Lars von Trier yanlış anlaşılmaya alışıktır.
Danimarkalı auteur, özünde kışkırtıcı ahlaki öncüllere yer veren çalışmalarıyla olağanüstü bir kariyer inşa etti. Dalgaları kırmak (1996), Emily Watson’ı Oscar’a aday gösterilen bir performansta, aşkın ruhsal kurtuluşa ulaşmak için cinsel bozulmaya boyun eğen bir kadını canlandırıyor. Deccal2009 Cannes festivali galasında birçok kişi tarafından yüksek sesle yuhalanan film, bir çiftin depresyonunun ve umutsuzluğunun derinliklerini keşfetmek için porno sinemanın iğrenç tekniklerini kullanıyor. [played by Willem Dafoe and Charlotte Gainsbourg] bebek oğullarının ölümünün ardından. İçinde Nymphomaniac Vol. I ve II (2013), Batı toplumunda cinselliğin yerini yansıtmak için XXX görüntüleri vidalı komedi ile birleştirir.
Ekran dışında, von Trier’in halka açık provokasyonları, festival efsanesinin bir parçası haline geldi. Ne zaman Avrupa 1991’de Cannes’da teknik bir ödül kazanan Danimarkalı yönetmen, jüri başkanı Roman Polanski’yi cüce olarak nitelendirerek kararı reddetti. O gecenin ilerleyen saatlerinde, Danimarkalı bir televizyon ekibinin yararına, kumsaldaki ödülünü sembolik olarak ateşe verdi. Cannes basın toplantısında melankoli (2011), von Trier kendisini Nazi olarak nitelendirdi ve “şaka yaparak”, yedi yıl boyunca Cannes’dan men edilmesini sağlayan Adolf Hitler’e sempati duyduğunu söyledi.
Ancak bu kötü çocuk imajı, oyuncuları ve ekibi tarafından tanımlanan utangaç, sosyal kaygılı von Trier ile her zaman çelişmiştir. Yönetmen uçaklardan ve teknelerden o kadar çok korkuyor ki, hiç ABD’ye gitmedi ve Cannes’da bir filmi olduğu zaman, ünlü bir karavanla Kopenhag’dan Fransa’nın güneyine kadar seyahat ediyor.
66 yaşındaki von Trier, Parkinson Hastalığı teşhisiyle halka açıldıktan sonra, şimdi bu imajı korumak daha da zor.
Teşhis, von Trier bitirirken geldi Krallık ÇıkışıDanimarka hastane korku dizisinin üçüncü ve son sezonu, 1997’deki ikinci sezonundan 25 yıl sonra çekildi. Dünya prömiyerini Venedik Film Festivali’nde yapan dizi, bu yıl sanat evi yayıncısı Mubi’de çıkacak. .
Ile konuşmak Hollywood Muhabiri Danimarka’dan video bağlantısı aracılığıyla, von Trier nörodejeneratif bozukluğun açık belirtilerini gösterdi, vücudu titredi ve konuşması yavaşladı. Ama müdürün morali yüksekti, teşhisini tartışıyordu, Krallık Çıkışı ve dahası.
Nasıl hissediyorsun? Parkinson teşhisiniz çalışma yeteneğinizi nasıl etkiledi?
Umarım daha çok çalıştıkça ve uyum sağladıkça hastalıktan daha az etkileneceğim. Belirtiler gerçekten çekim sırasında başladı [of The Kingdom: Exodus]ve son derece tatsızdı, özellikle sarsıntı. Ama dinle, bu oldukça yaygın bir hastalıktır. Sanırım 80.000 Danimarkalıdan birinde var, yani çok yaygın. Dedikleri gibi ölümcül değil, ama ölene kadar onunla yaşamak zorundasın. Açıkta olması benim için bir rahatlama oldu. Bunun benim için çok bencilce olduğunu söyleyebilirsin ve ben de aynı fikirdeyim. Ama her zaman her şeyi olduğu gibi paylaşmanın faydasını gördüm.
Bu teşhis sizi film yapmaktan alıkoyacak mı?
Film yapmama engel olacağını söyleseydim, kendimi histerik sanırdım. Tabii ki soru, hastalığın ne kadar beyin hasarı olduğu ve çalışmaya başladığımda beynimin ne kadarının tüketildiği ilginç bir soru. Belki [my movies] daha da kötüleşecek. Bir dahaki sefere buluştuğumuzda bunu görmemiz gerekecek.
TV dizinizin üçüncü ve son sezonunun prömiyerini yapıyorsunuz Krallık Çıkışı, burada Venedik’te. İlk iki sezonu 1990’larda çektiniz. Bu hikayeyi tekrar ziyaret etmek için geri dönmeye ne sebep oldu?
Her zaman nasıl bitmesi gerektiğine dair bir şeyler yazdık ve bir noktada gördüm, sanırım üçleme olarak planlanmış, bir filmi eksik olan dört beş projem vardı. Ve düşündüm Krallık. O an gerçekten bir projeye ihtiyacım vardı. Onu güncel hale getirmenin ve günümüze uyarlamanın küçük hilesini düşündüm. Sonra yazmak çok kolay oldu.
