Kullanılmayan ay kaynaklarına ışık tutuyoruz

Ayın güney kutbunun yakınında, Antarktika kaşifi Ernest Shackleton’un adını taşıyan, Shackleton olarak bilinen 13 mil genişliğinde, 2,5 mil derinliğinde bir krater bulunmaktadır. Shackleton ve buna benzer kraterler, ay madenciliğiyle erişilebilen, kullanılmayan kaynaklar içerebilir.

Güneş enerjisi, Dünya’dan taşınması gerekmediği, doğrudan güneşten ışınlandığı için ay madenciliği için en uygun enerji kaynağıdır. Kraterlerde güneş enerjisi kullanmanın sorunu, ay günü bile bazı kraterlerin tamamen gölgede olabilmesidir.

Texas A&M Üniversitesi’nde havacılık ve uzay mühendisliği doçenti Dr. Darren Hartl liderliğindeki Texas A&M araştırmacıları, ay kraterlerinin dibine güneş enerjisi sağlamak için güneş reflektörlerini kullanan bir çözüm geliştirmek üzere NASA Langley Araştırma Merkezi ile ortaklık kurdu.

Hartl, “Bir kraterin kenarına bir reflektör yerleştirirseniz ve kraterin merkezinde güneşten ışık alan bir toplayıcınız varsa, güneş enerjisinden yararlanabilirsiniz” dedi. “Yani bir bakıma güneşten gelen ışığı kratere doğru büküyorsunuz.”

Araştırmacıların bilgisayar modelleme sistemlerini kullanarak reflektör için farklı tasarımlar tasarladığı bu araştırma henüz başlangıç ​​aşamasındadır. Modeller, kraterlerin tabanından yansıyan ışık miktarını en üst düzeye çıkarmak için parabolik bir şeklin optimal olduğunu göstermektedir.

Hartl ve ekibinin karşılaştığı temel mühendislik zorluklarından biri, uzay görevlerindeki kargo kısıtlamalarıdır. Amaç, uzay yolculuğu için yeterince kompakt ve etkili bir reflektör görevi görecek kadar büyük bir reflektör yaratmaktır.

Bu gereksinimlerin her ikisini de karşılamak için araştırmacılar, Hartl ve diğer Texas A&M mühendisleri tarafından geliştirilen, kendi kendine şekillenen bir malzeme kullanıyor.

Hartl, “Uzay görevleri sırasında astronotların nispeten küçük ve hafif bir iniş sisteminden büyük bir parabolik reflektör yerleştirmeleri gerekebilir. Biz de tam bu noktada devreye giriyoruz” dedi. “Sistem sıcaklığındaki değişikliklere yanıt olarak reflektörün şeklini değiştirecek şekil hafızalı malzemeler kullanmayı düşünüyoruz.”

Hartl ve lisansüstü araştırmacılardan oluşan ekibi, NASA Langley Araştırma Merkezi ile ortaklığın yanı sıra bu projede Texas A&M lisans öğrencileriyle de çalışıyor.