Stripe, Alphabet, Shopify ve diğer birçok şirket, kırılmış kayaları tarım arazilerine yayarak iklim değişikliğiyle mücadele etmek için kümülatif olarak 57 milyon dolardan fazla harcama yapmayı planlıyor.
Amaç, kayaların doğal karbondioksit emme yeteneğini kullanmak, ki bu kulağa düşük teknoloji gibi gelebilir, ancak süreci hızlandırmak ve ne kadar CO2’nin tutulduğunu güvenilir bir şekilde ölçmenin bir yolunu bulmak oldukça zor oldu. Bu, araştırmacıların üzerinde çalıştığı, “arttırılmış hava koşulları” adı verilen, gezegeni ısıtan karbondioksiti hapsetmek için kullanılan bir taktik. onlarca yılancak ticarileşmeye geçişte diğer gelişen teknolojilerin gerisinde kaldı.
Anlaşma bugün Stripe, Alphabet, Shopify ve McKinsey Sustainability liderliğindeki karbon giderme girişimi Frontier tarafından açıklandı. Autodesk, H&M Group, JPMorgan Chase, Workday, Zendesk, Canva ve Boom Supersonic de anlaşmayı imzalayan bir düzineden fazla şirket arasında yer alıyor.
Bu, araştırmacıların üzerinde çalıştığı, “arttırılmış hava koşulları” adı verilen, gezegeni ısıtan karbondioksiti hapsetmek için kullanılan bir taktik. onlarca yılancak ticarileşmeye geçişte diğer gelişen teknolojilerin gerisinde kaldı
Alım anlaşmaları, modellere güvenmek yerine gelişmiş hava koşulları yoluyla ne kadar karbonun hapsedildiğini ampirik olarak ölçmenin bir yolunu geliştirdiğini söyleyen agtech girişimi Lithos Carbon ile yapıldı.
Aslında şirketler, bozulduklarında veya “hava koşullarında” havadaki CO2’yi emen alkalin kayalara yatırım yapıyor. Doğada bu durum yağmur, rüzgar veya dalgaların kayalara zarar vermesiyle meydana gelir. Desteklenmediği takdirde CO2’yi hapsetme süreci binlerce yıl sürebilir.
İnsanlar süreci hızlandırmak için bazalt gibi kayaları öğüterek çakıl veya toza dönüştürerek müdahale edebilirler. Bunu yapmak ve ardından kırılmış kayayı geniş bir alana yaymak, yüzey alanını arttırır ve onu emilmesi için daha fazla ortam karbondioksitine maruz bırakır.
Lithos, çiftçilere tarlalarına ücretsiz olarak yaymaları için ezilmiş bazalt veriyor; bunu toprağın pH dengesini yönetmek için kullanabilirler. Bazalt daha sonra yağmur suyuyla reaksiyona girerek havadaki karbondioksiti bikarbonat olarak hapseder. Sonunda bikarbonat yeraltı suyundan denize doğru hareket ediyor ve burada Lithos onun en az 10.000 yıl veya daha uzun süre saklanmasını bekliyor.
Sonra asıl zor kısım geliyor: Lithos’un şirketlere ne kadar karbondioksitin yakalandığını ve güvenli bir şekilde depolandığını söyleyebilmesi gerekiyor. Şirket bunu toprak numuneleri alarak, ne kadar CO2 giderildiğini değerlendirmenin bir yolu olarak toprağın kimyasal bileşimini izleyerek yaptığını söylüyor. Yale Üniversitesi’ndeki araştırmalardan doğan bir süreç.
Bu kısmı doğru yapmak, yalnızca şirketlerin ödedikleri parayı aldıklarından emin olmak için değil, aynı zamanda iklim değişikliğiyle gerçekten mücadele ettiklerini göstermek için de çok önemli.
