Robert Walton’un dünya haritası. 1626’da çizilen bu harita, Dünya üzerinde yakın zamanda keşfedilen tüm bölgeleri içermektedir, ancak yalnızca dokuz iklim bölgesini açıkça belirtilmeye değer olarak kabul etmektedir. 9. iklim bölgesi İngiltere’yi de içeriyor ancak başlangıçta Wittenberg’i de kapsayacak şekilde tanıtıldı. Kuzeydeki diğer bölgelerden yalnızca genel olarak bahsedilmektedir (haritadaki metin, üst üste bindirilmiş fuşya çizgisinin üzerindedir). Kaynak: En doğru Açıklamalara Göre Çizilmiş Yeni ve Doğru Bir Dünya Haritası En son Keşifler ve en iyi gözlemler İngilizler veya Yabancılar tarafından yapılmıştır, 1626. Londra 1627. Barry Lawrence Ruderman Harita Koleksiyonu. Stanford Üniversitesi Kütüphanelerinin izniyle. purl.stanford.edu/cc815fz9830 104 Kredi: Bilim Gelişmeleri (2024). DOI: 10.1126/sciadv.adj1719
Berlin’deki bilgisayar bilimcileri, gökbilimciler ve tarihçilerden oluşan bir ekip, 15. ve 16. yüzyıllarda Avrupa astronomi düşüncesinin evrimsel tarihi hakkında daha fazla bilgi edinmek için makine öğrenimi uygulamalarını kullandı. onların çalışmak dergide yayınlandı Bilim GelişmeleriGrup, elle yazılmış metinleri, grafikleri, çizelgeleri ve dönemin ders kitaplarındaki diğer verileri anlamlandırmak için makine öğrenimi uygulamalarını eğitti.
Geçtiğimiz birkaç on yılda, pek çok alandan bilim insanları, birdenbire gerçekten yeni bir fikir ortaya koyan çok az kişinin olduğunu anladılar. Astronomi gibi alanlarda yapılanlar da dahil olmak üzere bilimsel başarılarda bu durum kesinlikle geçerlidir.
Araştırmacılar bu yeni çalışmada, Avrupa’da 15. ve 16. yüzyıllarda astronomi düşüncesinin evrimine ve bununla birlikte alana yeni başlayanların eğitimine katkıda bulunan Galileo, Kepler ve Kopernik’in yanı sıra pek çok bilim insanının da bulunduğunu belirtiyor.
Bu tür insanların çoğunun, kendi fikirlerini yakalamak ve/veya bunları profesyonel olarak ya da ders kitabı olarak başkalarına sunmak için metinler oluşturduğunu belirtiyorlar. Araştırmacılar, astronomi alanının nasıl geliştiğini daha iyi anlamak için yapılan bir çalışmanın parçası olarak bu tür 300’den fazla metni topladı. Ancak insanlardan oluşan küçük bir ekibin çalışmasının çok uzun süreceğini biliyorlardı, bu yüzden makine öğrenimine yöneldiler.
Araştırmacılar, sayı tabloları, resimler, işaretler ve metinlerden oluşan 76.000 sayfalık ders kitabı üzerinde bir makine öğrenimi uygulaması eğitti. Makine öğrenimi uygulamasının neyi alması gerektiğini (örneğin metnin aksine sayıları) ve ardından bilgilerle ne yapacağını anlamasını sağlamak için çeşitli yollar geliştirdiler.
Tüm veriler işlendikten sonra ekip, trendleri aramak için uygulamayı tersine kullandı; bunlardan biri de matematikteki gelişmelerin astronomi üzerindeki büyük etkisiydi. Süreci, yıldız konumlandırmasını hesaplamak için kullanılan formüllerin standartlaştırılmasını, tanımlanmış iklim bölgelerindeki değişiklikleri ve kıtada öğrenilenleri paylaşmanın bir yolunu içeren alanın matematikleştirilmesi olarak tanımlıyorlar.
Tablo düzenlerindeki heterojenliğin ele alınması, 1542 ve 1587’de yayınlanan aynı sinüs değerleri tablosundaki yazı tipi, düzen, yönlendirme ve sayfa kullanımındaki farklılıklar ile gösterildiği gibi, makine öğrenimi için bir zorluk oluşturur. Sol: O. Finé, De Mundi sphaera, sive Cosmographia , ilk Astronomiae parte, Lib. V (Simon de Colines, Paris, 1542, s. 99). Sağda: O. Finé, Opere…Bölünmüş parti; arimetica, geometria, kozmografia, et orivoli (Francesco de Franceschi, Venedik, 1587, Libro primo della Geometria, s. 17v–18r). Kredi: Max Planck Bilim Tarihi Enstitüsü Kütüphanesi
Seyrek açıklama ayarları altında model öğrenimi için atomizasyon-yeniden kompozisyon çerçevesi. Kredi: Bilim Gelişmeleri (2024). DOI: 10.1126/sciadv.adj1719
Ptolemy’nin dünya haritası. Helenistik dönemde Ptolemy tarafından tasarlanan ve bilinen en eski örneği 15. yüzyılda Ptolemy’nin koordinat ve metrik listesi takip edilerek çizilen dünya haritası. 7. iklim bölgesi, mevcut Büyük Britanya da dahil olmak üzere Paris’in kuzeyindeki tüm bölgeleri açıkça hariç tutuyor (yedinci iklim bölgesinin kuzey sınırı, üst üste bindirilmiş bir kırmızı çizgiyle çizilmiştir). Gönderen: Ptolemy, Cosmographia. Harita yapıcı: Nicolaus Germanus. Gönderen: Bayan üye, enlem, sn. XV, cc. I–II, 124, III–IV. 1460–1466. Biblioteca Nazionale di Napoli. Kredi: Bilim Gelişmeleri (2024). DOI: 10.1126/sciadv.adj1719
Basımların coğrafyası. Sacrobosco Koleksiyonu (1472–1650) baskılarının üretiminin coğrafi dağılımı. Kredi: Eberle ve diğerleri, Sci. Av. 10, eadj1719 (2024)
Daha fazla bilgi:
Oliver Eberle ve diğerleri, Büyük ölçekte tarihsel bilgiler: Erken modern astronomik tabloların külliyat çapında makine öğrenimi analizi, Bilim Gelişmeleri (2024). DOI: 10.1126/sciadv.adj1719
© 2024 Science X Ağı
Alıntı: Makine öğrenimi analizi, 16. yüzyıl Avrupa astronomi düşüncesinin evrimini izler (2024, 31 Ekim), 4 Kasım 2024 tarihinde https://phys.org/news/2024-10-machine-analiz-tracks-evolution-16th adresinden alınmıştır. HTML
Bu belge telif hakkına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amacıyla yapılan her türlü adil işlem dışında, yazılı izin alınmadan hiçbir kısmı çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgilendirme amaçlı sağlanmıştır.
