Bir araştırma ekibi Alabama’daki bir kireçtaşı mağarasının çatısını taradı ve yaklaşık 1.500 yaşında olduğu tahmin edilen birkaç büyük Kızılderili çamur glifi keşfetti.
Glifler, antropomorfik figürleri, hayvanları ve soyut şekilleri tasvir ediyor ve araştırmacıların hesaplamalarına göre 2. yüzyıl ile 10. yüzyıl arasında mağara tavanına oyulmuş. Mağaranın ve sanat eserlerinin fotogerçekçi bir 3D modelini yaptılar ve çalışmaları yayınlanan Antik Çağ’da bugün.
Mağara, Alabama’daki tam yerini korumak için 19. Adsız Mağara olarak anılır. Avrupalılar Kuzey Amerika’ya gelmeden önce Yerli Amerikalılar tarafından yapılmış yüzlerce çamur glifi içeriyor. Mağaranın glif odası 82 fit x 66 fit, genellikle sadece 2 fit yüksekliğinde bir tavana sahip ve glifler mağaranın karanlık bölgesinde, yani doğal ışığın erişiminin ötesinde.
“Bu onların reklam yayınladığı bir şey değil. Tennessee Üniversitesi’nden arkeolog ve makalenin başyazarı Jan Simek, “Oraya bir planla girdiler, çizecekleri görüntüleri ve çizecekleri ölçeği biliyorlardı” dedi. Gizmodo’ya e-posta gönderin. “Bunlar karalama değil. Onlar için açıkça anlamı olan planlanmış görüntülerdi.”
Glifler mağaranın karanlık bölgesinde olduğundan, meşale ışığıyla, nehir kamışı demetleri yakılarak yapılmış olmalı. Bu, Simek’i gliflerin en az iki kişilik gruplar tarafından yapıldığından şüpheleniyor, çünkü sıkışık bir mağaranın tavanına bir meşale tutarken sembolik glifleri kazımak zor olurdu.
Mağaranın kendine özgü iklim koşulları, tavanına ince bir çamur tabakasının yapıştığı anlamına gelir; Bu, sanatçıların yalnızca çamur kabartmalarını yapmalarına değil, aynı zamanda uzun süre korunmalarını sağlamalarına da izin verdi. Gliflerin yapılmış olabileceği zaman dilimi geniştir. Glif odasındaki bir odun kömürü parçası, MS 660 ile MS 949 arasına tarihlenen radyokarbon iken, glif odasının ötesinde bulunan, MS 133 ile MS 433 arasına tarihlenen bir kamış meşale stoğunun yanmış kalıntılarıydı.
Glifleri yapan kişilerin kimliği bilinmiyor, ancak büyük olasılıkla yaşayan bazı Amerikalıların ataları. Gliflerin tasvir edebileceği kesin karakterler veya mitolojiler de bilinmiyor, ancak araştırmacılara göre, Kuzey Amerika’nın başka yerlerindeki gliflere ve kaya sanatına tematik olarak benziyorlar.
Yeni keşfedilen glifler o kadar büyük ki, daha önce ayrı sanat eserleri olarak fark edilmediler. Araştırmacılar, mağara tavanının tamamını tarayarak, mağaranın alçak tavanı göz önüne alındığında, bütünüyle şahsen gözlemlenemeyen sanat eserlerinin görüntülerini bir araya getirmeyi başardılar. Simek, tüm gliflerin kataloglanmadığını, bu nedenle mağaranın ifşa edilecek daha fazla sırrı olduğunu söyledi.
Makalede, araştırmacılar buldukları en büyük beş glifi tanımladılar. Bazıları antropomorfiktir ve görünüşe göre regalia giyen insansı bedenler vardır. Antropomorflardan ikisi yaklaşık 6 fit uzunluğunda ve diğeri 3 fit uzunluğundaydı. Gliflerin en büyüğü 11 metrelik bir yılandır ve ekibin belirttiği bir desen, doğudaki elmas sırtlı çıngıraklı yılanınkine benzer (Crotalus adamenteus), bölgeye özgüdür.
Bir mağaranın erişilmesi zor, zifiri karanlık bir girintisine yüzlerce glif oyma kararı kafa karıştırıcı görünebilir. Ancak Simek, yerin bilerek seçildiğini söyledi. “Ve onlar algılayamasalar bile [the art] ve toplumun sadece belirli üyeleri bunu algılasa bile, orada olduğunu biliyorlardı” dedi.
Çizimler mağara sanatı standartlarına göre pek eski sayılmaz: Fransa’daki Lasceaux’daki boyalı sahneler yaklaşık 20.000 yaşında ve bir domuz boyama Endonezya’daki bir mağarada, 43.900 yaşındadır. Ancak Alabama’daki glifler, şu anda Güneydoğu Amerika Birleşik Devletleri olan yerli halkın kültürüne nadir bir bakış.