Üçüncü sezonu ilk ikisinden çok daha komik buluyorum ve bunu fark ettim, özellikle o zamandan beri. melankoli, işinizde mizahınızla çok daha açık ve doğrudan oldunuz. Yaşlandıkça daha komik olduğunu mu düşünüyorsun?
Tam tersi olacağını düşünüyorsun. Benim kadar yaşlı değilsin ama muhtemelen biliyorsun, yaşlanmanın komik bir tarafı yok. Özellikle dün yapabildiğinizi bugün yapamamanızla kendini gösteren bir hastalığınız varsa. Bu çok hoş olmayan bir şey. Bu yüzden mizahımın daha serbest olduğunu söyleyemem. Ama yaptığım her şey, çok ciddi ve gösterişli ya da her neyse, mizah üzerine kurulu. Beni harekete geçiren şeyin mizah olduğuna inanıyorum.
Senaryoyu yazdığımızı hatırlıyorum Dalgaları kırmak (1996). Cennete giden yolu sikişen genç, az ya da çok özürlü bir kadın hakkında bu hikaye için taslağımız vardı. O kadar güldük ki ağladık. Ciddi şeyleri mizaha dayandırabilirsiniz. Tüm yaratıcılığım mizahla ilgili.
İnsanların işinizi kabul ederken ve bir insan olarak sizde bunu yanlış anladığını mı düşünüyorsunuz? Cannes’daki o rezil basın toplantısında olduğumu hatırlıyorum. melankoli 2011’de kendinizi Hitler’le karşılaştırdınız, ki bu pek iyi gitmedi.
Moderatör tarafından biraz hayal kırıklığına uğradım çünkü beni durdurmasını ve şöyle demesini tercih ederdim: Gerçekten ne demek istiyorsun? Bunun yerine, “Ben bir Naziyim” diyerek bitirdim ki bu iyi değildi. Ben bir Nazi değilim ve basın toplantısındaki insanların çoğu beni tanısa ve böyle bir şey söylemenin tartışmayı bitireceğini bilse de, bu eşinizle kavga ediyormuşsunuz gibi: Annen haklıydı!
Bir yanlış anlaşılmaydı. Ama aslında unuttuğum bir şeyden çıktı. ile bir toplantım vardı [Cannes president] Gilles Jacob önceki gün. Cannes hakkında bir kitap yazmıştı ve bana iki resmimin nerede olduğunu gösterdi: biri deri ceketim ve traşlı kafalı, diğeri smokinli. Resmin altındaki metinde şöyle yazıyordu: Bütün isyancılara böyle oluyor, Cannes onları uyumlu hale getiriyor. Bunun gibi bir şey. Ben de ona dedim ki: Yarın söyleyecek gerçekten kışkırtıcı bir şey bulsam iyi olur. Ve dedi ki: evet, lütfen. Ama görünüşe göre yanlış provokasyon ve çok yanlış yerde. Fransa’da bu mizahtan anlamıyorlar. Vichy hükümetinin tüm Yahudileri Nazilere teslim etmesi nedeniyle büyük bir suçluluk duygusu var. saftım.
Fransa’da Holokost’un önemsizleştirilmesine karşı bir yasa var ve Danimarka polisi bana geldi ve dedi ki [if convicted] Beş yıl hapis yatabilirim. Marsilya’da. Marsilya’dan her zaman biraz korkmuşumdur. Beş dakika benim için yeterli. Hepsi benim için çok aptalcaydı. Ama bence melankoli hala değerli bir film.
Hala kışkırtma arzusu hissediyor musun? O yıl Cannes’a geldiğin zamanı hatırlıyorum, parmaklarına “FUCK /YOU” dövmesi yaptırmıştın…
[Von Trier holds up his hands, with the tattoos, to the video screen.]
Evet, yapıyorum ama bu tekniğin bir parçası. Provokasyona inanıyorum çünkü provokasyon bir tartışma başlatır ve demokrasiyi güçlendiren şey tartışmadır. Danimarka’da Nazi olmaya karşı herhangi bir yasamız yok. Almanya ve Fransa’da var. Amerika hakkında bilgim yok. Ama Almanya ve Fransa’da gamalı haç takamazsınız. Danimarka’da yasadışı değil. Bence bu iyi bir şey. Parlamentoda Danimarka Milliyetçi Partisi’nden, Nazi Partisi’nden dört kişi var ve bunlar aptalca görünüyor ve kulağa hoş geliyor. Onları görmezden gelmek çok kolaydır, tamamen önemsizdirler. Bunu ortaya koyarak ve insanların onun hakkında konuşmasına izin vererek ideolojinin ne kadar gülünç olduğunu göstermiş olursunuz.
Bu röportaj uzunluk ve netlik için düzenlendi.
