Ben romantik komediler için enayiyim… öncül sıcak çöp gibi görünse bile. Durum böyle görünüyor Üvey Annemin Kızı Eski Sevgilimdir (Mamahaha no Tsurego ga Motokano datta). Bütün bu üvey kardeşleri aşk hikayesinde daha önce görmüştüm ama bunda biraz terslik var gibiydi. Bu gerçekten kendini ayırabilir ve bunun gibi gösteren bir şeyin başarılı olamayacağını gösterebilir mi? Başka bir deyişle, bu sıcak bir çöp suçlu zevk olamaz mı?
Hadi gidelim!
İlk Bölüm Özeti
Mizuto ve Yume, ebeveynleri yeniden evlendikten sonra kendilerini kardeş olarak bulurlar. Evlenmeden önce çıkıyorlardı ama birbirlerine dayanamadıkları için ayrıldılar. Artık geçmişlerini onlardan saklarken ebeveynlerinin önünde bir gösteri yapmak zorundadırlar.
En büyük kardeş olarak kimin kabul edilmesi gerektiği gibi önemsiz meseleler üzerinde tartışırken hemen onlara götürüldük. Teknik olarak, aynı gün Mizuto’dan 34 dakika önce doğduğundan beri Yume’dir (ki bunu oldukça ucuz bir arsa cihazı buldum). Sonra Mizuto, eski Japonya’yı ve hangi kardeşin en yaşlı olduğunu nasıl belirlediklerini tartışacak cesareti buldu. Sadece “komedi” uğruna bariz bir cevap üzerine gerçekten zayıf bir yazı yazmak gibi görünüyordu.
Sonra, lisenin ilk gününe başlarlar ve Yume arkadaş edinirken Mizuto, bazı erkeklerin Yume’den hoşlandığını ve onu sadece ona ulaşmak için kullandığını öğrenir. Bu hikaye hiçbir yere gitmiyor ve evde yalnızken ikisi arasında biraz gerginlik yaratmaya devam etmek uğruna unutuluyor. Yume, Mizuto’yu kızdırmaya çalışır, ancak anne babalarının iyi zamanlanmış dönüşüne kadar neredeyse birbirlerine aşık olurlar.
Bunun önemli olmasının nedeni, tüm bölümün, ikisinin birbirleriyle bir oyun oynamaya karar verdikleri ve erkek ve kız kardeş gibi davranmaya zorlandıkları ve içlerinden birinin bunu başaramazsa, ana önermeyi kurmasıdır. hata almak. Bu oyunun sonunda en çok hata yapan, diğerini ablası olarak kabul etmeli ve onlara öyle hitap etmelidir… Her ne kadar teknik açıdan öyle olması gerektiği halde, Yume…
İzlemeye değer?
BELKİ – İlk bölümün yazımı biraz mantıksız olsa da, beklediğim gibi tam bir çöplük yangını değildi. Bazı tatlı anlar oldu ama daha iyi bir dengeye ihtiyacı var. Birbirinden nefret etmek, birbirini sevmek, hoşgörülü olmak ve sonra rastgele noktalarda kardeş gibi davranmak arasında gidip gelmek çok garip. Sanki şov, kimliğini kurmaktan ziyade bulmaya çalışıyormuş gibi.
Bu endişelerin dışında, burada iyi bir komediye yer var ama ilk bölümde gerçekten iyi sayılabilecek pek bir şey yoktu. Buna ek olarak, şimdiye kadar kurdukları her şeyi çalıştırmak için merkezi bir plan kurmadıkça gerçekten hızlı bir şekilde eskiyecek bir formülle çalışıyor. Bunun gibi şovlar, bir sürü romantik gerilime girerken ve ardından tahmin edilebilir bir münakaşaya girerken, sadece bir şakaya gitme eğiliminde olduğu için, bu çok iyi bir meydan okuma olabilir.
Bu gösteri herhangi bir ödül kazanmayacak olsa da, iyi bir zaman öldürücü olma potansiyeline sahip, bu yüzden ona HAYIR yerine BELKİ veriyorum. Buradaki potansiyeli görüyorum ve şovun ona ulaşıp ulaşamayacağını görmek için yeterince beklemek istiyorum.
Bu… ve ayrıca ben romantik komedilerin hastasıyım…. Çöp olsalar bile. Belki de benim suçum?
Meh.
