Kağıt üzerinde, Hindistan’ın küresel imalatçıları çekme şansı pembe görünüyor. Apple, en yeni iPhone modellerini ülkede monte etmeye, bunun çoğunu ana Tayvanlı montajcılar tarafından yönetilen dev Çin fabrikalarına ayırma uygulamasından önemli bir kopuşla başladı; bu, Başbakan Narendra Modi’nin “Hindistan’da Yap” kampanyası için önemli bir kazanım.
Hindistan’ın avantajları arasında, Batılı ülkeler ile Çin arasında artan jeopolitik gerilimler ve Pekin’in ekonomik ve askeri emellerine karşı koymak için bir demokrasiler grubu olan Quad’ın bir parçasını oluşturan ABD, Avustralya ve Japonya ile büyüyen dostluk yer alıyor.
Ülkenin bu yıl 20 ülkeden oluşan Grup başkanlığı da yatırımcı güvenini artırabilir. Hindistan, önümüzdeki üç yıl içinde dünyanın en hızlı büyüyen büyük ekonomisi unvanını elinde tutmaya hazırlanıyor. Gayri safi yurtiçi hasılası, on yılın sonundan önce dünyanın en büyük üçüncü ülkesi olacak.
Ancak uzmanlar, durgun bir imalat sektörünü iyileştirmeye yönelik kalıcı kazanımların, en kalabalık ülke olarak yakında Çin’i geçecek olan Hindistan için hala bir çıkış yolu olduğu konusunda uyarıyorlar. Modi’nin ihracatı artırmayı ve istihdam yaratmayı amaçlayan Make in India kampanyası tam olarak sonuç vermedi. İmalat, ekonominin yüzde 14’ünü oluşturuyor, bu on yıllardır neredeyse hiç değişmeyen bir rakam. Ve Hindistan’ın muazzam demografik temettüsüne rağmen, işsizlik inatla yüksek olmaya devam ediyor.
Make in India’nın 2014 yılında piyasaya sürülmesinden bu yana, ana hedeflerinden biri olan – imalatın GSYİH içindeki payını yüzde 25’e çıkarmak – için son tarih, 2020’den 2022’ye ve 2025’e olmak üzere üç kez ertelendi.
Singapur Ulusal Üniversitesi’nde uluslararası ticaret ve yatırım konusunda uzmanlaşmış bir ekonomist olan Amitendu Palit, Çin’den ayrılmanın “henüz telaffuz edilmediğini” söyledi. Başka bir deyişle, tedarik zincirlerinin anlamlı bir şekilde yeniden konumlandırılması için Palit, Modi hükümetinin şirketleri cezbetmek için yalnızca siyasi veya güvenlik faktörlerine güvenmek yerine Hindistan’ın iş yapmak için daha ucuz ve daha kolay bir yer olduğunu kanıtlaması gerektiğini söyledi.
Modi yönetimindeki son mali teşvikler, Apple’a Hindistan’da mağaza kurmak için uygun maliyetli bir yol sunarken, California merkezli şirket hala iPhone’larının bir kısmını ülkede üretiyor. Ve her başarı için, General Motors, Ford Motor ve Harley-Davidson dahil olmak üzere ülkenin bürokrasisiyle uğraşmak gibi uzun süredir devam eden zorluklar nedeniyle Hindistan’dan ayrılan birçok şirket var.
Daha önce, ülkenin vergileri düşürerek şirketin ithal arabaları satmasına izin vermesi koşuluyla Hindistan’da bir fabrika kurmayı düşüneceğini söyleyen Tesla, şimdi Endonezya’da bir fabrika için anlaşmaya yaklaşıyor.
Dönüşmüş bir Hindistan’ın beklentilerini karşılamak için Modi, bürokrasiyi azaltmaya ve iş kanunlarını düzene sokmaya devam etmelidir. İşletmelerin arazi alabilmelerini sağlamak başka bir engeldir.
ArcelorMittal SA örneğini ele alalım. Dünyanın en büyük çelik üreticisi, on yıldan uzun bir süre önce doğudaki Odisha eyaletinde bir çelik tesisi kurmaya çalıştı, ancak 2013’te yöneticiler arazi ve önemli bir hammadde olan demir cevheri çıkarmak için gerekli izinleri alamadıkları için planından vazgeçti. Şirket, Nippon Steel Corp. ile bir ortak girişim yoluyla yılda 24 milyon ton kapasiteli bir tesis inşa etme planları ile bir kez daha Odisha’ya döndü.