Bu kısmı doğru anlamak, yalnızca şirketlerin ödedikleri parayı aldıklarından emin olmak için değil, aynı zamanda iklim değişikliğiyle gerçekten mücadele ettiklerini göstermek için de çok önemli. MIT’de jeoloji profesörü Oliver Jagoutz, Lithos’un ne kadar karbondioksitin tutulduğunu ölçme yöntemine gelince, “bu çok zor” diyor. “Bunu daha yeni bir yaklaşım olarak görsem de bunun oyunun kurallarını değiştirip değiştirmeyeceği konusunda çok eleştirelim.”
“[Lithos’ measurement] Jagoutz, yöntemin kademeli iyileştirme olduğunu ancak hala çözülmemiş önemli soruların bulunduğunu söylüyor. Sınır.
Şirket tarafından paylaşılan veriler baskı öncesi çalışma esasen “ne olabileceğine dair mutlak bir maksimum tahmin gösteriyor ve gerçek ne yazık ki çok daha karmaşık” diye ekledi. Yani, topraktaki gübrelerin süreci nasıl etkilediği tam olarak hesaba katılmadığında, ne kadar karbondioksitin tutulduğunu abartma riski vardır.
Gelişmiş hava koşullarıyla kaçınmaya çalışılacak başka potansiyel yan etkiler de vardır. Belirli bir bölgeyi çok fazla bikarbonatla doldurmak bir sorundur çünkü bunun ekosistemler üzerinde kendi etkileri olabilir. Madencilik, kırma ve kaya taşıma işlemlerinin çevresel ayak izinin de dikkate alınması gerekir. Lithos, bu tür etkileri en aza indirmek için taş ocaklarından gelen atık malzemeleri kullanıyor. Çiftliklerde tozun havaya karışıp hava kalitesini etkilememesini sağlamak da önemli olacaktır.
Ancak tüm bu zorlukların üstesinden gelinebilirse Jagoutz, iklim değişikliğiyle mücadele stratejisi olarak hava koşullarının iyileştirilmesinin geleceği konusunda iyimser. “İnsanların yeni yöntemler denemesinin ve ortalıkta dolaşan bu farklı fikirlerle saha düzeyine çıkmasının harika olduğunu düşünüyorum” diyor.
Elbette çevre savunucuları, şirketlerin tüm çabalarını temiz enerjiye geçerek fosil yakıt emisyonlarını önlemeye odaklamak yerine atmosferdeki karbondioksiti ortadan kaldırmak için para ödemesi konusundaki endişelerini de dile getirdi.
Bu amaçla Lithos CEO’su Mary Yap, stratejisini iklim değişikliğinin her derde devasından ziyade bir “paspas” olarak gördüğünü söylüyor. “Bir seli temizleyemezsiniz… kesinlikle seli durduramazsınız, yoksa hepimiz mahvoluruz… Ama bir paspasa ihtiyacınız var çünkü musluk henüz tamamen kapanmamış olabilir” diyor. Aynı zamanda, sanayi devriminden bu yana atmosferde biriken sera gazı emisyonlarının halihazırda vermiş olduğu hasarı gidermek için de “paspasa” ihtiyacınız olduğunu söylüyor.
Frontier’a göre, hava koşullarının iyileştirilmesine yönelik bu 57,1 milyon dolarlık alım anlaşması türünün ilk örneği. Bunun 2028 yılına kadar 154.000 tondan fazla CO2’nin ayrıştırılmasının maliyetini karşılaması bekleniyor. eş değer bir yıl boyunca yaklaşık 34.000 arabanın trafikten çekilmesini öngörüyor. Kaldırılan CO2’nin tonu başına kabaca 370 $’a tekabül eden bu rakam hâlâ maliyetli ama ton başına yaklaşık 600 $ karşılığında sera gazını havadan filtrelemek için inşa edilen yeni endüstriyel tesislerden oldukça daha ucuz.
Frontier başkanı Nan Ransohoff, “Geliştirilmiş hava koşullarının oldukça kısa bir süre içinde nispeten düşük maliyetlerle çok büyük ölçeğe ulaşma potansiyeli var” diyor.
