Sheffield Üniversitesi’nden bilim adamlarının yeni çalışması sayesinde kara delikler, zaman ve evrende hakim olan karanlık enerji anlayışımız revize edilebilir. Çalışma, tekillikler ve uzay-zaman yapısındaki rolleri hakkında geleneksel fikirlere bir alternatif sunuyor.
Einstein’ın genel görelilik teorisine göre, kara deliğe giren herhangi bir nesne kaçınılmaz olarak tekilliğe ulaşır ve fizikçilerin yasaları çalışmayı bırakır. Bununla birlikte, kuantum mekaniğine dayanan yeni bir çalışma, tekilliğin son olmayabileceğini değil, varsayımsal bir beyaz deliğe geçişi açan bir “başlangıç” – maddeyi, enerjiyi ve zamanı evrene geri atan bir nesne.
Bilim adamları basitleştirilmiş bir model kullandılar – sınırı bir küre değil, iki boyutlu bir düzlem olan “düz kara delik”. Hesaplamalar, tekilliğin yerini yoğun kuantum dalgalanmaları – uzaydaki enerjide küçük dalgalanmalar – zaman ve mekanın kırılmadığı, ancak yeni bir aşamaya dönüştüğü alanla değiştirdiğini gösterdi. “Kuantum mekaniğinde, sistemler sürekli geliştikçe zaman tamamlanamaz” dedi.
Çalışmanın kilit unsuru, zamanın karanlık enerji ile bağlantısı – evrenin hızlanmasından sorumlu güç. Bilim adamlarına göre, zaman karanlık enerji ile “ölçülür”. Bu hüküm, kara deliklerin içindeki süreçleri yeniden düşünmeyi ve zamanın bitmediği, ancak tekrar akmaya başladığı tekilliğin arkasında beyaz bir deliğin gizlendiğini varsaymayı mümkün kıldı. “Tekilliğin üstesinden gelen varsayımsal bir gözlemci, beyaz deliğin diğer tarafında olabilir,” dedi Gilen, bunun hala teorik bir fırsatla ilgili olduğunu vurguladı.
Çalışma aynı zamanda, modern fizikin çözülmemiş ana görevlerinden biri olan yerçekimi ve kuantum mekaniğinin birleşmesine yeni bir bakış sunuyor. Hipotez doğrulanırsa, bu karanlık enerjinin, tekilliklerin ve uzay-zamanın yapısını açıklayabilecek yeni bir temel teorinin yolunu açacaktır.
Doğrudan deneysel onaylar hala ulaşılamaz olsa da, çalışma zaman, karanlık enerji ve kuantum yerçekimi ilişkisini daha fazla incelemek için beklentileri açar. Önümüzdeki yıllarda, bilim adamları önerilen modelin klasik küresel kara delikler için geçerli olup olmadığını kontrol etmeyi ve aynı zamanda karanlık enerjinin evrenin “izlemesi” olarak rolünün analizini araştırmayı planlıyorlar. Bu çabalar astrofizik üzerindeki ders kitaplarını değiştirebilir ve alanın en büyük sırlarından birinin – zamanın doğası – çözülmesine yaklaşabilir.
