NASA’nın Chandra, Webb uydularından gelen görüntülerle yaz aylarında kozmik bir yolculuğa çıkın

Işığı otoyol olarak kullanarak kozmik bir yolculuğa çıkma ve uzayda dört muhteşem varış noktasını ziyaret etme zamanı. Bu uzay kaçamağının araçları NASA’nın Chandra X-ışını Gözlemevi ve James Webb Uzay Teleskobu’dur.

Daha önce yayımlanan Webb görüntülerine Chandra verilerini ekleyen görüntülerin her birinde renkler, X-ışını, optik veya kızılötesi ışığın farklı dalga boylarını temsil ediyor.

Bu turdaki ilk durak, Dünya’dan yaklaşık 390 ışık yılı uzaklıktaki en yakını olan Rho Ophiuchi’dir. Rho Ophiuchi, gaz ve farklı büyüklük ve yaşlardaki yıldızlarla dolu bir bulut kompleksidir.

En yakın yıldız oluşum bölgelerinden biri olan Rho Ophiuchi, gökbilimcilerin genç yıldızları incelemesi için harika bir yerdir. Bu görüntüde, Chandra’dan gelen X ışınları mor renktedir ve yeni doğan yıldızların sıcak, dış atmosferlerini ortaya çıkarır. Webb’den gelen kızılötesi veriler kırmızı, sarı, camgöbeği, açık mavi ve daha koyu mavi renktedir ve gaz ve tozun muhteşem bölgelerinin görüntülerini sunar.

Bir sonraki hedef, yıldızların oluştuğu dev bir bulut olan Orion Bulutsusu. Hala Samanyolu galaksisinde bulunan bu bölge, yaklaşık 1.500 ışık yılı uzaklıkta, ev gezegenimizden biraz daha uzaktadır. Orion takımyıldızındaki “kemeri” oluşturan üç yıldızın tam ortasının altına bakarsanız, bu bulutsuyu küçük bir teleskopla görebilirsiniz.

Ancak Chandra ve Webb ile çok daha fazlasını görebiliyoruz. Chandra, X-ışınlarında parlak bir şekilde parlayan genç yıldızları kırmızı, yeşil ve mavi renklerle ortaya çıkarırken, Webb, burada gelecek nesil yıldızların oluşmasına yardımcı olacak olan daha koyu kırmızı renkteki gaz ve tozu gösteriyor.

Galaksimizi terk edip, yaklaşık 36 milyon ışık yılı uzaklıktaki çok daha uzak bir başkasını ziyaret etme zamanı geldi. Samanyolu gibi, NGC 3627 de hafif bir açıyla gördüğümüz bir sarmal galaksidir. NGC 3627, merkezi bölgesinin dikdörtgen şeklinden dolayı “çubuklu” sarmal galaksi olarak bilinir.

Bakış açımızdan, yaylar gibi görünen iki belirgin sarmal kolu da görebiliyoruz. Chandra’dan mor renkteki X-ışınları, merkezinde süper kütleli bir kara deliğin yanı sıra nötron yıldızları ve kara delikler gibi madde çeken diğer yoğun nesnelere dair kanıtlar gösteriyor. Bu arada, Webb galaksideki toz, gaz ve yıldızları kırmızı, yeşil ve mavi olarak buluyor. Bu görüntü ayrıca NASA’nın Hubble Uzay Teleskobu’ndan kırmızı, yeşil ve mavi renkte optik veriler içeriyor.

Bu yolculuktaki son iniş yerimiz Dünya’dan yaklaşık 4,3 milyar ışık yılı uzaklıkta en büyük ve en uzak olanıdır. MACS J0416, evrendeki en büyük nesneler olan ve yerçekimi tarafından bir arada tutulan bir galaksi kümesidir. Bu tür galaksi kümeleri, Chandra’nın tespit edebileceği büyük miktarda aşırı ısıtılmış gaza batırılmış yüzlerce hatta binlerce ayrı galaksi içerebilir.

Bu görünümde, Chandra’nın mor renkli X-ışınları bu sıcak gaz rezervuarını gösterirken, Hubble ve Webb kırmızı, yeşil ve mavi renkteki ayrı galaksileri alır. Uzun ince çizgiler, kümedeki maddenin MACS J0416’nın arkasındaki galaksilerden gelen ışığı kütleçekimsel mercekleme olarak bilinen bir süreçte bozmasıyla oluşur.