Birleşik Devletler belki de bir kentsel hava taşımacılığı şirketi kurmak için en iyi ülkelerden biridir. Joby Aviation, Wisk Aero ve Lillium gibi iyi finanse edilen girişimlerin elektrikli dikey kalkış ve iniş veya eVTOL uçaklarını ne kadar hızlı inşa edip test ettiğine bakmanız yeterli.
Bununla birlikte, ABD’nin risk sermayesi, girişimci ekosistemi ve havacılık mirasından yoksun olan Güney Kore, kentsel hava hareketliliğini (UAM) pahalı bir bilim projesinden uygulanabilir bir hizmete dönüştürmek için zemin hazırlayan ilk ülke olabilir.
2020’de Güney Kore hükümeti, 2025 yılına kadar hava taksilerini ticarileştirmek için yol haritası, o zamandan beri hareketlilik odaklı özel şirketlere bu amaca adanmış konsorsiyumlar oluşturma yetkisi veren bir hedef. Şimdi, otomobil üreticilerine ek olarak, görünüşte olası olmayan oyuncular – telekomünikasyon şirketlerini ve araç paylaşım platformlarını düşünün – UAM endüstrisini ileriye taşıyor.
Olağandışı şüpheliler
Otomobil üreticilerinin bu alana dahil olduğunu hayal etmek zor değil. Nitekim bazı Amerikan şirketleri Genel motorlar görüşlerinde hava hareketliliği var. Ne de olsa, marka bilinirliğine ve üretim, en azından bir aracı üretim hattından çekebilecek güce sahipler.
Güney Kore’de ülkenin en büyük otomobil üreticisi Hyundai, 1.8 trilyon KRW (1.4 milyar $) ayırdı 2025 yılına kadar Güney Kore’de uçan taksiler.
Şimdi, muhtemelen telekomünikasyon firmalarının bu denkleme nasıl uyduğunu merak ediyorsunuzdur. Tahmin edilebileceği gibi, bulmacanın iletişim bölümünü dolduruyorlar.
