John Krasinski’nin korku filmi yapmada bu kadar başarılı olacağını kim tahmin edebilirdi? İlk yönetmenlik denemesiydi Sessiz Bir Yerbunu takip etti A Sessiz Yer Bölüm IIve şimdi başardı EĞER, tür olarak korku filmi değil ama kalite olarak berbat bir film. Filmi burada oldukça olumsuz bir şekilde inceledik ama şimdi sinemalarda olduğuna göre, bir io9 klasiği getirerek daha da derinlere dalmaya değer olabileceğini düşündüm: spoiler SSS. Yani tabii ki aşağıda spoiler var.
Ne oldu?
Ne?
hakkındaki incelemenizi okudum EĞER. Kötü olduğunu biliyorum. Neyle ilgili olduğunu biliyorum. Ama siz bir “Shyamalan sapması”ndan bahsediyorsunuz ve ben bunun ne olduğunu bilmek istiyorum.
Tanrım, tamam, saldırgan. Hazır mısın?
Evet!
Tamam aşkım. Ryan Reynolds asıl kızın hayali arkadaşıdır.
Bu… bu kadar mı?
Evet.
Çünkü bu bir şeye benziyordu Fragmanlarda belirgin bir olasılık.
Evet, filmi izlerken ben de bunu düşündüm ama bu filmin kurallarına aykırı olduğundan bunun gerçekten mümkün olduğunu düşünmedim.
Benimle bu kurallar hakkında konuş.
Yani biliyoruz ki çocukların hayali arkadaşları vardır, çocuklar büyür, sonra yetişkin çocuklar hayali arkadaşlarını unutur ve artık onları göremezler. Bu çok önemli bir nokta. Film bunu sağlıyor çok açık Bir çocuk büyüdüğünde ve IF’lerini unuttuğunda, artık onları göremezler.
Belli ki ana kız Bea onu hatırlamıştı.
O yapmadı.
Peki onu nasıl görebilir?
Bilmiyoruz. Bu yüzden bu kadar tuhaftı. Belki de bunun nedeni, IF formunun bir palyaço olması ve burada sadece askılı ve kanat uçlu ayakkabılar giymesidir. Her iki durumda da, açıklama daha sonra tüm diğer soruları açıyor.
Şimdi konuşuyoruz. Bana vur.
Bu yüzden hakkında konuştuğum incelememi okudun Bea’nin babasının bu hastanede olduğunu ve büyükannesinin onu izlediğini. New York’un her yerinde Ryan Reynolds, yani Cal ile takıldığını bir kez olsun sorgulamayan bir büyükanne.
Evet, anladım. Bazı sorularım var ama anladım.
Ama orada olmadığını anladığımızda Bruce Willis’in durumu gibiydi. Altıncı His bunca zamandır, şimdi New York’un her yerinde tek başına takılıyor. Babası hastanedeyken. Büyükannesi asla onun ne yaptığını sormazken. Hem inanılmaz derecede üzücü hem de çılgınca pervasızca.
Tanrım, tamam. Ama en azından komik, değil mi?
DSÖ?
Ryan Reynolds gerçekte orada olmayan hayali arkadaş rolünde. Cal. O komik.
Hayır, o değil.
Bu nasıl mümkün olabilir?
Ne demek istiyorsun?
Ryan Reynolds tarafından canlandırılıyor. Ve Ryan Reynolds, Ryan Reynolds’u canlandırırken elinden gelenin en iyisini yapıyor. Deadpool? Ryan Reynolds. Van wilder? Ryan Reynolds. Özgür Adam? Ryan Reynolds. Fragmanlar bunu yine yapıyormuş gibi gösteriyor.
Kesinlikle öyle değil.
Tekrar açıklayın.
Evet, yani Cal çok kızgın. Onun Bruce Willis olduğunu bilmeden önce Altıncı His tek bildiğimiz onun yalnız yaşayan, bu IF’leri görebilen ve bu güçle ne yapacağından pek emin olmayan bir adam olduğu. Tek arkadaşı Phoebe Waller-Bridge’in seslendirdiği bir IF ile takılıyor. Her şeyden çok, bu yaratıkları her yerde görmekten kendini alamadığı için kızgın görünüyor. Çok rahatsız bir adam olarak ortaya çıkıyor.
Vay, bunu beklemiyordum.
Sağ? Sanırım sonunda böyle davrandığını anlayacaksınız çünkü etkileşimde bulunduğu ve belirlediği kurallar sayesinde olmaması gereken Bea’nin onu hatırlamamasına çok üzülüyor ama yine de hatırlamıyor her şeyi kapsamıyor.
O halde neden Ryan Reynolds’u seçelim ki?
Beni aşar.
Vay. Bu çok fazla ve biz hâlâ filmin yalnızca bir yönünü tartıştık.
İnan bana, biliyorum, bunu yazan benim. *Bilgisayar ekranından bakmak için dördüncü duvar kırılır*
Hala bir sürü sorum var ama sanırım bir tane daha soracağım.
İyi bir tane yap.
Anladın. Um… Bea’nin neden tüm IF’leri görebildiğini öğrenebilecek miyiz?
Hayır, yapmıyoruz. Başkasına sor.
