Neredeyse zamanı geldi Uzun bacaklar varmak için ve eğer günleri saymadıysanız, korku hayranı olmamalısınız. Başrolünde Maika Monroe varıyor (Bundan sonra gelir) gerçekten tuhaf bir seri katili avlayan bir FBI ajanı olarak—Nicolas Cage tarafından şimdiye kadarki en akılda kalıcı şok edici rollerinden birinde canlandırıldı, ki bu çok şey ifade ediyor. io9’un film hakkındaki incelemesine buradan bakabilir ve yazar-yönetmen Osgood Perkins ile yapılan röportajı okumaya devam edebilirsiniz (Kara Ceketlinin Kızı).
Cheryl Eddy, io9: Uzun bacaklar Sıra dışı pazarlama kampanyası sayesinde piyasaya sürülmesinden aylar önce bir izlenim bıraktı. Bunun ne kadarı sizin fikrinizdi ve bu sürece ne kadar dahil oldunuz?
Osgood Perkins: Hiçbiri benim fikrim değildi. Onların istediği kadar dahil oldum. Neon projeyi devraldığında, heyecanlarının ne kadar elle tutulur olduğunu görebiliyordum ve yaptığımız çekimlerle ve materyallerle gerçekten bağ kurduklarını görebiliyordum. Onlara içtenlikle güvendim ve gerçekten işe yaradı. Onlardan tek istediğim, materyallerdeki resmin en boy oranlarını korumalarıydı ve bunu yaptılar ve o kare görünümü filmin öncü hislerinden birine dönüştürdüler. Ve böylece, her şey harika oldu, ancak ne kadar harika olduğu konusunda hiçbir kredi almıyorum.
io9: İnsanların bu duruma nasıl tepki verdiğine dair izleniminiz ne oldu? Uzun bacaklar şu ana kadar?
Perkins: Biraz bunaltıcı. Herkes bundan hoşlanıyor gibi görünüyor. Bunu pek de fena bulmayan birine rastlamadım. Ve bu garip bir şey… Sanırım benim için en garip şey insanların bunu ne kadar rahatsız edici bulduğu ve insanların bundan ne kadar etkilendiği ve korkutucu bir şekilde nasıl etkilendikleri. [way]. Sadece eğlenceli bir film yapmaya çalıştım. Bence çoğunlukla komik. Bunu başkalarının mutsuzluğundan zevk alan hasta bir insan gibi söylemiyorum. Sadece bunun bir tür pop ve eğlence olduğunu düşünüyorum. Ve sanırım gerçekten korkan insanlar pop eğleniyor, bu yüzden sorun yok.
io9: İzlerken aklıma gelen bir film Uzun bacaklar oldu Kuzuların Sessizliğisadece hikaye için değil, aynı zamanda belirli özel anlar için de. Filminizin bununla özel bir ilişkisi olduğunu kabul eder misiniz?
Perkins: Bu, kasıtlı bire bir ilişki. Filmi yazmak için oturduğumda, aklımdaki soru şuydu: İnsanları roller coaster vagonuna bindirecek şekilde izleyiciye erken bir davette bulunabileceğim şey nedir? Onlara dünyaya giriş hakkı kazandıran şey nedir? Mızrağın ucu nedir? Benim için, Kuzuların Sessizliği çok büyük etki bırakan bir film olmuştu—ben 15 ya da 16 yaşlarındayken çıkmıştı [when] Gerçekten filmlerle ilgilenmeye başladım ve aniden bu kusursuz şeyle karşı karşıyasınız. O yaşta olan ve film yapımcısı olan hiçbirimizin o filmin mükemmelliğinin etkisini unutacağını sanmıyorum, tıpkı “Vay canına, gerçekten de başardılar. Bu birçok düzeyde çok tatmin edici.” gibi. Ben sadece hile yaptım. Bunu sadece bir beşik olarak kullandım, izleyiciyi yumuşatmak veya yumuşatmak için bir yol olarak, “Biliyor musun, bu Bu! Bunu hatırlarsın.” Ve sonra, tabii ki, hiç de öyle olmaması için sert bir sola dönüş yap.
io9: Bu yüzden mi ana hikâyeyi 1990’larda kurgulamayı seçtiniz?
