NASA’nın Yüksek Çözünürlüklü Koronal Görüntüleyici sondaj roketinden alınan bu görüntünün merkezinde (solda), güneş fizikçilerinin “yosun” adını verdiği, Güneş üzerinde küçük ölçekli, düzensiz bir yapı var. Manyetik aktivitenin güçlü olduğu Güneş üzerindeki güneş lekesi gruplarının merkezi etrafındaki güneş atmosferinin alçak kısımlarında oluşur. NASA’nın Arayüz Bölgesi Görüntüleme Spektrografı veya IRIS misyonundan alınan bir görüntü, yosunun daha soğuk köklerinin ayrıntılı bir manzarasını gösteriyor (sağda). Katkıda bulunanlar: NASA/Bose ve diğerleri 2024
NASA Araştırma, elektrik akımlarının ve karmaşık manyetik alanların Güneş’in yosunlu bölgelerini nasıl 10.000’den 1 milyon dereceye kadar ısıttığını ortaya çıkardı FahrenhaytGüneş enerjisiyle atmosferik ısınmanın anlaşılmasına yardımcı oluyor.
Güneş’te yosun olduğunu biliyor muydunuz? Bilim adamları, yeryüzündeki bitkilere benzerliği nedeniyle küçük ölçekli, parlak, parçalı yapıya, plazma Güneş atmosferinde “yosun” var. İlk kez 1999 yılında NASA’nın TRACE misyonuyla tanımlanan bu yosun, manyetik koşulların güçlü olduğu bir güneş lekesi grubunun merkezi çevresinde çiçek açıyor. Kromosfer ve korona olarak bilinen iki atmosferik katmanın üzerinde yer alır ve koronal döngüler olarak bilinen uzun tüylü plazma iplerinin altında saklanır.
Solar Yosun Araştırması
Onlarca yıldır bilim insanları, bu yosunlu bölgenin Güneş’in alt atmosferik katmanlarıyla nasıl bağlantılı olduğunu ve oradaki malzemenin nasıl 10.000 Fahrenheit dereceden yaklaşık 1 milyon Fahrenheit dereceye kadar (hemen altındaki parlak yüzeyden 100 kat daha sıcak) kadar ısıtıldığını anlamaya çalıştılar. Şimdi, NASA’nın Yüksek Çözünürlüklü Koronal Görüntüleyici (Hi-C) sondaj roketi ve NASA’nın Arayüz Bölgesi Görüntüleme Spektrografı (IRIS) misyonu tarafından sağlanan araştırmalar, bilim adamlarına yosundaki aşırı ısınma mekanizması hakkında fikir verdi.
Güneş Enerjisiyle Isıtmayı Anlamadaki Gelişmeler
Bu cihazlardan elde edilen gözlemler ve karmaşık 3 boyutlu simülasyonlar, elektrik akımlarının yosunların ısınmasına katkıda bulunabileceğini ortaya çıkardı. Bu bölge boyunca görünmez spagetti gibi manyetik alan çizgileri karmaşası var. Bu manyetik spagetti düğümü, malzemenin 10.000 ila 1 milyon Fahrenheit arası geniş bir sıcaklık aralığına kadar ısıtılmasına yardımcı olabilecek elektrik akımları yaratıyor. Yosundaki bu yerel ısınmanın, üstteki milyonlarca derecelik sıcak koronadan akan ısıya ek olarak meydana geldiği görülüyor. Bu görüş, dergide yayınlandı Doğa Astronomi 15 Nisan’da gerçekleşecek olan keşif, bilim adamlarının Güneş’in tüm koronasının neden yüzeyden bu kadar sıcak olduğuna dair daha büyük soruyu anlamalarına yardımcı olabilir.
Gelecekteki Araştırmalar ve Görevler
Lockheed Martin Solar’da araştırma bilimcisi olan yazar Souvik Bose, “Yüksek çözünürlüklü gözlemler ve gelişmiş sayısal simülasyonlarımız sayesinde, son çeyrek yüzyılda bizi şaşırtan bu gizemin bir kısmını çözebiliyoruz” dedi. Astrofizik Laboratuvarı ve Körfez Bölgesi Çevre Enstitüsü, NASA’nın Kaliforniya Silikon Vadisi’ndeki Ames Araştırma Merkezi. “Ancak bu bulmacanın sadece bir parçası; tüm sorunu çözmüyor.”
Bunun için daha birçok gözleme ihtiyaç vardır. Bazıları yakında gelecek: Hi-C’nin bir güneş patlamasını yakalamak için bu ay yeniden fırlatılması planlanıyor ve ayrıca IRIS ile birlikte başka bir yosun bölgesini de yakalayabilir. Bununla birlikte, korona ve yosunun nasıl ısındığını tam olarak ele alabilecek gözlemler elde etmek için bilim insanları ve mühendisler, geleceğin Çok Yarıklı Güneş Kaşifi’nde yeni araçlar geliştirmek için çalışıyorlar (İLHAM PERİSİ) misyonu.
IRIS ve TRACE, NASA’nın Kaşifler Programının bir parçasıdır.
Referans: Souvik Bose, Bart De Pontieu, Viggo Hansteen, Alberto Sainz Dalda, Sabrina Savage ve Amy Winebarger, 15 Nisan 2024, “Örgüden gelen akımların dağıtılması yoluyla aktif bir bölgedeki plagede kromosferik ve koronal ısıtma”, Doğa Astronomi.
DOI: 10.1038/s41550-024-02241-8
