Farklı emisyonların fiziksel kökeni MAXI J1820’ye uygundur. Disk emisyonunu (mavi düz eğri), ISCO’nun dışından (yeşil nokta-kesikli) ve içinden (turuncu çizgili) alınan bileşenlere ayırdık. ISCO içi emisyon, kaybolan ISCO stres birikim modellerine önceden geçici olarak eklenen sıcak ve küçük termal bileşeni sağlar. Kredi: Kraliyet Astronomi Topluluğunun Aylık Bildirimleri (2024). DOI: 10.1093/mnras/stae1160
Hepsi Birleşik Krallık’taki Oxford Üniversitesi, Newcastle Üniversitesi ve Astronomi Enstitüsü’nden astrofizikçilerden oluşan bir ekip, ABD’deki Virginia Üniversitesi’nden bir meslektaşıyla birlikte çalışarak Albert Einstein’ın teorisinin doğru olduğunu gösteren kanıtlar buldu. genel görelilik, bir kara deliğe yaklaşan maddenin içine nasıl düşeceğini öngördü.
Onlar için çalışmak,’de yayınlandı Kraliyet Astronomi Topluluğunun Aylık BildirimleriAndrew Mummery, Adam Ingram, Andrew Fabian ve Shane Davis, MAXI J1820+070 ikili sistemindeki bir kara deliğe düşen materyali gözlemlediler.
Önceki araştırmalar, kara deliğe çok yaklaşan maddenin kütleçekim etkisi nedeniyle parçalandığını göstermişti: Kara deliğe daha yakın olan atomlar, daha uzaktaki atomlara göre daha sert bir şekilde çekiliyordu. Malzeme daha sonra kara deliğin etrafında birikim diski dediğimiz bir halka oluşturur.
Einstein’ın teorisi böyle bir birikim diski ile kara delik arasında bir sınırın olması gerektiğini öne sürüyor. Birikme diski bu sınırı geçtiğinde içeri düşer. Şimdiye kadar, yığılma diskindeki maddenin düzgün bir şekilde mi yoksa ani bir dalma yoluyla mı düştüğü bilinmiyordu. Genel görelilik teorisi bunun ikincisi olması gerektiğini öne sürüyor ancak onu gözlemlemenin nasıl mümkün olabileceğini açıklamıyor.
Araştırma ekibi, yörüngesel X-ışını teleskobu NuSTAR’ı kullanarak yaklaşık 10.000 ışıkyılı uzaklıktaki bir ikili sistem üzerinde çalışıyordu. MAXI J1820+070 olarak adlandırılan sistemin merkezinde, onların odak noktası haline gelen bir kara delik bulunuyor. Kara delik hakkında daha fazla bilgi edinmek için teleskoptan elde edilen verileri kullanarak kara deliğin davranışını modellediler.
Simülasyonlar, simülasyonun yalnızca iç sınırı geçen maddenin kara deliğe düştüğünü gösterdiğinde beklendiği gibi çalıştığını ileri sürdü; bu, genel görelilik teorisinin yaptığı tahminleri doğruladı. Ayrıca düşen maddeden gelen ışığın gözlemlenebilir olmasının nedeninin, toplanma diskinden gelen ışıkla birleşmesi olduğunu da buldular.
Daha fazla bilgi:
Andrew Mummery ve diğerleri, Kara delik disklerinin dalma bölgesinden sürekli emisyon, Kraliyet Astronomi Topluluğunun Aylık Bildirimleri (2024). DOI: 10.1093/mnras/stae1160
© 2024 Science X Ağı
Alıntı: MAXI J1820+070’den alınan veriler, Einstein’ın maddenin kara deliğe nasıl düştüğü konusunda haklı olduğunu gösteriyor (2024, 17 Mayıs), 17 Mayıs 2024 tarihinde https://phys.org/news/2024-05-maxi-j1820070-einstein- adresinden alınmıştır. dalma-black.html
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amacıyla yapılan adil anlaşmalar dışında, hiçbir kısmı yazılı izin olmadan çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgilendirme amaçlı sağlanmıştır.
