NASA, üç bantlı antenler aracılığıyla bilim gözleminin geleceğini mümkün kılıyor

NASA’nın Yakın Uzay Ağı, güneş sistemini ve Dünya’yı keşfeden uzay aracının, araştırmacıların ve bilim adamlarının araştırmaları ve derin keşifler yapmaları için gerekli bilim verilerini geri göndermesini sağlar.

Şimdi, ağ, bilim ve keşif görevlerini daha da desteklemek için dört yeni küresel anteni entegre etti. Aralık 2022’de Alaska, Fairbanks’teki antenler; Wallops Adası, Virginia; Punta Arenas, Şili; ve Svalbard, Norveç, S-, X- ve Ka-bandı iletişim yetenekleri ile mevcut ve gelecekteki misyonları sağlamak için çevrimiçi hale geldi.

Bu yeni antenler, muazzam miktarda veri toplayan görevleri desteklemek için yaratıldı. Bilim adamlarının araç yeteneklerini artırması gibi, NASA da iletişim sistemlerini Dünya’ya yakın ve derin uzayda görevlere olanak sağlayacak şekilde geliştiriyor.

Bu yükseltme, Yakın Uzay Ağı’na benzeri görülmemiş bir esneklik getiriyor ve doğrudan Dünya’ya iletişimi – bir uydunun resim çekmesi ve ardından görüntüyü radyo dalgaları üzerinden Dünya’daki bir antene göndermesi süreci – geliştirecek. Bu veriler daha sonra işlenir ve bilim insanlarına gönderilir. Yakın Uzay Ağı, NASA’nın iki ana iletişim ağı olan Yakın Uzay ve Derin Uzay ağlarının gelişimini ve zenginleştirilmesini denetleyen NASA’nın Uzay İletişimi ve Navigasyon (SCaN) program ofisi tarafından yönetilmektedir.

Yakın Uzay Ağı, devlete ait ve ticari varlıkların bir karışımı aracılığıyla iletişim hizmetleri ile misyonlar sağlar. Ekip, bu yeni antenleri geliştirmek için Şili ve Norveç antenlerini oluşturan ticari ortak Kongsberg Satellite Services (KSAT) ile birlikte çalışırken, NASA diğer ikisini Virginia ve Alaska’da geliştirdi.

Artık çalışır durumda olan dört anten, ağın hizmet kataloğuna entegre edilerek gelişmiş enstrümantasyon kullanan bilim ve keşif görevlerini desteklemek için yeteneklerini geliştiriyor. Artık ağı kullanan görevler, terabaytlarca veriyi işleme ve keşif için geri gönderebilecek.

Bir örnek, araştırmacıların okyanus ekosistemlerini ve karbon döngüsünü daha iyi anlamalarına yardımcı olacak ve aerosollerin okyanus yüzeyinde fitoplankton büyümesini nasıl besleyebileceğini ortaya çıkaracak olan Plankton, Aerosol, Bulutlar, okyanus Ekosistemi (PACE) görevidir.

Ağ yükseltme proje lideri Damaris Guevara, “PACE uydusu gibi görevler, yüksek çözünürlüklü bilim araçlarını içeriyor” dedi. “Bu enstrümanlar, verilerinin tamamını Dünya’ya geri götürmek için Ka-bandı gibi gelişmiş uzay iletişim yetenekleri gerektiriyor.”

Yeni antenler ayrıca yeni ağ oluşturma özelliklerine sahip olacak.

Dört yer istasyonunun tümü Gecikme/Kesinti Toleranslı Ağ İletişimi (DTN) içerir. DTN, kritik bilgilerin hedefine ulaşmasını sağlamak için verileri ağ boyunca noktalarda depolayarak ve ileterek misyonları benzersiz bağlantı ile güçlendirecek. DTN, NASA’nın SCaN ve Uzay Teknolojisi Görev Müdürlüğü tarafından geliştirilmekte ve test edilmekte olan gelişmiş bir iletişim yeteneğidir.

Ek olarak, görev ekiplerinin verilere erişimini artırmak için ağ, bulut tabanlı veri depolama hizmetlerini içerir. PACE gibi uydular, verilerini bir antene indirecek ve bu veriler yer istasyonunun yüksek hızlı veri işlemcilerinden bulut tabanlı bir depolama ve veri erişim hizmetine gidecek ve bu da görev ekiplerinin verilerini neredeyse her yerden daha hızlı almalarını sağlayacak. Bu, donanım ihtiyaçlarını azaltır ve genel depolama maliyetlerini düşürür.

NASA-Hindistan Uzay Araştırmaları Kurumu Sentetik Açıklıklı Radar (NISAR) uydusu da dahil olmak üzere birden fazla görev bu yeni altyapıdan ve gelişmiş yeteneklerden yararlanacak. 2024’te lanse edilecek NISAR, Dünya’nın değişen ekosistemlerini, dinamik yüzeylerini, buz kütlelerini ve daha fazlasını ölçecek.

Yakın Uzay Ağı, dünya çapında dört yeni antenle, gelişmiş enstrümantasyon kullanan bilim ve keşif görevlerini desteklemek için yeteneklerini geliştiriyor. Artık ağı kullanan görevler, terabaytlarca veriyi işleme ve keşif için geri gönderebilecek.