Senin için resmi çizeyim.
Bu sabah VirtualBox ile bir Linux sanal örneği çalıştırıyordum. Her şey yolunda gidiyordu (her zamanki gibi), ta ki öyle olmayana kadar. Sanal işletim sistemi benden kullanıcı şifremi istedi (bir yönetim görevini gerçekleştirmek için). Yönetici şifresini yazmaya başladığımda işler karıştı.
Aslında VirtualBox masaüstümü engelledi. Faremi hâlâ hareket ettirebildiğim için tamamen donma olmadı. Ama artık hiçbir şeye tıklayamıyordum. Bazen kontrolü tekrar ele geçirmek için arka planda olup bitenlerin bitmesini beklemeniz gerekir. Ama bu olmadı.
Bilgisayarı yeniden başlatmak için tembel
Ne düşündüğünü biliyorum. Tek yapmam gereken makineyi kapatıp yeniden başlatmaktı. Herhangi bir MacOS veya Windows kullanıcısı için bu, masaüstü donduğunda izlenecek mantıksal prosedürdür. Ama bu Linux ve Linux’ta… bunu farklı şekilde yapmanın bir yolu var.
Suçlunun VirtualBox olduğundan %100 emin değildim ama oldukça emindim (çünkü kaza meydana geldiğinde bunu kullanıyordum). Bu benim ilk (veya son) deneyimim olmadığı için çok daha basit bir çözüm olduğunu biliyordum. Ayrıca Linux kullanıcıları bilgisayarlarını kapatmayı veya yeniden başlatmayı pek sevmezler. Evet çünkü çalışma süremizle övünmeyi seviyoruz. Bir yıldan fazla bir süre çalışır durumda kalan Linux masaüstü bilgisayarlarım ve daha da uzun süre boyunca sunucularım oldu. Evet, bu bir gurur kaynağıdır.
Elbette artık bu tür şeyler hakkında gerçekten endişelenmiyorum. Ve eğer yeniden başlatmanın gerekli olduğunu hissedersem (özellikle yeni bir çekirdek yüklendiğinde), tereddüt etmem.
İşte başkalarının yapamayacağı şeyler
Ama orada gerçekten makinemi yeniden başlatmak istemedim. Her şeyden önce, güç düğmesi artık çalışmıyor ve makineyi yeniden başlatmak için kasayı çıkarmam ve ulaşılması zor olan başka bir düğmeye basmam gerekiyor.
Peki bilgisayarım donduğunda (yeniden başlatmanın kolay bir yolu olmadığında) ne yaptım? İşletim sisteminizin muhtemelen yapamayacağı bir şey.
İşte nasıl oldu:
- MacBook Pro’ma giriş yaptım.
- Terminal uygulamasını açtım.
- Komutu kullanarak masaüstüme uzaktan bağlanmak için Secure Shell’i kullandım ssh192.168.1.62.
- Komutu kullanarak hangi uygulamanın sistem kaynaklarımı kötüye kullandığını kontrol ettim tepe.
- Söz konusu uygulama bulunduğunda, İşlem Kimliğini (PID) şu komutla buldum: ps’den | grep Sanal, bu bana VirtualBox uygulamasının ve sanal makinenin PID’lerini verdi.
- Komutla işlemleri öldürdüm PID’yi öldür (burada PID, her VirtualBox örneğinin kimliğidir).
- komutuyla SSH bağlantısını kapattım. çıkış.
Her iki VirtualBox örneği de kapatıldıktan sonra masaüstümün kontrolünü yeniden kazandım. Yeniden başlatmaya gerek yoktu.
Bunun, Linux’a yeni başlayan birinin (Google’ın yardımı olmadan) nasıl yapılacağını bilemeyeceği bir şey olduğunu anlıyorum. Ama bu, Linux yıllarımda öğrendiğim birçok numaradan biri. Ve Linux olmayan bir işletim sistemini her kullandığımda bunu yapamayacağımı biliyorum. Bu da (bence) diğer işletim sistemlerinin açık kaynak seçeneğinden daha düşük olmasına katkıda bulunuyor.
Kendinizi yanıltmayın. Düzenli olarak yapmam gereken bir şey değil. Aslına bakılırsa, masaüstümün kontrolünü yeniden ele geçirmek için böyle bir başarıyı en son ne zaman gerçekleştirmek zorunda kaldığımı hatırlamıyorum. İyi olan şey, ihtiyacım olursa seçeneğin orada olması. Linux, hemen hemen her ihtiyaca uygun çoklu seçenekleriyle bilinir; bu da onu inanılmaz derecede güçlü, esnek ve güvenilir bir işletim sistemi haline getirir.
Böyle bir durumla hiçbir zaman karşılaşmayabilirsiniz. Ancak ofisinizin nihai kontrolünün sizde olduğunu bilmek çok güven verici olabilir. Özellikle de her şeyi engelleyen bir uygulama yüzünden kaybetmek istemediğiniz önemli bir işiniz olduğunda.
Kaynak : “ZDNet.com”
