Söylentilere inanılacak olursa iOS 18, iPhone’unuzun ana ekranını her zamankinden daha önemli ölçüde özelleştirmenize olanak tanıyacak. Bu özellik Android telefon sahiplerine tanıdık gelecektir ancak iPhone’umun bir Android telefon gibi görünmesini istemiyorum.
Bu, iki tarafı keskin bir kılıçtır; çünkü iOS, ana ekranın benzersiz görünmesini sağlamak için size daha fazla özgürlük vererek, Android’in daha az kısıtlanmış dünyasına kıyasla onu benzersiz kılan özelliklerini de kaybedebilir.
iOS 18 ve iPhone ana ekranınız
Apple’ın katı, ızgara tabanlı uygulama düzeni işe yarıyor. Sık kullandığınız tüm uygulamalarınız, istediğiniz zaman orada, tanıdık konumlarda bulunur. Çok yaygın olarak kullanılmayanlar, Uygulama Kitaplığı’na veya ana ekranları dağınıklıktan uzak tutmak için diğer ana ekranlara gönderilebilecek klasörlere yerleştirilir. Widget’lar, işleri daha da renklendirmek ve uygulama simgeleriyle doldurmak istemediğiniz alanlardan en iyi şekilde yararlanmak için sonlandırılabilir.
İOS 18’de, görünüşe göre ızgara düzenini kısmen göz ardı edebilecek ve uygulama simgelerini ana ekrana daha özgür bir şekilde yerleştirebileceksiniz; bu da uygulamaların çevresinde boş alan oluşturacaktır. İsterseniz ana ekranın herhangi bir yerine yalnızca bir uygulamanın yerleştirilebildiği Android’de yapabileceğiniz şey budur. Uygulamanızın etrafındaki boş alan, artık duvar kağıdının daha fazlasını görebilmeniz dışında gerçek bir amaca hizmet etmiyor.
Sanki buna karşıyım gibi geliyor değil mi? Değilim. Android’de sık kullandığım uygulamaları ana ekranın alt kısmına arka arkaya yerleştirmeyi seviyorum. Ne demek istediğimi anlamak için incelediğim Android telefonların fotoğraflarına bakmanız yeterli.
Her seferinde temelde aynı formüle bağlı kalıyorum ve telefonumun kilidini her açtığımda seçtiğim duvar kağıdının keyfini çıkarma şansını takdir ediyorum. Android’i Android yapan şey bu Android. Ancak bu iOS değil ve ikisinin birleşmesini zaten olduğundan daha fazla istemiyorum.
İOS’un Androidleştirilmesi
Apple, iOS’u “taze” tutma çabalarında son birkaç yılda Android’den fazlasıyla tasarım ipucu aldı. Android’in uzun zamandır vazgeçilmez bir özelliği olan Widget’lar ilk önce Bugün ekranında iOS’a, ardından iOS 14’te ana ekrana geldi. Aynı güncellemede Apple, Android’deki Uygulama Çekmecesi ile aynı şekilde çalışan Uygulama Kitaplığı’nı tanıttı. Nadiren kullandığınız uygulamaları tamamen silmeden saklayabileceğiniz telefon.
İOS 16’da kilit ekranı, üzerine widget yerleştirme, saatin yazı tipini ve stilini değiştirme ve farklı durumlar için kilit ekranının farklı sürümlerini oluşturma yeteneği de dahil olmak üzere bir miktar ilgi gördü. Yıllar geçtikçe iOS’un şekli ve stilinde yapılan tüm bunlar ve diğer ayarlamalar sayesinde iPhone’un yazılımı daha kişisel ve bireysel hale geldi, ancak özelliğini hiçbir zaman tamamen kaybetmedi. iOS’luluk – ve bundan gerçekten hoşlanıyorum.
Ana ekranın ve işletim sistemi tasarımının etkisi her iki yönde de işe yaradı. Android telefonlar, iOS’u da iOS yapan şeyin temel yönlerini üstlendi. Son zamanlarda üreticiler ve geliştiriciler Apple’ın Dynamic Island’ını kendi Android arayüzlerine uyarlamanın yollarını buldular.
Bundan önce, Xiaomi, Oppo ve Huawei telefonlarında yazılımı, uygulamaların bir uygulama çekmecesi kullanmak yerine varsayılan olarak iOS tarzında birden fazla ana ekrana yayılacağı şekilde ayarlamak yaygındı. İki yazılım platformunun benzerlikleri vardır ancak yine de uygun şekilde farklıdır.
Çok mu ileri bir adım?
İOS 18 için söylentilerin çok ileri bir adım olacağından korkuyorum. Ana ekranda uygulamalar arasında boşluk bırakmak veya açık, boş alanlar oluşturmak zorunda kalmayacağınızı anlasam da, gerçek şu ki Android telefonumun uygulama düzenini ve stilini iOS telefonuma yakından yansıtmak muhtemelen mümkün olacak – ve bu olasılık hakkında gerçekten hoşlanmadığım şey bu.
İOS ana ekranımı Android’de kopyalamak mümkün olsa da bunu asla yapmıyorum. BEN Çünkü farklı bir telefon ve yazılım olduğu için farklı görünmesi. Başka bir cihaza benzememeli. Kendine ait bir şey olmalı. Tembel olduğu için Android arayüzünü iOS’a benzettikleri için Xiaomi’ye ve diğerlerine gözlerimi deviriyorum (ve aynısı watchOS tarzı arayüzlere sahip akıllı saatler için de geçerli). Üreticiler iPhone’un kamera modülü düzenini kopyaladığında ben de aynısını yapıyorum. Eğer bir iPhone ve iOS isteseydim bunu satın alırdım.
Bunun tersi de geçerli. Android telefon istersem satın alırım. Yazılım arasındaki çizgiler zaten bulanık, ancak aralarında yeterince fark var ki bunlar hala benzersizdir ve biri diğeriyle karıştırılamaz.
Son söylentilere karşı temkinli davranıyorum çünkü bunun değişme riski var. Telefonumdaki yazılımın bana özel olmasını destekliyorum ama aynı zamanda kendi kimliğine sahip olmasını ve üreticisi veya platformu ne olursa olsun her telefonda bulduğum tek bir temanın küçük bir varyasyonu olmasını istemiyorum. Bu kişiselleştirme değil, yani delik.
Yakın zamana kadar akıllı telefonların temelde aynı görünmesine ilişkin şikayetler geçerliydi ancak bu durum kesinlikle iyiye doğru değişti. Yakın gelecekte telefonlardaki yazılımlar hakkında aynı şeyi düşünmeye başlamak istemiyorum – özellikle de kişiselleştirmeyi tanıtmaya yönelik yanlış yönlendirilmiş çabaların aynı zamanda kazara kişiliği aşındırmasından sonra.
