2024 stresli bir yıl oldu. Diğer insanlar stresten kurtulmak için daha rahatlatıcı yollar seçebilirler: spa günü, güzel bir kokteyl veya sosyal medya detoksu. Ben değilim bebeğim. Her zaman yaptığım gibi başa çıkmaya karar verdim: mini keklerle ağırlığımı yemek yerine antrenmanı hızlandırmak. Ancak haber döngüsü kaygımı her artırdığında masamı terk edip 5K koşmak mantıksız. Bu yüzden son üç aydır masa üstü koşu bandında miller kaydettim. Özellikle, 240 dolarlık Mobvoi Evde Yürüyüş Koşu Bandı.
Kendini aşırı derecede ölçen bir giyilebilir cihaz incelemecisi olarak, Mobvoi’nin yürüme koşu bandını tek bir nedenden dolayı seçtim: bir akıllı saatle eşleşerek tüm adımlarınızın düzgün bir şekilde sayılmasını sağlıyor.
Koşu bantlarıyla ilgili en büyük sorunum, özellikle de ayakta duran bir masanın altına yapıştırdığınız koşu bantlarıyla ilgili olarak, onlarla 500 mil yürüyebilmeniz ancak akıllı saatinizin kaydedebilmesidir. Belki 100 adım. Bacaklarınız fazla mesai yapıyor olabilir ancak akıllı saatler, adımları saymak için kol hareketlerini kullanır. Biliyorum çünkü ne zaman hem yazıp hem yürüsem, Apple Watch’um aptalca çömeldiğimi söylüyor. Ve bu, kapalı alanda bir yürüyüş seansını kaydettiğimde bile oluyor. Hiç kimse ihtiyaçlar Her küçük adımı kaydetmemi sağlıyor ama egzersiz hacmimi ve yoğunluğumu takip etmeme yardımcı oluyor.
Pek çok insan bu sorunu ayak bileğine akıllı saat bağlayarak çözüyor. Reddediyorum. Sadece denediğim ve rahatsız edici bulduğum için değil, aynı zamanda kondisyon takip algoritmaları ve sensörlerinin tümü kolunuz için programlanıp test edildiği için. Eğer bu verilerin doğruluğuna güvenemezsem, koşu bandı yürüyüş verileri, bir giyilebilir cihaz incelemecisi olarak benim için işe yaramaz hale gelir.
Mobvoi’nin koşu bandı tam da bu noktada devreye giriyor. Mobvoi Treadmill uygulamasını Google Play Store’dan herhangi bir Android akıllı saate indirebilirsiniz. (Mobvoi’nin TicWatch Atlas’ı ve Samsung’un Galaxy Watches ürünleriyle kullandım.) Açtığınızda yürüme pedine bağlanıyor. Ve işte. E-posta yazarken kollarınız gevşek olsa bile ölçümleriniz bileğinizdedir. Oldukça da doğru! Herhangi bir ekstra sensör yoktur ancak uygulamaya bağlanıldığında cihazın saatinizle veri paylaşmasına olanak tanır. Bunun, Android saatlerimin daha ince hareketlerimi adım olarak doğru şekilde kaydedeceği anlamına geldiğini fark ettim. Oura Ring’im ve Apple Watch’um bunu yapmadı.
Sorun çözüldü! Ya da sıkı bir Mobvoi kullanıcısı olsaydım öyle olurdu. Ancak ne yazık ki bu basit yürüme alanı bile gadget ekosistemlerinden kaçamıyor.
Sebep ne olursa olsun, Mobvoi Treadmill uygulaması Apple’ın App Store’unda bulunmadığından Apple Watch kullanıcılarının şansı yaver gidiyor. Canlı istatistiklerinizi bileğinizden görüntülemek için mutlak Android akıllı saatiniz var. Bu hoşuma gitmedi ve tüm bunların yürüme pedini ve saatinizi Bluetooth üzerinden birbirine bağlamak olduğunu düşünürsek bu biraz kafa karıştırıcı. Neyse ki, yılın büyük bir bölümünü Wear OS saatlerini test ederek geçiriyorum ve her zaman iki telefona sahip olmak ve iki akıllı saat takmak umurumda değil. Ancak bu çoğu insan için geçerli değil ve normal iPhone kullanıcıları için bu hiç de başlangıç değil. Mobvoi’ye iOS sürümünün gelip gelmeyeceğini sordum ancak yanıt alamadım.