Perkins: Çok fazlaydı. Bu filmi nasıl hissettirebiliriz? Kuzuların Sessizliği ve bununla gelen krediyi kendi lehimize nasıl kullanabiliriz? Hem beklentileri karşılamak hem de beklentilerden sapmak açısından. Yani, evet, fikir bunu şu şekilde göstermekti Kuzuların Sessizliği veya YediVe bence öyle.
io9: Ve hikayeyi Pasifik Kuzeybatısı’nda geçirmek -araba plakalarından Oregon olduğunu biliyoruz- bu, o bölgenin gerçek suç seri katilleri geçmişinden mi yararlanıyor?
Perkins: Evet, seri katil geçmişinden yararlanıyor. Vancouver’da çekildi, yani ne elde ederseniz onu elde ediyorsunuz, biliyor musunuz? Bu harika. Vancouver film çekmek için mükemmel bir yer. Ayrıca Gus Van Sant anı gibi hissettirdi. Hem görüntü yönetmeni hem de ben büyük Gus Van Sant tutkunlarıyız ve biliyorsunuz, bir korku filmi çekerken, “Gus Van Sant’a ne dersiniz?” demek hoş bir şey. “John Carpenter’a ne dersiniz?” ya da “Dario Argento’ya ne dersiniz?” demektense. Video mağazasının korku bölümünden daha uzaklardan referanslar alabilir misiniz? Daha uzağa ulaşabilir misiniz? Ve böylece, Gus Van Sant’ın güzel çalışmalarından bazılarına ulaşmak…Benim Özel Idaho’m özellikle—sadece ilham almak istiyorsunuz ve bana ilham veren şey de bu.
io9: Başrol oyuncuları Nicolas Cage ve Maika Monroe’nun çok zıt performans stilleri var. Bu zıtlığı tam olarak yakalamak için onları nasıl yönettiniz?
Perkins: Eh, sadece bir sahneyi paylaşıyorlar, ki o gerçekten güç veriyor, bu yüzden onu düzenleme odasında bulabileceğimizi hissettim, ki her şey nihayetinde orada bulunur. Filmin gerçekte ne olduğu buradadır, [where it] kendini gösterir—ta ki düzenleme odasına kadar. Ve evet, iki çok karşıt ağırlığım, dengeleyici enerjilerim olduğunun bilincindeydim. Ama bence, eninde sonunda, sadece bu oluyor; resminizi iki uçla dengeleyebilirsiniz. Ve şans eseri, dediğim gibi, onları anlatısal olarak ayrı tutabildim, bu yüzden çok az etkileşim oldu. Sonra bağlandıklarında, çok yüklü bir an oluyor. Ve böylece zıt yükleri daha da iyi çalışıyor.
io9: Cage aynı zamanda filmin yapımcılarından biri. Onun bu rolü oynamasını ne kadar erken istediniz?
Perkins: Bir filmi seçerken, en iyi kişiyi seçmeye çalışırsınız. Yönetmen olarak, elinizden geldiğince oyuncu seçimi konusunda kendinize yardımcı olmaya çalışırsınız. Bu yüzden, ismi filmi okuyabilecek biri olarak geçtiğinde, elbette hemen atladım. Ve sonra, o da işin içinde değil, sürece dair notlar koymuyor. Bir şeyleri değiştirmeye çalışmıyor. Kontrolü ele geçirmeye çalışmıyor. Her şeyden önce, yazılanı alıp kendisi için işe yaramasını sağlamaya çalışıyor, tam tersi değil.
io9: Kendisinin olabilecek en uç noktada olduğunu düşünen izleyicileri kesinlikle şok edecek. Performansının ve filmdeki görünümünün ne kadarı sizden geldi ve ne kadarı bir işbirliğiydi?
