Kunitsu-Gami Path of the Goddess incelemesi – gerçekten eşsiz

Bu girişi yazarken burada oturmuşken, nasıl tanıtacağımı bilemiyorum Kunitsu-Gami: Tanrıçanın Yolu. En sevdiğim serilerden biri olan Devil May Cry’ın yaratıcısı olan Capcom Development Division 1’in beyin çocuğu olan bu Japon folklor strateji oyununun hack-and-slash macerasına dönüşmesinden dolayı, eğlenceli bir tuhaflıktan biraz daha fazlası olacağından endişeleniyordum. Ancak Summer Game Fest’te kısa bir uygulamalı deneyimden sonra, Kunitsu-Gami’nin özel bir şey olduğunu anladım – ölçülemez bir şey. Bu yüzden, işte buradayım, iki ay önce adını bile duymadığım bir oyunu inceliyorum, hala tam olarak ne olduğunu doğru bir şekilde nasıl tanımlayacağımı bilmiyorum.

Sen, gece boyunca dans etmeyi seven güzel bir ilahi bakire olan Yoshiro’yu korumakla görevli hayalet savaşçı Soh’sun. Kafuku Dağı’ndaki tapınağı, etrafındaki dünyayı çarpıtan, torii kapılarını garip ve harika düşmanların sel gibi aktığı açık mor ağızlara dönüştüren çarpık, kötü niyetli bir varlık tarafından kirletildi. Yoshiro’nun koruyucusu olarak, kirletmenin içinden kendi yolunu oymak ve dengeyi yeniden sağlamakla görevlendirildin – bu yüzden adın, Kunitsu Gami: Tanrıçanın Yolu.

Kısmen strateji oyunu, kısmen kule savunması olan bu oyunda, gün boyunca kristaller için kirliliği temizleyeceksiniz ve bunları daha sonra çeşitli AI köylülerine farklı roller atamak için kullanabilirsiniz. Buradan sonra, gece çöker ve şeytani varlıklar birbirlerinin üzerinden tırmanarak sizi ve Yoshiro’yu parçalamaya çalışırken savaş başlar. Savaş sona erdiğinde ve güneş doğduğunda, zorlukla kazandığınız kristalleri kullanarak Yoshiro’yu bölgenin ana torii kapısına yönlendireceksiniz, böylece bazı harika hareketler yaparak kirliliği çıkarabilir. Sonra, her şeyi tekrar yaparsınız. Bu, çabucak sıkıcı hale gelebilir gibi geliyor. Hazırlanın, savaşın, Yoshiro’ya rehberlik edin, tekrar yapın. Ama size bunun böyle olmadığını söylemek için buradayım; bunun yerine, Kunitsu-Gami çeşitlilik ve istikrarlı ilerleme konusunda bir derstir.

Başlangıçta her aşamanın yeni bir köylü tipini açacağı gibi görünüyor. Ormancılarla başlıyorsunuz, sonra okçular, büyücü benzeri münzeviler, sumo güreşçileri ve şifa şamanları (birkaçını saymak gerekirse) ediniyorsunuz. Ancak ilerledikçe savaş bölgeleri seviyenizi yansıtacak şekilde değişiyor. Birdenbire size iblisler fırlatan iki torii kapısı çıkıyor veya bir teknede savaşıyorsunuz; yeni uçan düşmanlar var veya kafalarından bıçaklar çıkan ölümsüz, yozlaşmış samuraylar var. Mount Kafuku’da asla sıkıcı bir gece olmaz.

Sürünerek yürüyen ölümsüz samuraylardan bahsetmişken, her aşama güzel ve ölümcül yeni bir düşman türü sunar. Japon folklorunun ‘yatak altındaki canavar’ı olan çeşitli Yokai’lerden esinlenen tasarımları, geleneksel Japon imgelerinin ve derin, öfkeli renklerin mükemmel bir karışımıdır. Örneğin Hidarugami’yi ele alalım; Yoshiro’ya tutunur ve enerjisini yavaşça emer ve onu ayırmak için ona sürekli bir kristal akışı sağlamanız gerekir. Geleneksel folklorda Hidarugami, bir zamanlar dağlık bölgelerde açlıktan ölen insanlara ait olan ‘açlık ruhlarıdır’ – uygun, değil mi?

