Uluslararası bir gökbilimci ekibi, James Webb Uzay Teleskobu’nu (JWST) kullanarak, 30 milyon ışıkyılı uzaklıkta bulunan sarmal gökada NGC 891’i gözlemledi.
arXiv ön baskı sunucusunda yayınlanan araştırma sonuçları, bu galaksinin doğası ve onun galaksi çevresi çevresi hakkında daha derin bir anlayış sağladı.
Gümüş Şerit Gökada veya Caldwell 23 olarak da bilinen NGC 891, yaklaşık 100.000 ışıkyılı boyutunda, kenardan görülen çubuksuz sarmal bir gökadadır. 1784 yılında keşfedilmiştir ve Samanyolu’na benzeyen ancak biraz daha yüksek yıldız oluşum oranına (SFR) sahip, sıradan yıldız oluşturan sarmal gökada olarak sınıflandırılmıştır.
NGC 891’in özelliklerine daha fazla ışık tutma çabası içinde, Belçika’daki Ghent Üniversitesi’nden Jérémie Chastenet liderliğindeki bir gökbilimci ekibi, JWST teleskopunun Orta Kızılötesi Aleti (MIRI) ve Yakın Kızılötesi Aygıtını (MIRI) kullanarak galaksinin gökada çevresi ortamını (CGM) araştırmaya karar verdi. -Kızılötesi Kamera (NIRCam).
“Galaksinin hale diskindeki toz ve yıldızların dağılımına odaklandık. JWST’nin benzeri görülmemiş çözünürlüğü ve hassasiyeti, CGM’deki bu dalga boylarında mümkün olmayan yapıları çözmeyi ve incelemeyi mümkün kıldı” diye yazdı araştırmacılar.
JWST, Chastenet ekibinin NGC 891’in diskinden yaklaşık 13.000 ışıkyılı uzaklıktaki toz bulutlarını tespit etmesine olanak sağladı. Bu jetler filamentler, yaylar ve kabarcıklar şeklinde tanımlandı. Filamentlerden bazıları, NGC 891’de yüksek yıldız oluşum oranlarına sahip bölgelerle birlikte orta düzleme bağlanıyor; bu da galaktik rüzgarların baryon döngülerinin düzenlenmesinde önemli bir rol oynadığını gösteriyor.
Ek olarak, gözlemler NGC 891’de küçük tanecikler halinde tozun ve muhtemelen polisiklik aromatik hidrokarbonların varlığını ortaya çıkardı. Galaktik rüzgarlar tarafından galaktik haleye atılan toz malzemenin neden birkaç on milyonlarca yıl boyunca bozulmadan kaldığını açıklamaya çalışan gökbilimciler, en makul iki senaryoyu öne sürüyorlar.
“Bu küçük parçacıklar yoğun malzeme ceplerinde tutulabilir ve iyonlaştırıcı radyasyondan korunabilir. Araştırmacılar, modelleme sonuçlarıyla tutarlı olanın bu senaryo olduğunu açıkladı. Emisyonların, sıcak ve ılık gaz arasındaki rüzgar hızı farkının, sıcak gaz fazından gelen soğutma malzemesiyle doldurulan bir karıştırma katmanı oluşturmaya yeterli olduğu yüzey katmanlarından da gelebileceğini eklediler.
Hipotezleri doğrulamak için NGC 891’deki CGM’nin daha fazla spektroskopik gözlemleri gereklidir.