Perkins: Bu iş birliği benimle Nic arasında, kostüm insanları, peruk insanları, özel efekt makyaj insanları arasında. Ve herkes elinden gelenin en iyisini yapıyor ve en havalı şeyi yapmaya çalışıyor. Çoğunu ben getirdim—çoğu senaryoda yazılı. Soluk yüzü, soluk makyajı her zaman bir şeydi. Bu, Bob Dylan ve Rolling Thunder Revue. Performans sergileyen birinin bu tür bir niteliği – Longlegs için orijinal fikir, çocuğunuzun doğum gününde evine gelen ve emin olmadığı küçük, pis, biraz kirli bir gösteri yapan biri olmasıydı. Bu tür bir performans kaygısı vardı, bu evlere gitmekten, bu küçük garip gösteriyi yapmaktan garip hissediyordu. Bu filmde yaşıyor, onu gelirken gördüğünüzde [a child’s] ilk kez karda eve girdiğinde, onun bir tür kaypak huzursuzluğunun gerçekten açık olduğunu fark etti. Seslere gelince, [Cage] yazıldığı gibi kelimelerle başlar. Herhangi bir tür, neredeyse bir lehçe gibi, ve bir şekilde sesin nasıl olduğunu anlamaya çalışmak gibi. Bunun ritmi nasıl? Noktalama işaretleri nerede?
Longlegs’in sayfadaki diyaloglarında çok fazla nokta var. Nokta olmayacak çok fazla nokta var ve ben bunları oraya koymamın sebebi sanki onun iç dünyası hakkında bir şeyler söylüyormuş gibi hissetmemdi – tuhaf bir şekilde tam cümleleri tamamlayamadığı için huzursuzluğu ve utancı hakkında bir şeyler söylüyordu. Bir nevi şeylerin ortasına nokta koymaktı. Yazarken aklınıza gelen garip bir şey ve sonra bunu bir Oscar kazananına ve tüm zamanların en iyi film varlıklarından birine veriyorsunuz. Ve biraz sihir varsa şanslısınız ve biz şanslıydık.
io9: Şunu sormam lazım Uzun bacaklar‘ T. rex ve Marc Bolan takıntısı. Bu nasıl ortaya çıktı?
Perkins: Bu, bu şeylerin yaratıcısı olarak her şeyi bildiğimi iddia etmediğim ve kontrolün bende olduğunu iddia etmediğim şeylerden biri. Şeyi gevşek bir şekilde tutmanız gerekiyor, aksi takdirde kıracaksınız. Bu filmi, bu senaryoyu, bu dünyayı ve bu karakteri oluştururken, T. rex çok iyi tanımadığım ve birkaç kez duyduğum bir sanatçıydı, ama sonra aniden benim alanımdaydı. Sadece o alana geldi. Evren, kaynak, ilham perileri tarafından bana gösterildi veya çalındı, ne söylemek isterseniz. Ve gerçekten de yazar olarak, şeyin yaratıcısı olarak, etrafımda olup biteni dinlemenin benim görevim olduğunu düşünüyorum. Çocuklarım nasıl konuşuyor? Karım neden endişeleniyor? Hangi şarkılar çalıyor? Az önce hangi filmi izledim? Dikkat ederseniz, kasıtlı olarak, sanki size belirli şeyler bir sebepten dolayı veriliyormuş gibi görünüyor. Ve bunları yazsan iyi olur.
Uzun bacaklar 12 Temmuz’da sinemalarda gösterime giriyor.
Daha fazla io9 haberi mi istiyorsunuz? En son haberleri ne zaman bekleyeceğinizi kontrol edin hayret, Yıldız Savaşları ve Star Trek sürümler, bundan sonra ne olacak DC Universe film ve TV’deve geleceği hakkında bilmeniz gereken her şey Doktor Kim.
