Pokemon’da, tüm parti üyelerinin savaşta olup olmadıklarına bakılmaksızın deneyim puanları kazandığı bir tamirci olan Exp Share’i ilk kez duydum. Birçok RPG’nin bir seviyesi vardır. Bazen, sadece mevcut partinizin üyeleri içindir. Bazen, tüm liste içindir. Yokluğu veya sınırlı uygulaması, özellikle Persona 4 gibi eski oyunları yeniden ziyaret ederken ve bunları Pokemon Scarlet ve Violet gibi daha yeni olanlarla karşılaştırırken göze çarpıyor. İlk başta önemsiz bir yaşam kalitesi özelliği gibi görünse de, varlığı veya yokluğu bir oyun üzerinde büyük bir etkiye sahip olabilir ve normalde oynayacağınızdan çok daha farklı oynamanıza neden olabilir.
Buna Exp Share diyorum çünkü Pokemon’da buna böyle deniyor ve yaygın olarak tanınan başka bir adı yok gibi görünüyor. Pokemon’un durumunda, Exp Share, bir savaşa katılmadan bile deneyim kazanması için tek bir Pokemon’a verebileceğiniz gerçek bir öğe olarak başladı. Düşük seviyeli canavarları normal parti üyelerine dönüştürmek için özellikle uygundu. Deneyim Paylaşımı sonunda tüm ekibinize deneyim puanları dağıtan bir öğeye dönüştü. Pokemon: Let’s Go, Pikachu ve Let’s Go, Eevee’den başlayarak, elde etmeniz gereken bir öğe yerine oyuna varsayılan bir tamirci olarak yerleştirilmiştir.
Yine de Pokemon’a özgü kalan bir eklenti değildi. Geçen yıl, Xenoblade Chronicles 3 ve One Piece Odyssey, Exp Share’in kendi versiyonlarını sundular. Bu oyunlar, oyuncuları onlarla deneme yapmaya teşvik edecek kadar farklı yeteneklere sahip birden fazla karaktere sahiptir. Özellikle Xenoblade 3’te, denenecek çok sayıda karakter sınıfı varken Kahramanlarınızı (yedinci taraf üyesi) görmezden gelmek neredeyse suç gibi geldi. Ana grubunuzun tüm üyeleri burada kalacak, ancak her bir Kahramanın seviyesini ayrı ayrı yükseltmek en çalışkan oyuncu için bile göz korkutucu bir görev olurdu. Kahramanların savaşta değilken bile deneyim puanları biriktirmesine izin vererek, başka türlü savunulamayacak olan deney ve çeşitlilik için fırsatlar yaratır.
Bandai Namco’nun ilk kez bir One Piece RPG yarattığı One Piece Odyssey bile bu mekanik sayesinde çok daha sorunsuz bir deneyimdi. Tüm karakterlerinizi aynı seviyeye getirme konusunda endişelenmek yerine, istediğiniz karakterleri kullanarak hikayede ilerleyebilirsiniz.
Deneyim Paylaşımı, herhangi bir RPG’de çok doğal, hoş bir öğe gibi görünür ve olmadığında onu daha da belirgin hale getirir. Bu yüzden Persona 4’ü aldığımda ve bulunacak Exp Share olmadığında çok sarsıcıydı. Persona 4 Golden, bu yılın başlarında Nintendo Switch’e taşındı, ancak esasen PlayStation için çıkan 2012 sürümüyle aynı. Beşinci parti üyemi işe alana kadar Exp Share’i özlemeye başlamadım, bu noktada karakterleri yedekte tutmaya başlamak zorunda kaldım. O zaman yeni karaktere yatırım yapmak mantıksız göründü çünkü Sosyal Bağlantıları (Persona 4’ün karmaşık ekosisteminin başka bir parçası) halihazırda sahip olduğum karakterlere göre çok daha az gelişmişti. Daha sonra işe alınanlar Sosyal Bağlantıları daha hızlı kazansalar bile, onları partiye eklemek yine de geçici bir dezavantaj gibi geliyordu çünkü eski üyelerle sahip olduğum savaş bonuslarından yoksundular.
İlk başta, Exp Share’in olmaması, diğer parti üyelerinin gerisinde kalmasına izin vermek anlamına geleceğinden, deney yapmaya daha az istekli olmamı sağladı. Ancak, isterseniz tüm karakterlerin seviyelerini yükseltmek için teknik olarak zindanları tekrar ziyaret edebileceğinizi fark ettim. İdeal bir çözüm değildi ama bir çıkış yolu vardı.
