Maceracı hibrid doc ‘fiume o morte!’

Rotterdam Film Festivali’nin bu hafta sonu hizmet verdiği Avrupa tarihinde tuhaf bir ders için hazır? I. Dünya Savaşı ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’nun dağılmasının ardından hem İtalya hem de daha sonra Yugoslavya olan Sırplar, Hırvatlar ve Slovenler Krallığı, şimdi Hırvatistan’da Rijeka olarak bilinen Fiume şehrine iddiada bulundu. Paris Barış Konferansı, şehri daha sonra Yugoslavya olacaklara teslim etmeyi önerdi. Ancak 1919’da şehrin geleceği ile ilgili müzakereler, 12 Eylül’de İtalyan şair, aristokrat ve ordu subayı Gabriele D’Anunzio tarafından yönetilen İtalyan milliyetçilerin gücü 16 ay boyunca işgal etti.

İtalyan hükümeti fiume’yi ilhak etmek ve uluslararası yükümlülükleri kırmak istemediğinden, D’Anunzio ve sadıkları sonunda Carnaro’nun İtalyan Regency’sini adlandırdıklarını belirlediler.

Yazar ve Yönetmen Igor Bezinović (Kısa Gezi) şehirde büyüdü ve yeni filminde yeni filmde gerçekleşen yerel deneyi, Rijeka’nın vatandaşları, tarihi fotoğraflar ve görüntüler ve belgesel unsurlarının yardımıyla dramatik yeniden canlandırmalar ve yeniden yapılanmaların bir karışımı ile yeniden ziyaret ediyor. Hibrit film Fiume O Morte!ki Rijeka veya ölüm!Pazar günü Uluslararası Film Festivali Rotterdam’ın (IFFR) Tiger yarışmasında dünya prömiyerini alıyor.

D’Anunzio dünya çapında bir ev adı olmayabilir, ancak şehirde büyük bir iz bıraktı ve İtalyan faşist lideri Benito Mussolini tarafından bir devlet cenaze töreni verildi. Ve 1920’de, New York City İtalyan topluluğu, Fiume Günü’ndeki New York’taki City College Stadyumu’nda şehrin işgalinin yıldönümünü kutlamak için Fiume Günü düzenledi ve Enrico Caruso vesileyle şarkı söyledi.

“Arşiv görüntülerini birleştirmek, bilgilendirici belgesel aralar, oyuncular ile röportajlar ve dönemin ruhunu yakalayan dramatik rekonstrüksiyonlar, Fiume O Morte! D’Anunzio’nun eylemlerini destekleyen ultranasyonel görüşlere sahip boğuşmalar, ”diyor bir IFFR özeti. “Geleneksel bir tarih dersinden çok, çağdaş toplumdaki aşırılık yanlısı ideolojilerin kalıcılığını yansıtarak geçmişin bugünü nasıl bilgilendirdiğini sorguluyor.” Filmde yer alan bir görüşmeci: “Maalesef bugün hala etrafta. Sadece kim olduklarını bilmiyoruz. ”

Bir fragmana göz atın Fiume O Morte! Burada.

Tarihte parçalandığı dönem özellikle uzun değildi ama kesinlikle renkli idi. “(İtalyan şair ve film yapımcısı) Pier Paolo Pasolini’nin ‘narsisistik bir kaçış olduğunu’ söyleyen bu alıntı var. Yani bunun bir palyaço gibi olduğunu söylüyor, ”diyor Bezinović Thr. “D’Anunzio bir diktatör, ama onun garip bir diktatör olduğunu anlıyorsunuz. Batman’dan Joker gibi. O süper zeki ve süper komik ve esprili olduğunu bildiğiniz bu tür bir kötü adam, ama aynı zamanda ondan gerçekten korkuyorsun. ”

Film için melez bir yaklaşım seçmesinin bir nedeni var. “Bu bir tarih dersi gibi ama eğlenceli bir şekilde yeniden anlatıyor” diye açıklıyor. “Lisede, tarihi o kadar sevmedim çünkü iyi bir hikaye anlatıcısım yoktu ve tarih temelde bir hikaye anlatma sanatı ile ilgili. Hikaye anlatımını gerçeklerle birleştirebilirsiniz ve çok sıkıcı olmak zorunda değildir. Eğlenceli olabilir. “

Film yapımcısı ayrıca, dünyadaki siyasette popülizmin yükselişi göz önüne alındığında hikayeyi evrensel bir hikaye olarak görüyor.

