Mars’ta Magma muhtemel, çalışma bulguları

2018’den bu yana, NASA InSight Misyonu SEIS sismometresini Mars yüzeyine yerleştirdiğinde, ETH Zürih’teki sismologlar ve jeofizikçiler 1.300’den fazla mars depreminin sismik sinyallerini dinliyorlar. Araştırmacılar tekrar tekrar daha küçük ve daha büyük marsquakeler kaydettiler.

Depremlerin konumu ve spektral karakterinin ayrıntılı bir analizi bir sürpriz getirdi. Merkez üssü Cerberus Fossae (bir dizi yarık veya grabenden oluşan bir bölge) civarından kaynaklanan bu depremler yeni bir hikaye anlatıyor. Volkanizmanın Mars yüzeyinin şekillenmesinde hala aktif bir rol oynadığını öne süren bir hikaye.

Mars yaşam ve gençlik belirtileri gösteriyor

ETH Zürih liderliğindeki uluslararası bir araştırma ekibi, Cerberus Fossae graben sisteminden kaynaklanan 20’den fazla yeni mars depreminden oluşan bir kümeyi analiz etti. Bilim adamları, sismik verilerden, düşük frekanslı depremlerin, günümüzün erimiş lavları, yani o derinlikteki magma ve Mars’taki volkanik aktivite ile açıklanabilecek potansiyel olarak sıcak bir kaynağa işaret ettiği sonucuna vardılar. Spesifik olarak, depremlerin çoğunlukla Cerberus Fossae’nin en iç kısmında yer aldığını buldular.

Sismik verileri aynı bölgenin gözlemsel görüntüleri ile karşılaştırdıklarında, yalnızca rüzgarın baskın yönünde değil, aynı zamanda Cerebus Fossae Mantling Unit’i çevreleyen birçok yönde daha koyu toz birikintileri keşfettiler.

Şu anda dergide yayınlanan makalenin baş yazarı Simon Staehler, “Tozun koyu tonu, jeolojik açıdan nispeten genç, belki de son 50.000 yıl içinde – daha yakın tarihli volkanik aktivitenin jeolojik kanıtlarını ifade ediyor” diye açıklıyor. Doğa Astronomi. Staehler, ETH Zürih Jeofizik Enstitüsü’nde Profesör Domenico Giardini liderliğindeki Sismoloji ve Jeodinamik grubunda çalışan Kıdemli Bilim Adamıdır.

Neden karasal komşuyu inceleyelim?

Dünya’nın gezegen komşularını keşfetmek kolay bir iş değil. Mars, bilim adamlarının yer tabanlı rovers, iniş araçları ve hatta şimdi veri ileten insansız hava araçlarına sahip olduğu, Dünya dışında tek gezegendir. Şimdiye kadarki diğer tüm gezegen keşifleri yörüngesel görüntülere dayanıyordu.

Domenico Giardini, “InSight’ın SEIS’i, şimdiye kadar başka bir gezegene kurulmuş en hassas sismometredir” diyor. “Jeofizikçilere ve sismologlara, bugün Mars’ta neler olduğunu gösteren mevcut verilerle hem yüzeyde hem de iç kısımda çalışma fırsatı veriyor.” Sismik veriler, yörünge görüntüleri ile birlikte, bilimsel çıkarımlar için daha yüksek derecede güven sağlar.

En yakın karasal komşularımızdan biri olan Mars, Dünya’daki benzer jeolojik süreçleri anlamak için önemlidir. Kızıl gezegen, bir zamanlar bir manyetik alanı desteklemiş olabilecek demir, nikel ve kükürtten oluşan bir çekirdek bileşimine sahip olan, şimdiye kadar bildiğimiz tek gezegendir. Topografik kanıtlar ayrıca Mars’ın bir zamanlar geniş su alanlarına ve muhtemelen daha yoğun bir atmosfere sahip olduğunu gösteriyor. Bugün bile, bilim adamları, muhtemelen çoğunlukla kuru buz olmasına rağmen, donmuş suyun kutup kapaklarında hala var olduğunu öğrendiler. ETH Zürih ve Harvard Üniversitesi’nde Doktora Sonrası Araştırma Görevlisi Anna Mittelholz, “Öğrenecek daha çok şey olsa da, Mars’taki potansiyel magmanın kanıtı merak uyandırıyor.”

Jeofizik yaşamın son kalıntıları

Uçsuz bucaksız, kuru, tozlu Mars manzarasının görüntülerine bakarak, yaklaşık 3,6 milyar yıl önce Mars’ın en azından jeofizik anlamda çok canlı olduğunu hayal etmek zor. Güneş sistemimizdeki en büyük volkanik sistem olan Tharsis Montes bölgesini ve Everest Dağı’nın yaklaşık üç katı yükseklikte bir yanardağ olan Olympus Mons’u ortaya çıkaracak kadar uzun süre volkanik döküntüler yaydı.

Yakınlardaki Cerberus Fossae’den gelen depremler – Yunan mitolojisinden yeraltı dünyasını koruyan “Hades’in cehennem köpeği” olarak bilinen bir yaratığa verilen ad – Mars’ın henüz tam olarak ölmediğini gösteriyor. Burada volkanik bölgenin ağırlığı batıyor ve Mars’ın kabuğunu birbirinden ayıran paralel graben (veya yarıklar) oluşturuyor, tıpkı bir kekin pişerken tepesinde görünen çatlaklar gibi. Staehler’e göre, “Gördüklerimizin bir zamanlar aktif olan bu volkanik bölgenin son kalıntıları olması veya magmanın şu anda doğuya doğru bir sonraki patlama yerine doğru hareket ediyor olması mümkündür.”

Bu çalışma, ETH Zürih, Harvard Üniversitesi, Nantes Université, CNRS Paris, Berlin’deki Alman Havacılık ve Uzay Merkezi (DLR) ve Caltech’ten bilim adamlarını içeriyordu.