mavi tonlarda görünür. Webb, tozlu sütunlara nüfuz ederek, yakın zamanda serbest kalmış veya patlamak üzere olan yıldızları belirlememize de olanak tanıyor. Yakın kızılötesi ışık, kalın toz bulutlarına nüfuz edebilir ve bu inanılmaz sahne hakkında çok daha fazla şey öğrenmemizi sağlar. Her iki görüş de bize yerel olarak neler olduğunu gösteriyor. Hubble çok daha kalın toz katmanlarını vurgulasa ve Webb daha fazla yıldız gösterse de, ikisi de bize daha derin evreni göstermez. Toz, Hubble’ın görüntüsündeki görüşü engelliyor, ancak Webb’in görüntüsünde yıldızlararası ortam önemli bir rol oynuyor. Yoğun bir duman veya sis gibi hareket ederek sayısız galaksinin bulunduğu daha derin evrene bakmamızı engeller. Sütunlar, Dünya’dan 6.500 ışıkyılı uzaklıkta, geniş bir yıldız oluşturan bölge olan Kartal Bulutsusu’ndaki küçük bir bölgedir. Kredi: NASA, ESA, CSA, STScI, Hubble Miras Projesi (STScI, AURA)
NASA’nın James Webb Uzay Teleskobu, yoğun gaz ve toz bulutları içinde yeni yıldızların oluştuğu, ikonik Yaratılış Sütunları olan yemyeşil, son derece ayrıntılı bir manzara yakaladı. Üç boyutlu sütunlar, görkemli kaya oluşumlarına benziyor, ancak çok daha geçirgen. Bu sütunlar, yakın kızılötesi ışıkta bazen yarı saydam görünen soğuk yıldızlararası gaz ve tozdan oluşur.
Webb’in, ilk olarak 1995 yılında NASA’nın Hubble Uzay Teleskobu tarafından görüntülendiğinde ünlü olan Yaratılış Sütunları’na ilişkin yeni görüşü, gaz miktarlarıyla birlikte yeni oluşan yıldızların çok daha kesin sayılarını belirleyerek araştırmacıların yıldız oluşum modellerini yenilemelerine yardımcı olacak. ve bölgedeki toz. Zamanla, yıldızların nasıl oluştuğunu ve milyonlarca yıl boyunca bu tozlu bulutlardan nasıl çıktığını daha net bir şekilde anlamaya başlayacaklar.
Webb’in Yakın Kızılötesi Kamerasından (NIRCam) alınan bu görüntüde yeni oluşan yıldızlar sahne hırsızlarıdır. Bunlar, tipik olarak kırınım sivri uçlarına sahip olan ve tozlu sütunlardan birinin dışında uzanan parlak kırmızı kürelerdir. Gaz ve toz sütunları içinde yeterli kütleye sahip düğümler oluştuğunda, kendi yerçekimi altında çökmeye, yavaş yavaş ısınmaya ve sonunda yeni yıldızlar oluşturmaya başlarlar.
Bazı sütunların kenarlarında lav gibi görünen dalgalı çizgilere ne dersiniz? Bunlar, gaz ve toz içinde hala oluşmaya devam eden yıldızlardan fırlatmalardır. Genç yıldızlar periyodik olarak bu kalın sütunlar gibi malzeme bulutlarıyla çarpışan süpersonik jetler fırlatır. Bu bazen, suda hareket eden bir tekne gibi dalgalı desenler oluşturabilen pruva şoklarına da neden olur. Kızıl parıltı, jetler ve şoklardan kaynaklanan enerjik hidrojen moleküllerinden gelir. Bu, üstten ikinci ve üçüncü sütunlarda açıkça görülmektedir; NIRCam görüntüsü, etkinlikleriyle adeta titreşmektedir. Bu genç yıldızların sadece birkaç yüz bin yaşında oldukları tahmin ediliyor.
Yakın kızılötesi ışığın, Webb’in sütunların ötesindeki büyük kozmik mesafeleri ortaya çıkarmak için bulutları “delip geçmesine” izin vermiş gibi görünse de, bu görüşte gökadalar yoktur. Bunun yerine, Samanyolu galaksimizin diskinin en yoğun bölümünde yıldızlararası ortam olarak bilinen yarı saydam gaz ve toz karışımı, daha derin evren görüşümüzü engeller.
Bu sahne ilk olarak 1995’te Hubble tarafından görüntülendi ve 2014’te tekrar ziyaret edildi, ancak diğer birçok gözlemevi de bu bölgeye derinlemesine baktı. Her gelişmiş enstrüman, araştırmacılara, neredeyse yıldızlarla dolup taşan bu bölge hakkında yeni ayrıntılar sunar.
Yeni Webb görüntüsünde yakalanan ikonik ‘Yaratılış Sütunları’
Alıntı: NASA’nın Webb’i yaratılışın sütunlarının yıldızlarla dolu portresini çekiyor (2022, 19 Ekim) 19 Ekim 2022’de https://phys.org/news/2022-10-nasa-webb-star-filled-portrait-pillars.html adresinden alındı.
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amaçlı herhangi bir adil işlem dışında, yazılı izin alınmadan hiçbir bölüm çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgi amaçlı sağlanmıştır.