Exp Share, ana partinizde olmayan karakterler için seviyeleri öğütmek için zaman harcamanıza gerek kalmamasını sağlar. Persona 4’te, hikayeyi ilerletmek için yalnızca zamanlara güvenmek yerine diğer karakterlerle oynayabilmek için zindanlara daha sık düşmeyi öğrendim. Parti üyelerinin seviyesini yükseltmek için olay örgüsüyle ilgili yeni içerik olmadığında bile tekrar dalmanız gerekir. Aksi takdirde, daha az kullanılan parti üyelerinin geride kalma riskini alırsınız. Görünüşe göre Altus, Persona 5’in Exp Share’i dahil ettiğini göz önünde bulundurarak eski sisteminin de eski olduğuna karar verdi. En azından şimdilik, Persona 4, bu özelliğe sahip olmayan son ana Persona taksitidir.
Fire Emblem, Exp Share kullanmayan birkaç seriden biridir (Path of Radiance gibi birkaç istisna dışında). Serinin en son girişi olan Fire Emblem Engage’e benzer şekilde çalışan Fire Emblem Fates, aynı zamanda beni en değerli karakterlerimin seviyesini nasıl yükselteceğimi dikkatlice seçmeye ikna etti. Sonsuza dek karakterleri seviyelendirmek için zaman harcayamazsınız. Bunun yerine, ana görevde hangi karakterlerin yer alacağını ve hangilerinin gruba ayak uydurması için yan görevlerde seviye atlayacağını planlamanız gerekir. Fates, bölüm başına sınırlı sayıda yan göreve sahipti, bu nedenle bir sonraki bölüme geçmeden önce karakterlerin seviyesini yükseltmek için yalnızca birkaç şansınız vardı.
Yine de oyun, yalnızca bir avuç karakter kullanmanızı ve tür zayıflıkları nedeniyle geri kalanını görmezden gelmenizi öneriyormuş gibi gelmedi. Fire Amblem oyunları stratejiyi vurgular, bu nedenle belirli bir savaşta en iyi çalışan birimleri kullanmalısınız. Bu, sizi diğer karakterlere seviye atlamaktan alıkoymayan ama bunu yapmak için sizi eziyet etmeye zorlayan Persona 4’tekinden daha bilinçli bir karar. Bu arada, Fates (ve genel olarak Fire Emblem), sınırlı savaşlar nedeniyle oyuncuyu hangi karakterlere yatırım yapacağını seçmeye zorlar. Ayrıca, Persona’da olduğu gibi aynı anda yalnızca dört birim yerine savaş başına birçok birimi kontrol edebileceğiniz için, oyuncuların Deneyim Paylaşımı olmadan deneme yapmasına izin verdi.
“Öğütme” buradaki anahtar kelimedir. XP toplamaktan başka bir nedeniniz olmadan düşmanlarla savaşıyorsanız veya zindanları tekrarlıyorsanız, öğütücüdür. Kader, görevler çakışmadığı için öğütmekten kaçınmayı başarır. Aynı türden düşmanlarla savaşıyor olsanız bile, yeni haritalarda farklı senaryolarda görünürler. XP kazanmak için bir haritayı tekrar etmiyorsunuz ve bunu yapma seçeneğiniz bile yok. Kısacası, daha akıcı bir deneyim için tam oyuncu kadrosuyla yapabileceğiniz deneyleri feda ediyor.
Yine de Persona 4’ten keyif aldım. Yeni karakterleri sevdiğim ve onları kullanmak istediğim için zindanları tekrar ziyaret ettim ve Sosyal Bağlantıların kilidini açtım. Ancak Exp Share, bu öğütme ihtiyacını azaltır ve hikayeyi ilerletmeye odaklanmamı sağlardı. Exp Share içermeyen oyunların en azından daha uygun bir alternatifi veya kurulumu olmasını diliyorum – kasıtlı, stratejiye dayalı bir karar olan Fire Emblem’deki gibi.
Deneyim Paylaşımı, zaman geçtikçe RPG’lerde giderek daha yaygın hale geldi ve geliştiricileri, oyuncuların içeriği tekrar ediyormuş gibi hissetmeden farklı karakterlerle denemelerini kolaylaştıran şeylere eğildikleri için suçlayamam. Bir oyun beni onsuz eski okul kaynak yönetimine zorladığında hala biraz nostalji hissediyorum. Bununla birlikte, sıra tabanlı RPG’lerin bir zamanlar meşhur olduğu monoton öğütmeyi azaltarak saatlerimi serbest bırakan bir tamirci ve bu kesinlikle minnettar olunacak bir şey.
Burada tartışılan ürünler editörlerimiz tarafından bağımsız olarak seçilmiştir. Sitemizde öne çıkan herhangi bir şeyi satın alırsanız, GameSpot gelirden pay alabilir.