Bu eski, unutulmuş IF’leri yeni çocuklarla eşleştirmeyi başarabildiler mi?
Hayır, yapmıyorlar. Başkasına sor.
Tüm IF’lerin süper ünlü ünlü seslerine sahip olması eğlenceli mi?
Bir nevi ama her biri ortalama dört satır gibi. Tekrar.
Kahretsin, tamam… Bea, Cal’i yeniden eski IF’si olarak gördükten sonra, Cal sonsuza kadar onunla mı kalacak?
Bu daha iyi bir soru ama hayır, bunu bilmiyoruz. Büyüklere sor.
Yetişkinler mi?
Evet, yetişkinlere ne olduğunu sorun.
Ah. Yetişkinlere ne oluyor?
Sorduğuna çok sevindim! Tamam, filmin yarısını Cal ve Bea’nin unutulmuş IF’leri yeni çocuklarla eşleştirmeye çalışıp başarısız olduğu bir dönemde geçirdikten sonra, bu bir kenara atılıyor ve yeni bir göreve başlıyorlar: unutulmuş IF’leri artık yetişkin çocuklarıyla eşleştirmek.
Kulağa hoş geliyor. Yetişkinlere çocukluklarını, tüm o nostaljik şeyleri hatırlatın.
Teorik olarak evet. Ben de öyle düşündüm. Ancak filmde yetişkinlerin çocukluklarını hatırlamalarını sağlayacak bir tür duyusal tetikleyiciye ihtiyaç duyduklarını görüyoruz. Bea’nin büyükannesi için bu müziktir. Bobby Moynihan’ın karakteri için unlu mamuller var. Ve bu gerçekleştiğinde, unutulmuş IF’ler ET gibi parlıyor.
Bir dakika, Bobby Moynihan mı? Kusura bakmayın, biz de onunla gideceğiz. Söylemeliyim ki, bundan nefret etmiyorum?
Evet, kötü bir fikir değil. Sorun şu ki, IF’ler ET gibi yandığında, bu onların bağlantıyı yeniden kurmalarını önermesi gerekiyor, hepsi bu.
Bu kadar? “Bu kadar mı?” derken ne demek istiyorsun?
Bu kadar. Yanıyorlar ve sonra hiçbir şey olmuyor.
Bir kez daha amaçlarına hizmet etmiş olarak ölüp yükseliyorlar mı?
Hayır.
En azından yetişkinlere bir şekilde yardım ediyorlar mı?
Bir nevi. Sanki Moynihan’ın IF’si büyük bir toplantıdan önce onun omzuna dokunuyor ve kendisine güven veriyormuş gibi, hepsi bu. Aslında hiç konuşmuyorlar.
Beklemek. Hiç konuşmuyorlar ya da birbirlerini görmüyorlar mı?
Filmin son sahnesinde Büyükanne IF’sini görüyor, dolayısıyla bunun bunu kapsaması veya açıklaması gerektiğini tahmin ediyoruz, ancak tüm ET olayı erken gerçekleştiğinde hayır. Hiç de bile. Açıklanmadı. Bu sadece bir başarı olarak kabul edildi ve örtbas edildi.
Vay.
Sonra iyileşir.
“İyi” mi daha iyi yoksa “kötü” mü daha iyi?
Ne düşünüyorsun? Yani filmin sonunda filmdeki tüm yetişkinler kendi IF’lerini yeniden görüyorlar.
Bu çok hoş.
Bunu düşünmemiz gerekiyor ama yine de mantıklı değil.
Bunlardan herhangi biri mantıklı mı?
Pek değil ama burada yine Krasinski kendi kuralını çiğniyor. Bu kuralları o yazdı ama hâlâ uygulayamıyor. Neden farklı kurallar yazmadı!?!?
Sakin ol. İz arkasında. Yetişkinler…
Üzgünüm. Evet, film, yetişkinlerin çocuklarıyla yeniden bağlantı kurmak için bir tür tetikleyiciye ihtiyaç duyduğunu ortaya koyuyor; ancak sonunda, bu montajda hepsi bir anda ortaya çıkıyor ve hayatlarında yeniden ortaya çıkıyor. Ayrıca, yetişkinlerin hiçbiri toplantı odasındaki yürüyen tek boynuzlu at veya arabalarının kaportasındaki ejderhadan korkmaz. Sadece gülümsüyorlar.
Neredeyse kimsenin umursamayacağını umarak bir sürü konu dışı hikayeyi tamamlamak için acele ediyormuş gibi görünüyor.
Bu noktada dürüst olmak gerekirse kötü bir fikir değil. Gitmek iyi mi?
Vay, tamam. O zaman bu kadar sanırım. Peki, Germain hariç?
Evet?
Ben senin IF’nim.
Hayır, sen sadece benimsin.
Yaklaşık aynı derecede mantıklı.
Adil.
Birlikte: “EĞER şimdi sinemalarda!”
Daha fazla io9 haberi mi istiyorsunuz? En son gelişmeleri ne zaman bekleyeceğinizi öğrenin hayret, Yıldız SavaşlarıVe Yıldız Savaşları yayınlanıyor, sırada ne var Film ve TV’de DC Universeve geleceği hakkında bilmeniz gereken her şey Doktor Kim.
