Kısa bir süreliğine, herhangi bir oyun tanıtım etkinliğinin yayın sohbetleri iki yorumdan biriyle dolup taşıyordu: “Elden Ring DLC’sini duyur” veya “nerede?” Hollow Knight: İpek Şarkısı?” Artık Erdtree’nin Gölgesi çıktı ve hepimizi mahvetti, geriye sadece İpek Şarkısı için ağıtlar kaldı.
Ve anlıyorum – Team Cherry’nin Hollow Knight’ı türünün en iddialı ve sevilen oyunlarından biri. Hatta Castlevania: Symphony of the Night gibi klasiklerle, sürükleyici, labirentvari harita tasarımları, ilgi çekici bilgiler ve eğlenceli gezintiler açısından rekabet edebileceğini söyleyebilirim. Hollow Knight ayrıca, uzun macerasının her santimini unutulmaz ve farklı kılan, akıcı, elle çizilmiş bir sanat stiline sahip. Ama – ve bunu söylemekten nefret ediyorum – şu anda oynayabileceğimiz çok sayıda harika Metroidvania oyunu varken kimin Silksong’a ihtiyacı var ki?
Beş yıl önce duyurulduğunu anlıyorum ve Silksong’u herkes kadar istediğim için biraz şakacı davranıyorum, ancak biz Metroidvania hayranları tam olarak kuraklık çekmiyoruz. Aslında, bir Metroidvania rönesansında olduğumuzu ve bir Altın Çağ’a doğru ilerlediğimizi iddia edebilirim. Özellikle üç oyun bu gerçeği bana dayattı: Animal Well, Nine Sols ve Bo: Path of the Teal Lotus.
Animal Well, klasik Metroidvania’larınızdan daha çok Fez gibi gizemli bulmaca oyunlarına benzese de, temel unsurlar aynı kalıyor. Şeytanları kırbaçlamak ve baltalar fırlatmak yerine, zorluk gerçeküstü bir labirentte renkli yumurtaları avlarken bulmacaları çözmekten kaynaklanıyor. Animal Well, zorlu geçişini yoyo, baloncuk değneği ve içinde binebileceğiniz bir hamster tekerleği gibi benzersiz açılabilir öğelerle akıllıca bir şekilde birleştiriyor ve dövüşü yaratıcı zeka oyunlarıyla değiştiriyor.
Lauren Bergin, Animal Well incelememizde oyuna 10 üzerinden 8 puan vermiş ve oyunu “zorlu bulmacalar, yoğun platformlar ve hemen hemen hepsi sizi öldürmeye çalışan sevimli hayvanlarla dolu, tuhaf ama bir o kadar da muhteşem, neon ışıklarla dolu bir macera” olarak tanımlamış.
Ve ona karşı sert davranıyordu. Şu anda ortalama %89’luk bir eleştirmen puanına sahip AçıkEleştirmenve Steam kullanıcı yorumları oyunun Son Derece Olumlu olduğunu gösteriyor – Hollow Knight’ın 2017’de aldığı övgülerden pek de farklı değil.
Öte yandan Nine Sols çoğu kişi için radar altında uçtu. Tayvanlı geliştirici Red Candle Games, Çin Devlet Başkanı Xi Jinping’i Winnie the Pooh’a benzeten bir şaka yüzünden tepki aldıktan sonra son oyunu Devotion’ı geçici olarak mağaza vitrinlerinden çekti. Bunun, yayıncısının Çin işletme lisansının iptaline yol açtığı bildirildi. Tüm bunlar, Nine Sols’un potansiyel erişimini kısmen sınırlamış olabilir.
Kyoto’daki BitSummit’te Team Cherry’den Ari Gibson ile tanışmamış olsaydım ben de kaçırırdım. Ona bu makale için fikrimi söyledim – diğer pek çok harika Metroidvania ile birlikte Silksong’a yakın zamanda ihtiyacımız olmayacağını – ve özellikle bir sebepten dolayı kabul etti: Nine Sols, hakkında durmadan övgüler yağdırdığı muhteşem bir oyun. Ve hayır, bana bir Silksong çıkış tarihi vermeyecekti.
Gibson’ın övgüsü beni Nine Sols’u almaya teşvik etti ve eleştirmenler ve hayranlar tarafından neden bu kadar sevildiğini anlamam uzun sürmedi. Red Candle Games’in Metroidvania’sı da Sekiro’ya benzer şekilde akıcı, zorlu, savuşturma tabanlı bir mücadele sunuyor; bu, genellikle bir avuç ikincil beceriyle desteklenen basit saldırılara bağlı kalan bir türde etkileyici bir başarı.
Bo: Path of the Teal Lotus incelemem kesinlikle daha karışık olsa da, oyunun Steam kullanıcı incelemelerinden Hollow Knight’ın çok beğenilen bir alternatifi olduğu açık. Geçiş mekaniklerinin benzersiz olmadığı konusunda kapsamlı bir şekilde yazdım – atılmalar, kaymalar ve duvarlara tutunmalar – ancak büyüleyici kadrosu ve Japon mitolojisinden esinlenen güzel dünyası onu kontrol etmeye değer kılıyor.
Karşılaştığınız ilk NPC sizi bir “ıyy” ile selamlıyor ve daha sonra onun adına bir eğitim görevini tamamladıktan sonra size “itaatkar sıkıcı köpek yavrusu” diyor. Kısa ve tatlı maceranın sonunda onu trajik bir şekilde sevimli olarak görmeye başlayacaksınız. Bu, tanıştığınız bir düzine diğer esprili veya buruk karaktere kadar uzanıyor ve Metroidvania’ların platform zorluklarına ve keşfe odaklanan anlatı açısından hafif oyunlar olmak zorunda olmadığını gösteriyor – hikaye açısından zengin anlatılara sahip maceralara dönüşmek için bolca alanları var.
Ve bunlar bu yıl oynadığım en iyi Metroidvania’lardan sadece üçü. Prince of Persia: The Lost Crown’un serinin heyecan verici yeniden canlandırılması, Afterimage’in canlı, geniş dünyası, Blasphemous 2’nin eşsiz piksel sanatı ve benzeri şeyler hakkında konuşabilirdim. Evet, Silksong için uzun bir bekleyiş oldu ve hepimiz biraz daha beklemek zorunda kalacağız, ancak bu arada bizi meşgul edecek fazlasıyla harika Metroidvania oyunu var.