Kunitsu-Gami sadece geleneği modern video oyunu konseptleriyle birleştirmek ile kalmıyor, aynı zamanda efsanevi Yokai’yi normalde toz toplayacak bir bestiary’deki girişlerden daha fazlası haline getiriyor. Bunun yerine, gerçek ve korkutucular.

Aşamalar genellikle bir boss dövüşüyle ​​sonuçlanır. Zırhlı uzuvlara sahip Mukadejoro adlı devasa, tırtıl benzeri bir yaratıktan köpek benzeri Batsu’ya kadar, bu büyük kötüler çeşitlidir ve birden fazla mekaniği idare etme yeteneğinizi test eder. Bir boss zamanının çoğunu havada geçirir, bu da köylü kadronuzu okçularla donatmanız gerektiği anlamına gelirken, diğerleri tamamen kaba kuvvete güvenir, bu da ormancıları ve sumo güreşçilerini en iyi seçeneğiniz yapar.

Boss’lar genellikle zorlukla ölçeklenir, ancak yukarıda belirtilen Mukadejoro bu kuralın istisnasıdır. Birkaç aşamada ortaya çıkan, hızı, uzunluğu ve hareketliliği nedeniyle karşılaştığım en zor boss’tur. Ayrıca, hangi köylü kombinasyonunu kullanırsam kullanayım, yapay zeka onları sürekli olarak etli kafası yerine kalkanlı yanlarına fırlattı, bu da herhangi bir hasar veren tek kişinin ben olduğum anlamına geliyordu. Oldukça uzun bir mücadele olduğunu söylemek güvenlidir.

Ancak Mukadejoro aynı zamanda tüm oyundaki en sevdiğim dövüşlerden biri. Bunu bozmayacağım ama Mukadejoro’nun çete çağrılarının Yoshiro’yu alt etmesini engellemek için stratejik düşünme şart. Başlangıçta turlar boyunca kesip biçebileceğinizi hissetseniz de, Mukadejoro dövüşünden itibaren stratejinin anahtar olduğu çok açık hale geliyor. Doğru yerlerde doğru köylülere sahip olmak ve Yoshiro’nun dövüşten yeterince uzakta ama gündüzleri torii kapısına ulaşabilecek kadar yakın olmasını sağlamak, mükemmelleştirmeniz gereken bir denge eylemidir.

Peki ya felaketi temizleyip her köyü güvence altına aldığınızda ne olacak? Sadece bir sonraki savaş alanına geçmekle ilgili bir durum değil, çünkü köylülerin yeniden inşa etmelerine yardımcı olmanız gerekecek. Bu ilk başta rahatlatıcı bir yan görev gibi görünse de, kısa sürede yolculuğunuzda daha önemli bir adım haline geliyor.

Çeşitli yapıları onardıkça, Soh’u ve köylülerinizi güçlendirmek için kullandığınız her zaman değerli Musubi de dahil olmak üzere çeşitli yükseltme öğeleriyle ödüllendirileceksiniz. Ayrıca, oyun içi modelleri tasvir eden ve köylerinizdeki raflara asılan Ema Plaklarını ve tamamen kozmetik gibi görünen tatlıları da alabilirsiniz.

Her proje üzerinde çalışacak belirli sayıda köylü gerektirir, yani mümkün olduğunca çok Musubi elde etmek istiyorsanız kaynaklarınızı nereye böldüğünüze dikkat etmeniz gerekir. Köyü tamamlamak size kristaller kazandıracaktır, bu yüzden tüm mevcut köylülerin bir şey üzerinde çalıştığından emin olarak onu hızlıca onarmak isteyip istemediğinize veya Musubi’yi mümkün olan en kısa sürede almak için bazı işçileri işsiz bırakmak isteyip istemediğinize karar vermelisiniz.

Strateji, Kunitsu-Gami’de yaptığınız her şeyin merkezindedir – oynadıkça giderek daha belirgin hale gelen bir gerçek. Her şeyin bir amacı vardır ve her şey mantıklıdır, köylerinizde dolaşan shiba inu’lar dahil; her şeyin bir amacı varsa, bu onları sevmek için durmam gerektiği anlamına gelir, değil mi?

