Yaklaşık sekiz aydır Lucy, Jüpiter’in Truva asteroitlerine doğru yol alırken, yerdeki NASA mühendisleri, açılmayı reddeden sinir bozucu bir güneş dizisini onarmak için çalışıyor. İyi haber şu ki, şimdi bir miktar ilerleme var gibi görünüyor.
Güneş enerjisi dizisi, uzay aracının Ekim 2021’de fırlatılmasından kısa bir süre sonra açılamadı. NASA projesine sahip yer kontrolörleri, uzay aracına komutlar gönderdi. Lucy uzay aracı Mayıs ve Haziran aylarında dört ayrı olayda ve güneş enerjisi dizisi hala tam olarak konuşlandırılmamışken, ilerleme belirtileri gösteriyor, binaen uzay ajansına.
Lucy bir benzeri görülmemiş görev Jüpiter’i Güneş’in etrafında dönerken yönlendiren ve takip eden iki kayalık cisim grubu olan Truva asteroitlerini keşfetmek için. Jüpiter’in Truva atları son dört milyar yıldır varlar, ancak asteroitlerin oluşumu ve Jüpiter’in yerçekimi çekicisine nasıl yakalandıkları hakkında çok az şey biliniyor. Lucy, bu esrarengiz Jovian gruplara yeni bir ışık tutabilirdi.
Ne yazık ki, Lucy fırlatıldıktan kısa bir süre sonra başı belaya girdi. Uzay aracı, uzay aracının her iki tarafında, fırlatma için gizlenmiş ve motorlara takılan bir kordon yardımıyla uzayda açılmak üzere tasarlanmış bir çift 22 fit genişliğinde (7 fit genişliğinde) güneş paneli ile donatılmıştır. . Lucy’nin genelgelerinden biri güneş dizileri takıldı tam 360 derece yerine 347 derecede. Sonuç olarak uzay aracı herhangi bir performans sorunu yaşamadı, ancak zayıf bir güneş dizisine sahip olmak ideal değil. İki güneş enerjisi dizisi hala yeterli miktarda güç topluyor olsa da, görev mühendisleri, uzay aracı ana motorunu ateşlediğinde inatçı güneş dizisinin hasar görebileceğinden endişe duyuyor.
Endişeli olan NASA, aksaklığı düzeltmek için bir plan geliştiriyor. Dizide, lanyardı çalıştırmak için bir ana ve yedek motor bulunur ve görev ekibi, diziyi doğru bir şekilde konumlandırmak için her ikisini de aynı anda kullanıyor. 9 Mayıs’ta, görev kontrolü Lucy’ye aşırı ısınmayı önlemek için motorları bir dizi kısa aralıklarla çalıştırdığı diziyi yerleştirmesini emretti. Daha sonra, aynı komutları tekrar gönderdikleri 12 Mayıs’ta ikinci bir denemeden önce verileri analiz etmek için durakladılar. 26 Mayıs’ta üçüncü girişimde bulunuldu ve sonra tekrar 2 Haziran’da.
Dünya’dan 60 milyon mil (96 milyon kilometre) uzaktaki bir uzay aracına komutlar göndermek, sık sık olmak bir bekleme oyunu. Mühendisler, komutların başarıyla sonuçlanıp sonuçlanmadığını öğrenmek için uzay aracından dönen verileri almak için beklemede kalmalıdır. Şimdiye kadar, veriler, güneş enerjisi dizisinin hala tam olarak konuşlandırılmamış olmasına rağmen, her denemede açılmaya ve daha sertleşmeye devam ettiğini göstermiştir. Bu cesaret verici bir haber ve olumlu bir işaret.
NASA, “Ek denemelerin diziyi kilitleyeceğine dair bir garanti olmasa da, sürecin diziyi daha fazla gerilim altına soktuğuna ve onu daha da stabilize ettiğine dair güçlü kanıtlar var.” yazdı. “Dizi nihai olarak kilitlenmese bile, ek güçlendirme, görevi planlandığı gibi uçurmak için yeterli olabilir.”
Uzay aracının ilk hedefine, Donaldjohanson adlı bir Ana Kuşak asteroidine ulaşmasına daha altı yıl var. Oradan Lucy, ilk Truva asteroidi Eurybates’e ulaşmak için 3.000 gün daha seyahat edecek. Uzay aracı, 2033 yılında son çift Patroclus ve Menoetius tarafından uçmadan önce üç Truva atıyla daha buluşacak.
7 Haziran’da Lucy, uzay aracını hızlandıracak ve yörüngesini Mars yörüngesinin ötesine yönlendirecek olan 16 Ekim’de yaklaşan Dünya yerçekimi yardımına hazırlamak için bir dizi manevranın ilki olan bir yörünge düzeltme manevrasını tamamladı.