Uluslararası Para Fonu Hindistan Misyon Şefi Nada Choueiri, “Bu zor bir reform” dedi. “Ama gelişmiş olması gerekiyor çünkü şirketler gelip kendilerini kurduklarında araziye ihtiyaçları var.”
İstihdam başka bir baş ağrısıdır. Üretimin artırılmasındaki gecikmeler ve tarımda daha geniş bir düşüş, her yıl işgücüne giren yaklaşık 12 milyon Hintlinin fırsatlar için büyük ölçüde hizmetlere güvenmesi gerektiği anlamına geliyor. Ancak Hindistan, birkaç büyük ekonominin yetişebileceği bir hızda büyümesine rağmen, bu sektörde bile yeterli istihdam yaratmakta zorlanıyor. Çin, çiftliklerden dünyanın fabrikasına geçerek istihdam sorununu çözdü.
Hindistan, şu anda komşu Bangladeş’in 2.723 $’ının (kabaca 2.2 lakh) altında olan kişi başına gelirini artırmak istiyorsa, işler yapbozun önemli bir parçası. Daha yüksek gelirler tüketimi artıracak, işletmeleri daha fazla yatırım yapmaya ve yeni işler yaratmaya teşvik ederek sözde verimli bir ekonomik döngüyü başlatacak.
TS Lombard danışmanlık şirketinde Hindistan baş ekonomisti Shumita Deveshwar, Hindistan en hızlı büyüyen büyük ekonomi olarak manşetlere çıkmaya devam etse de, “sahadaki ilerleme açısından hayal kırıklığı yaratıyor” dedi.
Deveshwar, çoğunlukla kendi kendine meydana gelen sorunları sıraladı: zayıf altyapı, vasıflı işgücü eksikliği ve yeterli yatırımı çekebilecek politikaların uygulanmaması. Hindistan, büyük iş anlaşmaları imzalarken bile – Apple yalnızca yüksek profilli bir örnektir – yatırımların tutarlılığı ve türü bazılarını endişelendiriyor.
Deloitte’e göre son yıllarda yabancı sermayenin büyük bir kısmı üretim yerine hizmet sektörüne aktı. Girişler 2021’de yavaşladı ve 2020’den itibaren Hindistan, Kearney’nin DYY Güven Endeksi’nde ilk 25 sıranın gerisine düştü.
Kearney endeksi, belirli bir pazara yatırım yapan şirketlerin üç yıl sonraki güvenini ölçer. Kearney’den Terry Toland, Çin, Birleşik Arap Emirlikleri, Brezilya ve Katar, 2022 listesine giren tek gelişmekte olan piyasalar oldu. . “Bu, gelişmekte olan pazarlar üzerinde gelişmiş bir güvenlik algısı önerebilir.”
Modi, G-20 başkanlığının bu algıyı değiştirmek ve Vietnam ve Malezya gibi diğer Asya ekonomilerinden gelen rekabeti alt etmek için doğru fırsatı yaratacağına bahse giriyor.
Bloomberg Economics kıdemli Hindistan ekonomisti Abhishek Gupta, “Küresel veya yerel yeni beklenmedik şoklar olmadığı sürece 2023 farklı olacak” dedi. “Ülke, endüstriyel bir toparlanmayı başlatmaya ve üretimi artırmaya yardımcı olacak bir yapıyı hemen hemen uygulamaya koydu” diye ekledi.
Müttefiklerin birbirine yatırım yaptığı dostluk desteği ve Çin’den daha geniş bir eksen Hindistan’a fayda sağlayabilir – ancak değişimin hızı net olmaktan çok uzaktır.
Hindistan’ın baş ekonomi danışmanı V. Anantha Nageswaran, “Çok fazla atalet var” dedi. Çin’den ayrılmak şirketlerin hafife alacağı bir çağrı değil, çünkü “büyük bir pazara çok fazla yatırım yaptılar” dedi.
Yine de, Doğu Asya ülkeleri eninde sonunda bir noktada kapasite kısıtlamalarıyla karşılaşacak. Nageswaran, “Bu yüzden, bunların gerçekleşmesini beklememiz gerektiğini düşünüyorum,” dedi.
