Sıcak nokta tespitleri. PJ5 ila PJ43 yörüngelerinden büyüklük sırasına göre gruplandırılmış veriler kullanılarak Mart 2017 ile Temmuz 2022 arasında elde edilen Juno JIRAM verilerinde tanımlanan 266 sıcak noktadan elde edilen maksimum, doymamış 4,8 μm (M-bant) spektral parlaklıklar. Sembol ne kadar büyük olursa, 4,8 μm spektral parlaklık da o kadar büyük olur. Bu, 180° B, 0° Kuzey merkezli eşit alanlı bir Mollweide projeksiyonudur. Izgara boyutu 30°’dir. 4,8 μm, Io yüzeyindeki genç, sıcak lavlardan gelen termal emisyona duyarlı bir dalga boyudur20. Sıcak nokta tespit sayılarımız ve dağılımlarımız (Tablo 1 ve 2), referanstakilerden önemli ölçüde farklıdır. 17. Kredi: Doğa Astronomi (2023). DOI: 10.1038/s41550-023-02123-5
NASA’nın Jet Propulsion Laboratuvarı, Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü, Arizona Üniversitesi ve Arizona Eyalet Üniversitesi’nden volkanologlar ve gezegen bilim adamlarından oluşan bir ekip, Io’nun volkanik aktivitesine ilişkin yeni oluşturulan küresel bir bakış açısıyla, gelgit ısınmasının muhtemelen kendi içinde yoğunlaştığını buldu. üst manto. Yaptıkları çalışmada, rapor edildi dergide Doğa AstronomiGrup, Jüpiter’in en içteki uydularından en yakın olanından gelen ısı emisyonunu ölçen sensörlerden gelen verileri analiz etti.
Önceki araştırmalar, Jüpiter’in uydularından biri olan Io’nun güneş sistemindeki volkanik açıdan en aktif nesne olduğunu ileri sürmüştü. Yüzeyi kaldera ve erimiş kayalardan oluşan kırmızı nehirlerle kaplıdır. Bilim insanları bu aktiviteyi tetikleyen ısının kaynağını bilmek istiyor ancak ihtiyaç duydukları kanıtı bulamadılar.
Nihai kaynağın Jüpiter’in yerçekimi olduğunu öne sürüyorlar; ayın gezegene olan mesafesindeki değişiklikler nedeniyle aya değişen bir çekim uyguluyorlar. Bu, ayın kayalık materyalinde sürtünmeye neden olarak ısı üretimine neden olur. Bilmedikleri şey, ısının ayın derinliklerinden mi yoksa yüzeyine yakın bir yerden mi kaynaklandığıdır. Bu yeni çalışmada araştırmacılar bunun ikincisi olduğunu öne süren kanıtları rapor ediyorlar.
Yakın zamana kadar, Io’dan gelen ısı emisyonuyla ilgili verilerin çoğu ekvatoruna odaklanmıştı; ayın yakınından geçen sondalardan ve Dünya’ya bağlı araçlardan elde edilen veriler, bilim adamlarına ayın orta bölümü hakkında çok fazla veri verirken, kutupları hakkında çok az veri sağlıyordu. . Araştırma ekibi, yeraltı ısısının nereden geldiği hakkında daha fazla bilgi edinmek için bu tür verilere ihtiyaç duyulduğunu belirtiyor.
2016 yılında Juno uzay aracı Jüpiter’in kutuplarının etrafında dönmeye başladı ve bu da Io üzerinde çalışan araştırmacılara kutuplarından yayılan ısı hakkında daha fazla bilgi edinmenin bir yolunu sağladı. Bu yeni çalışmadaki araştırma ekibi, tüm ay için küresel bir ısı haritası oluşturmak üzere yeni verileri eski verilerle birleştirmeyi başardı.
266 volkanik sıcak noktanın haritasını çıkarmayı başardılar ve ayın alt enlemleri boyunca yüksek enlemlerine göre %60 daha fazla ısı yaydığını buldular; bu, volkanik aktivitenin çoğundan sorumlu olan ısının yüzeyin hemen altında bulunduğunu düşündüren ayın bir özelliğidir. . Araştırmacılar, eğer durum böyleyse, Io’nun yumuşak bir üst mantoya sahip olduğu, hatta kabuğunun altında erimiş bir okyanus olduğu anlamına gelebileceğini öne sürüyor.
Daha fazla bilgi:
Ashley Gerard Davies ve diğerleri, Io’nun magma okyanusu ve sığ gelgit ısıtma modellerinin göstergesi olan kutupsal volkanik termal emisyonu, Doğa Astronomi (2023). DOI: 10.1038/s41550-023-02123-5
© 2023 Science X Ağı
Alıntı: Io’nun volkanik aktivitesine ilişkin küresel görünüm, gelgit ısınmasının üst mantoda yoğunlaştığını gösteriyor (2023, 21 Kasım), 24 Kasım 2023 tarihinde https://phys.org/news/2023-11-global-view-io-volcanic- adresinden alınmıştır. gelgit.html
Bu belge telif haklarına tabidir. Özel çalışma veya araştırma amacıyla yapılan her türlü adil işlem dışında, yazılı izin alınmadan hiçbir kısmı çoğaltılamaz. İçerik yalnızca bilgilendirme amaçlı sağlanmıştır.
