Artık resmi görünüyor: Bedava internet çağı sona yaklaşıyor. Mark Zuckerberg’in Meta’sı ve Elon Musk’un X’i hakkındaki son söylentiler göz önüne alındığında, gazetelerin ardından sıra sosyal ağlara geldi. 90’lı yılların sonu ile 2000’li yılların başı arasında gazeteler çevrimiçi olmaya başladığında ödeme duvarları yoktu, bilgiler ücretsiz ve gazete bayilerine gitmeye gerek kalmadan erişilebilir durumdaydı. Gerçek bir devrim. Birkaç yıl sonra önce bloglar, ardından da ilk sosyal ağlar ortaya çıkmaya başladı: LinkedIn, Twitter, Facebook, MySpace.
Bazıları hayatta kaldı (Meta), bazıları öldü (MySpace), bazıları isimlerini değiştirdi (Twitter), bazıları ise büyük devlere satıldı (Instagram ve LinkedIn). Bloglardan bahsetmişken, belki de dünyanın en ünlüsü, Chiara Ferragni’nin Sarışın Salatası’ndan daha çok, Arianna Huffington adında birinin, yıllarca gerçek anlamda küresel bir gazete olan Huffington Post’un daha sonra başka bir yayıncıya satılmasıydı.
GDPR ve Dijital Hizmetler Yasası yürürlükte
Bu hikayelerin ve kaderlerinin ortak noktası, bilginin bu “özgürleştirilmesine” yönelik coşkunun gerçeklikle uğraşmak zorunda olmasıdır: Çevrimiçi reklamcılık maliyetleri desteklemek için yeterli değildi. İlk darbeyi gazeteler aldı, ardından büyük teknoloji devleri, profil oluşturmada daha iyi olan ve dolayısıyla reklam gelirinde de daha iyi olan tanınmış sosyal ağlar, sonunda iskeleye düştü. Ve GDPR’nin (e-gizlilik direktifi üzerinde dolaylı bir etkisi olan) getirdiği daha katı kurallar, okuyuculara ve kullanıcılara, takip edilmek isteyip istemediklerinin sorulmasını gerektirene kadar, bunu otomatik olarak yapmak yerine, yıllar boyunca bu böyleydi. her zaman yapılır.
Big Tech için ağustos ayının sonunda yürürlüğe giren Dijital Hizmetler Yasası bu doğrultuda devam ederek profil oluşturma ve koyu kalıpların kullanımına yeni sınırlamalar getirdi. Okuyucuyu bir seçimin önüne koyan riskli bir yol: Bir makaleyi ücretsiz olarak okumaya devam etmek isteyenler takip edilmeyi kabul etmelidir, aksi takdirde ya abone olurlar ya da gazetelerin kişiselleştirilmiş bannerlardan alacağı küçük katkıyı öderler.
Sosyal medyanın ücretli dönüm noktası
Garantör bu konudaki görüşünü henüz açıklamadı, ancak konunun şeffaf bir şekilde ele alınması ve talep edilen bağışın orantılı olması ve izlenecek seçimin zorunlu olmaması durumunda konunun kabul edilebileceği görülüyor. Takip edilmemek ve abonelere yönelik olmayan bir makale okumak için ayda bir veya iki avro istemek başka şey, 10 istemek başka şey. Bu olasılığa ilgiyle bakan biri varsa o da odur. yine sosyal medya ağı. Birkaç gün önce New York Times’ın haberine göre Meta, şu ana kadar kullandığımız klasik versiyona ek olarak Facebook ve Instagram’ın Avrupa’da reklamsız, ücretli bir versiyonunu da sunmayı düşünüyor. Böylelikle profilinin çıkarılmasını istemeyenler, teknoloji devinin hesaplarını olumsuz etkilemeden bir alternatife sahip olabilecek.