Her nasılsa, telefonunuzun bu verileri gerçekten kaydetmesini sağlamak daha da baş ağrısıdır. Mobvoi saatiniz varsa sorun yok. Mobvoi Treadmill uygulamasında kaydedilen egzersizler otomatik olarak telefonunuzdaki ayrı Mobvoi Health uygulamasında açılır. Ancak Mobvoi Health uygulaması yalnızca Mobvoi saatleriyle çalışır. Başka türde bir Android akıllı saat kullanıyorsanız koşu bandı verilerini telefonunuzda bulundurduğunuz sağlık uygulamasına kaydedemezsiniz. Veriler bileğinize takılı kalıyor.
Bunun gibi şeyler insanların bir ekosistemi seçip ona bağlı kalmasının nedenidir. Test sırasında, tüm yürüme pedi verilerimi, sağlık verilerimin çoğunun depolandığı cihaz olan iPhone’uma nasıl aktaracağıma odaklandım. Verilerimi Android’den Apple’ın Sağlık ve Fitness uygulamalarına aktarmanın tüm yollarını düşünmek o kadar yorucuydu ki beni çok yoruyordu Olumsuz Yürüme pedini hiç kullanmak istemiyorum. Ofisimde toz birikmesine izin verdiğim haftalar oldu çünkü övgü almıyorsam onu kullanmak istemiyordum. Ve bu krediyi almak çok fazla iş gerektiriyordu.
Bu noktada aynaya iyice bakmam gerekiyordu. Bütün amaç bu cihazı stresi azaltmak için kullanmaktı. Bunun yerine tek yaptığım aşırı karmaşık bir durumdu. yürüyüş pedi. sonunda kaygılandım Ve kusurlu, dağınık ölçümlerimden korkuyorum. Bir şeyi “doğru şekilde” yapmak konusunda o kadar endişeliydim ki, sonunda onu hiç yapmamaya başladım. Geriye dönüp bakınca bunun saçma olduğunu söyleyen ilk kişi ben olacağım. Yine de bunun en iyilerimizin bile düştüğü ortak bir tuzak olduğunu bilecek kadar koşu ve fitness topluluğunun parçası oldum.
Akıllı saatleri çekmeceye koyduğumda deneyimim gelişti. Adım sayımlarımın doğru olmayacağını ve bir düzine giyilebilir platformdaki eğitim algoritmalarımın biraz hatalı olacağını kabul ettim. Aslında yürüyüşlerimi her platformda kaydetmeyi tamamen bıraktım. Sonuç olarak zihinsel sağlığım düzeldi ve artık çok daha fazla yürüyüşe çıkıyorum. Hayatım daha az stresli değil; yalnızca daha fazla endorfinim var ama bu beni daha dayanıklı kılmaya yetiyor.
Verilerle ilgilenmeyi bıraktığımda, yürüme pedini anlamlı bir şekilde nasıl kullanacağımı bulmakta özgürdüm. Hayat boyu çok başarılı biri olarak yürümeye başladım Ve “Buna değer” olması için saatte 2,5 mil hızla çalışın. Hızlı bir tempoda yürümenin oldukça zor olduğunu öğrenen şaşkın Pikachu yüzümü hayal edin Ve aşağı yukarı sallanıp durduğun için e-posta yaz, hatta oku. Ve terli. Sonunda, masa yürüyüşlerimin hızlı olması gerekmediğini kabul ettim ve işe yarayan kaplumbağa benzeri bir hız buldum. (Bu incelemenin çoğunu saatte 0,6 mil hızla yazdım.)
Kafeinin etkisini göstermediği sabahlarda, haberleri takip ederken 20 dakikalık bir yürüyüş genellikle büzüşmüş beyin hücrelerimi çalıştırır. Taslakta bir şey yolunda gitmediğinde, cümlelerimi okurken yürümek çok yardımcı oluyor. Ayrıca hayal kırıklığına uğradığımda, endişelendiğimde, öfkelendiğimde veya korkuyla dolu olduğumda vücudumun nasıl bu kadar sertleştiğini fark ettim. Adım sayımı etkileyici olmasa bile, ağır ağır 10 dakika boyunca bir yürüyüş pistinin üzerinde zıplamak her zaman beni gevşetmeye yetiyor.
Siz de sıklıkla varoluşsal korku ve kaygı yaşıyorsanız, yürüme pedini şiddetle tavsiye ederim. Belki de tam olarak bu değil. Çok komik. Mobvoi’nin koşu bandını özellikle zil ve ıslıklara sahip olduğu için seçtim. Ancak günün sonunda tüm ekstra bağlantı, veriler ve “akıllılar” yoluma çıktı. Bazen yapabileceğiniz en iyi şey, bir şeyi neden yaptığınızı hatırlamak, ona odaklanmak ve fazladan gürültüyü kesmektir.
