Apple’ın iPad “Pro” adını kullanmaya başlamasından ve gerçek tablet olarak görülemeyecek kadar büyük tabletler piyasaya sürmesinden bu yana yıllar geçti. Eski 12,9 inç iPad Profesyonelleri, yeni 13 inçlik cihazlar — bunlar MacBook kadar büyük olmasa da büyükler. Ve içindeki donanım da buna uygun bir güce sahip; en son Apple M4, herhangi bir Mac türünde değil, bir iPad’de piyasaya çıktı! Bütün bu yıllar boyunca, teknoloji camiasının her zaman tek bir sorusu ve tek umudu vardı: neden olabilir? MacOS’u bu şeyler üzerinde çalıştırmıyor muyuz? Ve insanlar her bir sonraki macOS yapısının tasarım öğelerini analiz ediyor ve bunun dokunmatik ekran düşünülerek yapıldığına dair işaretler arıyorlardı (daha büyük düğmeler, kaydırıcılar vb.).
Bir iPad Pro’nun tüm çevre birimlerinin maliyetinin MacBook Pro ile hemen hemen aynı olduğunu düşünürsek, aynı görevleri aynı verimlilikle yapabilmesi daha iyi olurdu, değil mi?
Ancak iPadOS çoklu görev yapma konusunda hâlâ çok iyi değil; profesyonel işlere yönelik mobil uygulamalar hâlâ masaüstü (veya dizüstü bilgisayar) uygulamalarının esnekliği ve kullanım kolaylığıyla boy ölçüşemiyor ve dosyaları onunla yönetmeye çalışmak daha da garip ve hantal.
İPad asla macOS’u almayacak
Apple, MacBook’lara dokunmatik ekran, iPad’e ise Mac benzeri bir işletim sistemi vermeyi inatla reddediyor. Sinirli hayranlar açgözlülüğe veya tüketicilerin ne istediğini anlamama eksikliğine işaret ediyor.
MacBook’ların en çok satan dizüstü bilgisayarlar arasında olduğunu ve iPad’lerin de en çok satan tabletler olduğunu göz önüne alırsak, bunu Apple’ın müşteri “kazanmamasına” bağlamamız gerektiğinden emin değilim.
Bu iki kategorinin bu kadar popüler olması ve çok iyi performans göstermesiyle Apple, farklı bir cihaz sınıfını denemek ve sunmak için benzersiz bir konumda; dizüstü bilgisayar alanını kaplayan bir tablet değil, kendine özgü bir şey yapan bir tablet.
İşin püf noktası da burada; açıkçası Cupertino, iPad’i kişisel bilgisayardan farklı bir şeye nasıl dönüştüreceğini tam olarak bilmiyor gibi görünüyor. Yeni güncellemelerin ve yeni özelliklerin gelmesinin dayanılmaz derecede yavaş olmasının nedeni budur. En azından ben buna inanıyorum.
Slide Over ve Split View’un tanıtıldığı günlerde, iPad’in çoklu görev partisine zaten yıllar geç kaldığını hatırlıyorum. Son zamanlarda iPad’lerde pencereli uygulamaların çoklu görev özelliğini aldık, ancak bunu “normal” bir masaüstü arayüzü gibi yapmak yerine Apple, Stage Manager yan ürününü icat etmek zorunda kaldı.
Ve bu pek de hoş karşılanmadı – iPadOS 16’daki Stage Manager, ekranın tam noktalarında tam pencere boyutlarını kullanma konusunda çok kararlı olduğundan sınırlayıcı, sinir bozucu ve mide bulandırıcıydı. Artık iPadOS 17 ile çok daha esnek ve genel olarak çok kullanışlı.
Ancak tüm bu Sahne Yöneticisi fiyaskosu, “Bilgisayar nedir?“Eski iPad’lere yönelik reklam kampanyası, Apple’ın iPad’e nasıl baktığını ve neden macOS’u asla almayacağını düşünmemi sağladı.
Basit ifadeyle:
iPad Pro size göre değil
Tamam, eğer buradaysanız, bu başyazıyı okuyorsanız ve “iPad Pro’nun neden bu kadar sınırlı olduğunu” merak ediyorsanız, muhtemelen teknoloji meraklısı biri olduğunuzu varsayacağım. Telefonlarınızı sonuna kadar zorlamayı seviyorsunuz, belki her güncellemeden sonra bir kıyaslama başlatıyorsunuz ve büyük olasılıkla ister macOS ister Windows olsun, bir masaüstü arayüzü üzerinde çalışmaya oldukça aşinasınız.
Peki… iPad Pro tam olarak size göre değil. Bir iPad’den elde edebileceğiniz tek değer, onu özellikle bir yardımcı cihaz, bir asistan, ana ekranınızdan uzaktayken güçlü bir ekran olarak kullanmanızdır. Ve kesinlikle kullanım senaryoları mevcut, ancak bu dijital çalışmanızın omurgası olmayacak.