Örneğin, “Amerikalı kitle için Trump ve D’Anunzio arasındaki paralelliklerin çok açık olacağını düşünüyorum” diyor. D’Anunzio, Trump Advisor ve Mogul Elon Musk tarafından yapılan bir jest konusundaki son tartışmalardan çok önce Mussolini’nin tavırlarının temelini atan siyasi tiyatrolarının bir parçası olarak “Roma selamı” olarak bilinen şeyi de kullandı.

İnsanların tarihi ve bu tarihi bulmacanın birçok parçası olduğu gerçeği göz önüne alındığında, Bezinović farklı insanların D’Anunzio’yu oynamasına ve anlatıcı olarak işlev görmesine izin verir. Fiume O Morte! “T d’Nunzio’yu birçok olası şekilde algılayabilirsiniz. Sana nihai hizmet vermek istemiyorum
Gerçek, ”diye paylaşıyor. “Bunu çok hırslı bir bulmaca olarak düşündüm. Filmi düzenlerken, dört seviyede düzenliyordu: hikayeyi anlatan tarihi seviye vardı; Başka bir seviye rekonstrüksiyonlardır; Üçüncü seviye, D’Anunzio oynayan aktörlerin değişmesidir; Ve dördüncü seviye anlatıcıların değişmesidir. Filmi ikinci kez izlerseniz, tüm bu anlatıcıların da filmde oynadığını fark edersiniz. Ve filmde o kadar çok şey var ki, temelde dört satırı da aynı anda takip edemezsiniz, ancak zihniniz sadece sürükleniyor. ”

Bu kasıtlı. Film yapımcısı, “Büyük editörüm Hrvoslava Brkušić, birlikte üzerinde çalıştığımız üçüncü özellik, gerçekten bu paralellikle inanılmaz bir iş çıkardı” diyor. “Sinemadan çıktığınızda, bir hisle çıkıyorsunuz. Ve karmaşık ve büyük bir şey gördüğünüz hissini yerine getirmenizi istiyoruz. ” Sonuçta, tarih ve yaşam da karmaşıktır. “Her zaman sadeliği bir değer olarak görmeyelim” diyor.

Karmaşık veya karmaşık şeylerden bahsetmişken. D’Anunzio ve Mussolini arasındaki ilişki neydi? Bezinović, “Mussolini iktidara geldiğinde, temel olarak, filmde gösterdiğimiz gibi, D’Anunzio’nun büyük miktarda para için bir villa almasına izin verin” diye açıklıyor. “O villada yaşıyor, ama temelde resmi İtalyan siyasetinden izole edildi çünkü Mussolini başka bir yerde başka bir faşist dükla ile faşist bir Duce olmak istemiyor.”

Ancak Fiume liderinin faşist olarak adlandırılması gerekip gerekmediği İtalya’da bir tartışma meselesidir, çünkü “Faşist Resmi Faşist Partiyi asla kaydettirmedi” diyor. “Ama Faşistler tarafından manevi bir lider olarak tutuldu. O ağır bir milliyetçi, o bir emperyalist, Doğu Adriyatik’i fethetmek istiyor ve askeri güç kullanıyor. Ve benim için bu unsurlar bir kişiye faşist demek için yeterli. ”

