Yüzeyin üzerinde, Kaleydoskop genel olmasına rağmen basit bir soygun hikayesidir. Beklediğiniz tüm vuruşları vurur: intikam dolu arka plan, bir ekip bulma ve bir plan oluşturmanın karmaşık süreci ve bu planın ortaya çıkmasını izlemenin memnuniyeti. Dan beri Kaleydoskop‘in hikayesi yaklaşık 25 yılı kapsıyor, sekiz bölüm boyunca tüm bunlardan bolca alıyorsunuz. Ama diziyi ilgi çekici yapan bu değil. Kaleydoskop aynı zamanda büyüleyici bir deney, çoğu izleyicinin aşina olduğu türden dramayı anlatma girişimi – ancak bölümleri herhangi bir sırayla izleyebilmeniz için tasarlandı. Doğrusal olmayan bir hikaye olarak başarılı ama eğlenceli bir polisiye olarak, Kaleydoskop arzulanan çok şey bırakıyor.
Dizi, bir kariyer suçlusu ve New York’taki görünüşte aşılmaz bir kasadan 7 milyar dolarlık tahvil çalma planının arkasındaki beyin olan Leo’ya (Giancarlo Esposito) odaklanıyor. Bunu yapmak için, uzun süredir devam eden bir intikam planının parçası olarak parayı çalmak için yedi kişilik bir uzman ekibi kurar (yani ödül her biri 1 milyar dolara bölünür). Gösteri çok geniş bir zaman dilimini kapsadığı için, Leo’yu ve ekibin geri kalanını görebilirsiniz – ki bu ekipte, ateşli bir kasa hırsızından (Jai Courtney) yeni karışımlar denemeyi seven bir kimyagere (Rosaline Elbay) kadar herkes yer alır. – hayatlarının çeşitli noktalarında.
Ancak bu hikayeye nasıl yaklaşacağınız büyük ölçüde size kalmış. Soygunun gerçek olaylarını kapsayan, final olarak izlemeniz gereken belirli bir bölüm var. Ancak bölümlerin geri kalanı herhangi bir sırayla izlenmek içindir. Leo’yu gelecek vadeden bir mücevher hırsızı olarak ve daha sonra bir hapishanede yaşlandıkça görerek kronolojik olarak başladım. Sonra biraz zıplamayı seçtim: Soygunun hazırlığını, ardından ertesi günü izledim ve günü tamamladım. önceki. Sonra finale atladım.
Bölümleri izleme sıranız hikayenin gidişatını değiştirmiyor. Burada etkileşimli öğe yok. Ancak sıra, her bölümü nasıl algıladığınızı değiştirir. Kronolojik olarak başladığım için, Leo ile soymaya çalıştığı güvenlik uzmanı Roger (Rufus Sewell) arasındaki geçmişi zaten anladım; tersinden izleseydim, onların arka planı büyük bir ifşa olurdu. En azından tesadüfen izlediğim sırayla, doğrusal olmayan yapı oldukça iyi çalıştı. Soygunun kendisi, etrafında dönen diğer tüm hikayelerle birlikte merkezdir ve az önce yaşananları ve belirli olayların neden önemli olduğunu anlayabilmeniz için gerekli tüm ayrıntıları sağlar.
ile sorun Kaleydoskop yapı değil; şovun kendisi ile. Çok düzensiz. Bazı eğlenceli aksiyon dolu soygun anları var; özellikle final bir vurgudur. Ve sadece garip yüksek teknolojili aletleri değil, aynı zamanda gerçek arılar gibi bazı düşük teknolojili çözümleri de içeren gülünç derecede karmaşık plandan gerçekten keyif aldım (nasıl alıştıklarını görmek en sevdiğim kısım olabilir). Ancak hikaye, büyük açıklamaların hiçbirinin – en azından izlediğim sırayla – büyük bir şok gibi gelmediği noktaya kadar klişelerle doludur. Oyuncular, önlerindeki malzemeyle elinden gelenin en iyisini yapıyor ve suç çetesi genellikle çekici bir grup, ancak sıkıcı diyaloglarla ve bazı durumlarda, gördüğümü hatırlayabildiğim en kötü yaşlanmayı geciktirici makyajlardan bazılarıyla uğraşıyorlar. (O kadar kötü ki, oyuncular yüzleriyle duygularını ifade etmekte zorlanıyor.)
Özellikle iyi düşünülmemiş hissettiren başka unsurlar da var. Örneğin her bölüme bir renk adı verilir ve hikaye bir şekilde bununla bağlantılıdır. “Menekşe” bölümü belirli bir mücevher parçasıyla bağlantılıyken, “Pembe” çok sevilen bir çocukluk nesnesiyle ilgilidir. Bu güzel bir fikir, ancak renk ve tema arasındaki bağlantılar genellikle zayıf ve önemsiz geliyor. Ve teknik açıdan, Netflix’in bir sonraki bölümü otomatik olarak oynatma konusundaki ısrarı, bu hikaye üzerinden kendi özel yolculuğumu çizmeye çalışırken biraz can sıkıcıydı.
Şovun kendisinin daha heyecanlı olmasını dilerken, Kaleydoskop kavramın bir kanıtı olarak çalışır. Ve Netflix’in “kendi maceranı seç” tarzından, doğrusal olmayan ve etkileşimli hikaye anlatımını denemeye devam etmesi özellikle ilginç. Kara Ayna: Bandersnatch gibi canlı aksiyon video oyunlarına Ölümsüzlük (bu, yalnızca Netflix’in uygulaması aracılığıyla mobil olarak kullanılabilir). Kaleydoskop TV’nin geleceği değil – ama geleceğin girebileceği bir yöne işaret ediyor.
Kaleydoskop şu anda Netflix’te yayınlanıyor.
