Johnny Depp’in uçağı Roma’ya geç geldiğinden, yönettiği yeni film hakkında konuşmak üzere Cumartesi günü yapılması planlanan Roma Film Festivali basın toplantısını kaçırdı. Modi: Deliliğin Kanadında Üç Gün. Depp o akşam filmi sunacak, ödülü alacak ve Pazar sabahı uçacaktı.
Aktör, yıllarca süren hukuk mücadeleleri ve eski karısı Amber Heard’den aile içi şiddet iddialarını ve kendisinin ve Heard’in yoğun şekilde kamuoyuna duyurulan hakaret davasını içeren karmaşık boşanmasının ardından Hollywood’da tartışmalı bir figür olarak kabul ediliyor. Ancak Depp, geçen yılki Cannes Film Festivali’nde Fransız yönetmen Maïwenn’in yönetmenliğiyle başlayan Avrupa’daki kariyerini yeniden başlatma sürecinin tam ortasında. Jeanne du BarryKral Louis XV’i canlandırdığı filmde.
Modi, İlk gösterimi geçtiğimiz ay San Sebastian Film Festivali’nde yapılan film, İtalyan sanatçı Amedeo Modigliani’nin hayatındaki üç çalkantılı günün öyküsünü konu alıyor. Film, 1916 yılında savaşın yıktığı Paris’te, o dönemde pek çok bohem ve sanatçıya ev sahipliği yapan Montmartre bölgesinde geçiyor. Depp masaya oturdu Hollywood Muhabiri Roma Geçmişten yola çıkarak Modigliani ile nasıl özdeşleştiğini anlatmak için şaka yollu bir şekilde şöhretini OJ Simpson’ınkiyle karşılaştırdı.
Al Pacino, Modigliani’yi konu alan bu filmi size ilk kez 1997’de önerdi. Yapımı neden bu kadar uzun yıllar sürdü?
O sırada filmi Al yönetecekti ve biz birlikte çalışırken benimle konuşuyordu. Donnie Brascove Modigliani’yi oynamamı istedi. Sonra bir bakıma ortadan kayboldu ve 20 yılı aşkın bir süre sonra Al beni aradı ve şöyle dedi: [imitating Pacino]”Hey John, bence Modigliani olayını sen yönetmelisin” ve ben de “Neden?” dedim.
Yönetmenlik konusunda ne düşünüyorsunuz? Bu ikinci film yönetme denemeniz; ilki, Cesur1997’de pek iyi gitmemişti.
Cesur pek iyi gitmedi. Eleştirmenlerin düşüşünü çok iyi hatırlıyorum Cesurve tek yaptığı anlamamı sağlamaktı. Ne yapıyorsun? Bundan ders çıkarırsın.
[Riccardo Scarmacio, who plays Modigliani in Modi, interjects to say: “By the way, (Italian auteur Michelangelo) Antonioni said ‘Bravo, bravo!’”]
Evet yaptı, yüreğine sağlık. Bu aslında oldu.
Modigliani ile özdeşleştiniz mi? Vahşi bir adamdı; sekse, uyuşturucuya ve rock’n roll’a meraklıydı. Ve reddedilmeye dayanamıyordu.
Ve o benim tam tersim. Reddedilmeyi seviyorum. [Laughs.]
Peki bir karakter olarak onunla özdeşleşmenin yolları var mı?
Elbette. Benim yetiştirilme tarzım Modigliani’ninkiyle aynı değildi, ancak ödülünüzü kazanacağınız bir noktaya ulaşmak için tırmanmanız, bir merdivenden veya bir duvara tırmanmanız gereken seviyeleri anlıyorsunuz. O zamanlar için fazlasıyla kaba olan kendine özgü tarzıyla silahlarına sadık kalması anlamında onu anlıyorum.
Kişisel sorunlarınız nedeniyle o da sizin gibi bir süreliğine çölde kaldı. Bu iyi bir tanım mı?
Uçsuz bucaksız bir vahşi doğaydı ve sonuçta bu uçsuz bucaksız vahşi doğa bana çok şey öğretti
Hangi dersleri öğrendin?
Ah bakalım. Bu komik mi olmalı yoksa gerçek mi? [Laughs.]
Onu doğrudan bana ver. Geçen ay San Sebastian’da hayatınızın pembe diziye dönüştüğünü söylemiştiniz. Hala böyle mi hissediyorsun?
Dürüst olmak gerekirse, şu an burada oturup tüm hit parçaları, herkesin bana karşı olduğunu ve evet evet evet o haritanın dışında… bitmek bilmeyen şeyleri düşünebilirim. Hepsini hatırlayabiliyorum. Hepsini geçtim. Bazıları çok güzel zamanlar değildi, bazıları ise çok komikti. Bazıları deliydi. Sorun şu ki, sadece öyleydive bu sadece öyle. Yani benim için öyle oldu. Öğrendim dostum. İster size bir kar külahı verilmiş olsun, ister köpeğinizi gezdirmiş olun, deneyimlediğimiz her şeyde, yol boyunca bir yerde bir şeyler öğrenirsiniz. Bu yüzden kimseye karşı kötü hislerim yok. Bu kadar büyük bir nefret rezervine sahip değilim çünkü nefret, ilgiyi gerektirir. O bagajı neden taşıyorsun?
Ayrıca artık Hollywood’a ihtiyacınız olmadığını hissettiğinizi de söylediniz.
Hollywood’la, kendilerine özgü kolay yolları, akıcı üç perdelik yapıları ve öngörülebilir her şey konusunda birkaç kez tartıştım. Üzgünüm ama oraya girip biraz karıştırmam gerekiyordu…
Kişisel yaşamınızda ve kariyerinizde karşılaştığınız tüm zorluklara rağmen hala unutulmaz performanslar sergiliyorsunuz. Rollerinizin gerçekliğine odaklanmanıza olanak tanıyan bir içgüdünüz, sezginiz veya bir yönteminiz var mı?
Ah evet, elbette bu benim sorumluluğumda. Ancak belirli durumlarda, özellikle de her şey dağılmaya başladığında da faydalıdır. Bir karakterin içine kaçabilmek tuhaf ama bir karakterin içinde yaşayabilmek güzel ve her şey alet kutunuzda olduğundan, bunların bir kısmı mevcut uyarıcı olarak kullanılabilir. Bu harika. Yani evet. Her şey… gerçekten öyleydi, öyleydi. Ve bir düzeyde, bu tür bir şey ortalıkta olacak. OJ falan gibi bir şey. Ama hey, daha yeni oldu. Hepsi bu.