Öyleyse, eğer bu size göre değilse, neden en son teknolojiye sahip donanımlarla dolu, Apple neden bunu müzik oluşturabilecek, videoları birleştirebilecek ve fotoğraf düzenleme için çalışabilecek şekilde pazarlıyor?
Basit: Bilgisayarı nasıl kullanacağını gerçekten bilmeyen, farklı alanlardaki profesyonellerden oluşan bir grup insan var. Son 17 yılda akıllı telefonlar her şeye nüfuz etti; İnternet’i insanların kullanımına sundular, işletmeleri dijital varlığa bağımlı hale getirdiler ve medya, web siteleri ve promosyonlar oluşturmayı son derece basit hale getirdiler.
Böyle insanları tanıyorum; genç, başarılı, zeki. Bir işletmeleri var ve hizmetlerini müşterilerinin aklında tutmak için TikTok’lar, Reels, fotoğraf gönderileri, reklamlar ve diğer içerikleri telefonlarından oluşturuyorlar. Sadece işleri ve yaşam tarzları daha fiziksel veya hizmet alanında; hayatları boyunca klavye başında çok fazla zaman geçirmediler.
Şimdi, böyle bir kişinin akıllı telefon üzerinde çalışmaktan yükseltmeye karar verdiğini hayal edin; o küçük ekrana iki kez basmak ve bir klibin zaman çizelgesini tam olarak kırpmak için gözlerini kısmak bir noktada eskir. Bu kişi “Artık bilgisayara geçmenin zamanı geldi” diye düşünebilir.
Windows’u öğrenmek mi istiyorsunuz? MacOS’u öğrenmek mi istiyorsunuz? Bir günde yapacak çok işi olan biri için ne kadar korkutucu bir düşünce.
Peki iPad nedir? Bir nevi bilgisayar gibi ama daha çok bir akıllı telefon gibi görünüyor, hareket ediyor ve çalışıyor. “Bunu yapabilirim!”
iPad Pro bir bilgisayar lite’sidir
Böylece, bu düşünce aklıma geldikten sonra, bir şekilde yerine oturdu; Apple’ın, tüm sınırlamalara rağmen, iPad’in bir telefon gibi hissettirmesi konusunda inatla ısrar etmesinin nedeni budur. Görev çubuğu yok, çoklu pencere yok (harici monitör olmadığı sürece), dosya sistemini araştırmaya gerek yok, App Store dışında uygulama aramaya gerek yok. Tecrübeli bir PC veya Mac kullanıcısı için bu, baş ağrısı ve sinir bozucu bir durum gibi gelebilir. yarım. Başka bir teknolojik alet öğrenmekten korkan ancak daha büyük bir çalışma alanı isteyen biri için bu çok daha tanıdık ve çekici gelebilir.
Fotoğraf makinesiyle daha fazla, klavyeyle daha az zaman geçirmek isteyen fotoğrafçı gibi, fotoğraflarını esasen “kayan ekran” olan bir şey üzerinde düzenleyebilme fikri oldukça çekici. Veya dizüstü bilgisayarla eşleştirilmiş Wacom tablet olmayan bir şeyden çizim yapmak isteyen sanatçı.
Şimdi, iPad Pro’nun sunduklarına göre çok pahalı olabileceği argümanı burada hala geçerli. Air’in 120 Hz yenileme hızına sahip olmaması gerçeğini kabul etmek oldukça zor. Magic Keyboard ve Apple Pencil’ın fiyatları iPad yatırımınızı havaya uçuruyor. Evet, Apple’ın fiyatlandırma stratejisi çok uzaklarda… Ama görünen o ki işe yarıyor.
Bu iPad Pro’nun son hali mi?
Tahmin etmem gerekse hayır derdim. Ancak yine de Apple yeni şeyleri uygulama konusunda dayanılmaz derecede yavaş. MacBook’un ayaklarına basmadan yeni özellikler eklemeye çalışırken, iPad’in kullanıcı arayüzünü geliştirerek onu kendi “üretken tablet” kategorisinde tutmaya çalışıyoruz.
Başka ne olacağını tahmin etmeye cüret edemem; iPadOS’in fare işaretçisini uygulama şekli ilk başta saçma ama yine de bir o kadar “mobil”. Sahne Yöneticisi temelde hepimizi şaşırttı; kim kayan pencere çoklu görevini yeniden icat etmek için masaya oturur, değil mi?
Bunu akılda tutarak… iPadOS daha da gelişecek, ancak ne olacağı hakkında hiçbir fikrim yok. Kesinlikle macOS değil.
