2014 yılında başlatılan Japon Hayabusa 2 misyonu, Haziran 2018’de asteroit 162173 Ryugu’ya ulaştı. Misyon, bir örnek toplayıp Aralık 2020’de Dünya’ya geri göndermeden önce küçük geziciler ve bir iniş aracı kullanarak asteroiti 15 ay boyunca inceledi. Yalnızca 5,4 gram ağırlığındaki bu örnek, güneş sisteminin en eski ve en sağlam malzemelerinden bazılarını içeriyor ve yaklaşık 4,6 milyar yıl önceki ilk günlerine bir pencere sağlıyor.
Örneği incelemek için bilim insanları, Argonne Ulusal Laboratuvarı’nın fotonları ışık hızına yakın hızlara çıkararak X ışınları yayan Gelişmiş Foton Kaynağını (APS) kullandı. Bu X ışınları, Ryugu örneğindeki demir oksidasyon oranını belirlemek için Mössbauer spektroskopisi adı verilen özel bir teknikte kullanıldı.
Ryugu, hem C tipi karbonlu asteroitlerin hem de C tipi asteroitlerin özelliklerine sahip, spektral tip Cb olarak sınıflandırılan nadir bir asteroit türüdür. Japonya Havacılık ve Uzay Araştırma Ajansı, erişilebilirliği, ilkel karbon açısından zengin bileşimi nedeniyle örnekleme görevi için Ryugu’yu seçti. ve erken güneş sistemi hakkında ipuçları sağlayabilecek organik kimyasallar içerme potansiyeli.
Japonya’nın Sendai kentindeki Tohoku Üniversitesi’nden Tetsuya Nakamura liderliğindeki Science dergisinde 2022’de yayınlanan bir araştırma, boyutları 1 ila ~8 mm arasında değişen 17 Ryugu parçacığını analiz etti. Araştırmacılar asteroitin organik madde ve sulu mineraller açısından zengin olduğunu buldu; bu da geçmişte daha fazla su veya su buzu içerdiğini gösteriyor. Ayrıca uzaydaki hava koşullarının asteroitin yüzeyindeki etkilerini ve onun taneleri içinde hapsolmuş güneş rüzgarı parçacıklarını da keşfettiler.
APS ve diğer aletlerin kullanıldığı yeni bir çalışmada bilim insanları, belirli bir parça türünde karbondioksit içeren su kalıntıları buldu; bu, Ryugu’nun ana gövdesinin dış güneş sisteminde oluştuğunu gösteriyor. Ryugu’ya benzeyen gök taşı parçalarının hiçbir yerinde bulunmayan bir demir sülfit olan pirotitin yüksek konsantrasyonu, aynı zamanda ana cismin oluştuğu sırada yerini ve sıcaklığını sınırlamaya da yardımcı oldu.
Araştırma ekibi, ana bedenin güneş sisteminin oluşumunun başlamasından yaklaşık 1,8 ila 2,9 milyon yıl sonra oluştuğunu ileri sürüyor.
Ryugu’nun ana gövdesi muhtemelen H2O ve CO2 kar çizgilerinin dışında ve muhtemelen Jüpiter’in dışında oluşmuştur. Numunelerin gözenekli ve ince taneli olması, ana nesnenin uzun bir süre boyunca eriyen buz içerdiğini gösteriyor. Ryugu’nun ana nesnesini ayıran çarpışma yaklaşık 1 milyar yıl önce meydana geldi. Ryugu, ana gövdesinden çıkan enkaz yığınından oluşan bir asteroittir.
Bu araştırma, Ryugu’nun ebeveyni ve asteroidin kendisiyle ilgili olayların zaman çizelgesinin çizilmesine yardımcı oluyor. Hayabusa 2 şu anda, sırasıyla 2026 ve 2031’de diğer iki asteroit olan 98943 Torifune ve 1998 KY26’yı ziyaret edecek genişletilmiş bir görevde. Hayabusa2 bu asteroitlerden herhangi birini incelemeyecek ancak gözlemler, güneş sisteminin tarihinin anlaşılmasına zaten etkileyici olan katkıyı sağlayacak.
Araştırmanın baş yazarı Tetsuya Nakamura’nın belirttiği gibi, “Ryugu, tamamı güneş sisteminin tarihiyle ilgili olan birçok soruyu yanıtlayabilir. “Ryugu’nun yapısı ve bileşimi, su ve organik maddenin varlığı da dahil olmak üzere, gezegenlerin ve asteroitlerin nasıl oluştuğuna ve yaşam için gerekli olan bu materyallerin Dünya’ya nasıl getirilmiş olabileceğine dair ayrıntıları ortaya çıkarabilir.”
