Mahkum Aeolus Uzay Aracının Son Görüntüleri

Aeolus dört yıl, on bir ay ve altı gün boyunca Dünya’nın yörüngesindeydi. En sonundaki üç saat boyunca, çok kısa bir süre boyunca, uzay enkazıydı. Bu yeni animasyon, ESA’nın rüzgar profili çıkarma görevinden şimdiye kadar çekilen son sekiz görüntüden yapılmıştır ve çok kısa süren ‘çöp’ aşaması sırasında Dünya atmosferi tarafından sarsıldıkça takla atmaya başladığını göstermektedir.

Uzay enkazının azaltılmasına ilişkin uluslararası düzenlemeler Bir uydunun görevi tamamlandıktan sonra yörüngede ne kadar süre kalması gerektiğine dair bir sınır belirleyin; bu süre 25 yıldan uzun olmamalıdır.

Alçak irtifalarda uçan görevler için, Dünya’nın incecik atmosferi tarafından yakalanıp eve götürülmeleri nedeniyle geri dönüşleri daha hızlı oluyor.

Aeolus’un döneminde türünün ilk örneği destekli yeniden giriş Temmuz ayında, yalnızca (zaten düşük olan) enkazın düşme riski 150 kat azalmakla kalmadı, aynı zamanda Aeolus’un yörüngede kontrolsüz bırakıldığı süre birkaç hafta kısaldı ve bu da diğer uydularla çarpışma riskini sınırladı. hayati uzay otoyolu.

ESA ve UNOOSA’nın hazırladığı bu infografikte, farklı yüksekliklerdeki uyduların doğal olarak Dünya’ya geri düşmesinin ne kadar süreceğini ve yaşamlarının sonunda onları sorumlu bir şekilde imha etmek için ne yapılması gerektiğini öğrenin. Kredi: ESA / UNOOSA, CC BY-SA 3.0 IGO

Hareketli Anlar

Aeolus, son komutun 28 Temmuz 2023 TSİ 17:43’te yerine getirilmesinin ardından enkaz haline geldi; bundan sonra Uçuş Kontrol Ekibi artık uyduyla konuşamaz, ondan haber alamaz veya uyduyu etkileyemez hale geldi. Aylarca süren hazırlıklardan ve bir hafta süren yoğun ve kritik operasyonlardan sonra ekip ellerinden gelen her şeyi yaptı; uydu pasifleştirildi, kapatıldı ve son inişini takip edecek olan ESA’nın Uzay Enkazı Ofisi’ne ‘teslim edildi’.

Yerdeki yola bakıldığında (aşağıdaki haritaya bakın), Aeolus’un Dünya üzerinde üzerinden uçması muhtemel olan yola bakıldığında, İzleme ve Görüntüleme Radarının (TIRA) Fraunhofer FHR Almanya’da iyi bir manzaraya sahip olurduk. 34 metrelik antenlerini kullanarak, TIRA Aeolus’u yaklaşık dört dakika boyunca 18:20 CEST civarında takip etti.

Aeolus, 28 Temmuz 2023’te 20:40-42 CEST’te Antarktika’ya yeniden girdi. Aeolus’un doğal, kontrolsüz yeniden girişini destekli bir girişe dönüştürerek ve en iyi yeniden giriş yörüngesini seçerek, hayatta kalan parçaların yerleşim yerlerinin yakınına düşmesi nedeniyle zaten çok küçük olan risk, 150 kat daha az riskli hale getirildi. Kredi bilgileri: ESA

Uzay Aracı Gözlemleri ve Son Yeniden Giriş

“Uzay aracı operatörleri, görevleriyle diyalog halinde olmaya alışkındır ancak enkaz konuşamaz. Bu son gözlemler, Aeolus’un son yanma işleminin iyi gittiğini ve artık ‘ölü’ olan uydunun beklenen eliptik yörüngeye, minimum 120 km yüksekliğe ulaştığını doğruladı” diye açıklıyor ESA’nın Uzay Enkazı Ofisi uzmanı Benjamin Bastida Virgili.

“Aeolus’un yolunu bir çizgi yerine biraz ezilmiş bir daire olarak düşünürseniz, o daire geri döndükçe küçülüyor ve daha dairesel hale geliyordu, ancak yüksekliği yine de yükselip alçalıyordu. Bu yörünge bilgisini, Aeolus’un yeniden giriş zamanına ilişkin yeni bir tahmin hesaplamak için kullandık; bu, iki saatten biraz daha uzun bir süre sonra ve planladığımız yer rotasında gerçekleşti.”

Bu, görev ekiplerinin Aeolus’u son görüşüydü. Hala bütün haldeyken, yerleşim bölgelerinden uzakta, Antarktika üzerindeki Dünya atmosferinde parçalara ayrılması yalnızca iki saat sürdü.

Yaklaşık iki dakika boyunca saat 20:40 CEST civarında, Aeolus bir ateş topuna, yani atmosferde geçici bir kayan yıldıza dönüştü.

Aeolus Görev Müdürü Tommaso Parrinello, “Normalde, bir görev roketin burnuna girdiğinde ve etrafındaki kaplama kapandığında, bu onu görmeyi beklediğimiz son zamandır” diyor.

“Sürdürülebilir uzay uçuşu ve sorumlu operasyonların dikkate değer bir örneği olan Aeolus ile, elimizden geldiğince görevde kaldık, geri dönüşüne mümkün olduğu kadar rehberlik ettik ve bu görüntüler, misyonumuz olan göreve son vedamızdır. hepsi özlüyor ama mirası yaşıyor.”