Bu, VR’deki on yılımın sonu. Karışık duygular içindeyim.
Quest 2, neredeyse en başından beri görmek istediğim şeydi – mobil donanım, içten dışa izleme, isteğe bağlı PC akışı, 4k (ish) ekran, uygun maliyetli. Yazılımımızla ilgili tüm şikayetlerime rağmen, milyonlarca insan hala yazılımımızdan fayda sağlıyor. İyi bir ürünümüz var. Başarılıdır ve başarılı ürünler dünyayı daha iyi bir yer yapar. Farklı kararlar alınmış olsaydı her şey biraz daha hızlı gerçekleşebilir ve daha iyi gidebilirdi, ancak The Right Thing’e oldukça yakın bir şey inşa ettik.
Sorun bizim verimliliğimiz.
Bazıları, olduğu sürece ilerlemenin nasıl olduğunu neden umursadığımı soracak.
Başkalarını etkilemeye çalışıyorsam, yalnızca verimsizliği bilen bir kuruluşun kaçınılmaz rekabet ve/veya kemer sıkma için hazırlıksız olduğunu söyleyebilirim, ancak gerçekte, %5’lik bir GPU kullanım sayısını görmenin daha kişisel bir acısı. üretme. Bundan rahatsızım.
[edit: I was being overly poetic here, as several people have missed the intention. As a systems optimization person, I care deeply about efficiency. When you work hard at optimization for most of your life, seeing something that is grossly inefficient hurts your soul. I was likening observing our organization’s performance to seeing a tragically low number on a profiling tool.]
Gülünç miktarda insanımız ve kaynağımız var, ancak sürekli olarak kendi kendimizi sabote ediyor ve çaba harcıyoruz. Bunu şekerle kaplamanın bir yolu yok; Kuruluşumuzun beni mutlu edecek etkinliğin yarısı kadar çalıştığını düşünüyorum. Bazıları alay edebilir ve gayet iyi gittiğimizi iddia edebilir, ancak diğerleri gülecek ve “Yarım mı? Ha! Çeyrek verimlilikteyim!”
Benim için bir mücadele oldu. Burada en yüksek seviyelerde söz sahibiyim, bu yüzden bir şeyleri hareket ettirebilmem gerekiyormuş gibi geliyor, ama belli ki yeterince ikna edici değilim. Şikayet ettiğim şeylerin önemli bir kısmı, bir veya iki yıl geçtikten ve kanıtlar biriktikten sonra sonunda önüme dönüyor, ancak aptal şeyleri zarar vermeden önce asla öldüremedim veya bir yön belirleyip bir ekibin gerçekten bağlı kalmasını sağlayamadım. BT. Marjlardaki etkimin olumlu olduğunu düşünüyorum, ancak hiçbir zaman ana hareket ettirici olmadı.
Kuşkusuz bu kendi başımaydı – Oculus’u satın aldıktan sonra Menlo Park’a taşınabilir ve nesiller boyu liderlikle savaşmaya çalışabilirdim, ancak programlamayla meşguldüm ve bundan nefret edeceğimi, bunda kötü olacağımı ve muhtemelen kaybedeceğimi varsaydım. her neyse.
Yeter şikayet etme. Kavgadan bıktım ve kendi girişimim var, ancak mücadele hala kazanılabilir! VR, dünyadaki insanların çoğuna değer getirebilir ve hiçbir şirket bunu yapmak için Meta’dan daha iyi konumlandırılamaz. Belki sadece mevcut uygulamalarla ilerleyerek oraya ulaşmak gerçekten mümkündür, ancak iyileştirme için çok yer var.
Daha iyi kararlar verin ve ürünlerinizi “Give a Damn” ile doldurun!