Filmde yer alan birkaç fotoğraf ve yeniden canlandırmaları genç erkeklerden ve genellikle plajlarda. Çünkü bunlardan bir sürü İtalya’dan geldi ve mesleğin ardından yaz boyunca yapacak çok az şey vardı. “Bu gerçekten açık bir anlatıya sahip olmayan bir hikaye. Bazıları bunu kahramanca bir şey olarak görüyor, ama benim bakış açımdan bu askeri bir meslek. Ama aynı zamanda, silahlarla gelen 10.000 genç adam. Bu hikayeyi okurken büyülendiğim şey, çok eğlendikleri gerçeğiydi. Ayrıca vatandaşların bu kadar eğlenmediği de açıktır, ancak askerler yaptı. Çılgın. “

Bezinović 10.000’den fazla fotoğraf çekildiğini ve “temelde plajlarda fotoğraf çekmeye devam ettiklerini” söyledi. Yazar-yönetmen, dönemin bazı raporlarının genç erkeklerin kokain tükettiğini ve “her zaman çıplak ve orji var” olduğunu iddia ediyor. “Sadece korkunç bir abartı buluyorum, çünkü arşivlere girdiğinizde Kola hakkında fıkralar bulmanın çok zor olduğunu anlıyorsunuz. Çıplaklık üzerine neredeyse hiçbir şey bulamazsınız. Çıplak bir insanın tek bir fotoğrafı var ”Denizde Poseidon olarak poz veren, filmde ortaya çıkıyor. “Ama işgalin ikonik bir fotoğrafı olan bu resim için, Rijeka’da çekildiği bile doğrulanmadı.” Film yapımcısı: “Bu yeni cennet olarak bu Fiume fikri doğru değil.”

Filmin yinelenen bir karakteri, D’Anunzio’nun sevilen Greyhound Krissa’dır. “D’Anunzio’nun ikametgahında 10 veya 15 tazı ile çevrili olduğu bir fotoğraf var. Köpeklere takıntılıydı, ”diye açıklıyor Bezinović de paylaşıyor:“ Hayvanlar filmlerimde son derece önemli. Birisi önceki şortlarımda ve aynı zamanda kurgu çalışmalarında her zaman bir hayvanın geçtiğini fark etti. Bu durumda, gerçekten köpeğe sahip olmak istedim. Bu arada, adı Bob. O annemin en iyi arkadaşının tazı ve o bir erkek, Krissa ise bir kadındı. Ayrıca bir platypus ve küçük bir köpek yavrusu taşıyan bir kadınımız var. İçlerinde bazı hayvanları olan tüm fotoğrafları seçtim. Kasıtlı olarak onları filme almak istedim. ”

Yaratıcı, projenin kişisel önemini de vurgulamaktadır. “Şehrim ve tarih hakkında bir film yapmak istedim. Bu benim hayat projesiydi çünkü memleketimi ve çok fazla seviyede çok fazla çalışmayı içeriyordu ”diyor Bezinović. “Sizi bu oyuna davet ediyoruz. Bizimle eğlenmek istiyorsanız, gemiye atlayın. Ancak, İtalya’daki bazı insanlar bunun tamamen gerçeklere dayanmasına rağmen tarihin tahrif edilmesi olduğunu söyleyeceklerse hiç şaşırmazdım. ”

Film yapımcısı vurgulamak istediği bir şey daha var. “Sadece çılgın bir diktatör hakkında bir film yapsaydım bu filmi bu filmi yaparak geçirmezdim. Yapmak istediğim şey, Rijeka hakkında şehrimdeki bazı insanların gelecek nesillere yeniden anlatabileceği bir hikaye anlatmak. Lisedeki bazı çocuklar nihayet öğrenme fırsatım olmadığı şehrimiz hakkındaki bu hikayeyi öğrenebilecek. Ve belki bazı sosyoloji veya tarih öğretmenleri bu filmi oynayacak ve ‘Oh, bu bir adamın yıllar önce şehrimiz hakkında yaptığı bir film. Artık bizimle değil, ama filmi görelim. Bu en büyük ödül olurdu. ”