Musubi’ye geri dönersek, bu parlak küçük mor hile çantası Soh’u ve köylülerinizi geliştirmenin anahtarıdır. Her köylünün en fazla altı geliştirmesi vardır, bunlar çoğunlukla sağlıklarına ve hasar çıktılarına odaklanırken, Soh’un ağacı daha kapsamlıdır (oyunda biraz daha sonra açıldığını unutmayın). Soh’un geliştirmeleri çoğunlukla akışlarını iyileştirme, kadrolarına yeni kombolar ekleme ve komut ekranını geliştirme arasında bölünmüştür. Ayrıca okçuluğun kilidini açabileceksiniz, ancak bu biraz zaman alabilir.

Yeni Oka komboları ve Soh için genel güncellemeler anında faydalar sağlıyor, özellikle de istediğimi elde etmek için vuruşlarının biraz fazla yavaş olduğunu fark ettiğim için. Yeni bir tsuba muhafızı (kılıcınıza yerleştirilen güçlü, değiştirilebilir yetenekler) ve Mazo Tılsımları (Soh ve köylülere güçlendirmeler veren tılsımlar) ekleyebilmek de çok hoş bir ekleme, komuta ekranı için isteğe bağlı yükseltmelerin bazıları muhtemelen açılabilir olmaktan çok temel özellikler olsa bile.

Örneğin, komut menüsündeyken 2’ye basarak tüm köylülerinizi tek bir alana çekmenize olanak tanıyan Assemble’ı ele alalım. Elbette, bu köylülerinizi savaş ortasında yeniden konumlandırma zorunluluğunu ortadan kaldırıyor, ancak bir parçam yapmanız gereken anlık taktiksel değişikliklerden hoşlanıyordu. Assemble, benim için, alanlar arasında geçiş yaparken geride kalmışlarsa köylülerimi hızlandırmaktan başka bir şey yapmazdı, ancak bu kendi başına satın alınabilir bir yükseltme olacak kadar önemli görünmüyor – özellikle de büyük patron savaşlarında Saldırı ve Savunma seçenekleriniz de olduğu için.

Adından da anlaşılacağı gibi Sabit Pozisyon da benzer hissettiriyor, çünkü köylüler savaş sırasında kendilerine verilen yarıçapın dışına pek çıkmıyor. Bu, bazı yükseltmelerin heyecansız hissettirmesine neden oluyor, sanki ilerleme hissini ortaya çıkarmak için temel yetenek diziliminden çıkarılmış gibi.

Ayrıca, daha fazla Mazo Tılsımı almak kutlama sebebi olsa da, bunları hızlıca sıralamanın bir yolu yok, bu yüzden aradığınızı bulmak için her birini tek tek kaydırmanız gerekiyor. Parşömenden esinlenen menü sistemi muhteşem, ancak ne kadar çok Tılsım biriktirdiğinizi düşünürsek, bunları kaydırılabilir bir liste yerine tek bir ekrana yerleştirmek daha kolay olabilirdi.

Ancak incelememi bu oyunun ne kadar güzel olduğunu vurgulamadan bitiremem. Kunitsu-Gami, Japon mitlerini ve efsanelerini aynı anda hem canlı hem de korkunç bir şekilde hayata geçiriyor. Seethe’nin bozulması bitkileri ve çiçekleri çarpık, uzaylı faunaya dönüştürüyor ve devasa torii kapılarının içine kıvranan, çığlık atan kafalar yerleştirilmiş ve kemikli uzuvlar uzun temellerine yayılmış. Devil May Cry’ın tanıdık manzaraları ‘şeytanlaştırması’ bolca var ancak bu, büyüleyici Japon folklorunda derin köklere sahip olmaya devam ediyor.

Kunitsu-Gami: Path of the Goddess gerçekten eşsiz ve Capcom gibi büyük bir video oyunu yayıncısından bu kadar tuhaf ve harika bir şey görmek gerçekten heyecan verici. Bu tuhaf kule savunması ve hack-and-slash karışımı gibi daha büyük hamlelere ihtiyacımız var. Farklı türler, temalar ve sistemlerin mükemmel bir şekilde koreografisi yapılmış bir dansı. Ancak en önemlisi, tamamen farklı bir şey. yeni.