Politika çevrelerinde sık sık “ücretsiz”, “açık” ve “güvenli” bir İnternet ihtiyacını duyuyoruz. Bu en son Beyaz Saray’ın durumuydu. İnternetin Geleceği için Bildirge. İdeal olarak, kullanıcılar her üç özellikten de yararlanır. Ancak, aralarındaki temel değiş tokuşlar bizi başka hedefler aramaya zorluyor. Bu üç özellik bir “üçleme” sunar ve biz seçim yapmalıyız sadece iki.
Sözde “açık” bir İnternet, otokratik yönetişim modellerinden gelen zorluklarla karşı karşıya olduğundan, politika yapıcılar bunun yerine “eşitlikçi, kapsayıcı ve güvenli” bir İnternet yaratmayı düşünmeli – politika müdahaleleriyle gerçekten ulaşılabileceğine inandığım kriterler.
“Ücretsiz”, “açık”, Ve “güvenli”? Bunların hepsi kaygan kavramlar, ancak geleneksel olarak üç özellik tarafından işlevselleştirildiler.
“Ücretsiz”, “izinsizlik” anlamına gelir – herkes herkese her şeyi gönderebilir.
“Açık”, ortak taşıma anlamına geldiği anlaşılmıştır. Yaygın operatörler (geleneksel olarak İnternet servis sağlayıcıları veya ISP’ler) içeriği filtreleyemez. Bu kavram, ABD politika tartışmalarında “ağ tarafsızlığı” olarak anılmıştır.
“Güvenli”, saldırılara karşı makul koruma anlamına gelir: İnternet kullanıcıları, hem odaklanmamış saldırılara (dağıtılmış hizmet reddi veya DDoS gibi) hem de hedeflenen saldırılara (fidye yazılımı gibi) karşı makul korumaya sahip olmalıdır.
Bu üçlemi anlamak için, bugün internette güvenliğin nasıl sağlandığını anlayarak başlayalım. İçerik dağıtım ağları (CDN’ler) — benzeri bulut parlaması — hem büyük ölçekli hem de hedeflenen tehditlere karşı savunma yapmak için yapay zekayı kullanın. Etkinlikleri nedeniyle, CDN’lerin önemi artmıştır: Son tahminlere göre, CDN’ler artık trafiğin dörtte üçünü doğrudan kullanıcılara ulaştırıyor.
Bununla birlikte, CDN’ler yaygın taşıma değildir: Algoritmalar içeriği inceler ve buna izin verilip verilmeyeceğine karar verir. Bu stratejiye “AI ile güvenli” diyelim.
Siber saldırılara karşı korumamız olabilir mi? Ve ortak taşıma? Evet: Trafiğin kimliğini doğrulamak için kriptografik kimlikler kullanabiliriz. Trafik daha sonra ortak taşıma olabilir ve son kullanıcılar hangi kimliklerin trafiği kabul edeceğine (veya reddedeceğine) karar verebilir. Sorun? Böyle bir dünyada, “ücretsiz” veya izinsiz İnternet’i kaybederiz ve “kimlik ile güvenli” dediğim bir senaryo yaratırız.
Kapsayıcı ve Adil Bir İnternete Doğru
Hangi dünyayı tercih ediyoruz?
Yapay zeka ile güvenli dünyayla başlayalım. Ortak taşımayı feda ediyoruz: “Endişelenmeyi bırakın ve algoritmayı sevin.” Yapay zeka denetlenebilir, düzenlenebilir ve doğrudan politika yapıcılara karşı hesap verebilir hale getirilebilir ve aynı zamanda saldırılara karşı dayanıklı olabilir mi? Bu sorular, bu yaklaşımın uygulanabilirliğini anlamamızda bize yol gösterecektir.
Şimdi diğer tarafa bakalım: ID ile güvenli. Ortak taşımayı yeniden kazanıyoruz, ancak ayrımcılık için yeni yollar açıyoruz. Düzgün bir şekilde tasarlanmış bir sistem, kullanıcıların tam kimliğini (örneğin birinin adını) gizlemelidir, ancak bu kimliği hangi otoritenin verdiğini ortaya çıkaracaktır (örneğin, “Bu kişi Amerikalı mı?”).
Bu iki dünyada yol alırken, kapsayıcılık ve eşitlik bizim kuzey yıldızımız olmalıdır.
Gana’da yaşadığınızı hayal edin. Gibi bu konuyla ilgili araştırma ortaya koyuyor, CDN’lerden alınan yapay zeka destekli “güvenlik” önlemleri sayesinde, Gana gibi ülkelerden insanların web sitelerine erişmesi düzenli olarak engelleniyor. Demokratik değerlerimizi korurken, demokratik olarak yönetilen bir İnternet’i nasıl daha kapsayıcı hale getirebiliriz?
“Yapay zeka ile güvenli” dünyada, algoritmaların yönetildiği masaya oturmak için Ganalılara (ve bağlanabilirliğin hızla yükseldiği ülkelerdeki diğerlerine) ihtiyacımız olacak.
“Kimlik ile güvenli” dünyada, Ganalılara güçlü dijital kimlikler vermemiz gerekecek – yalnızca Ganalı kimliklerini teslim etmek için değil, aynı zamanda bu kimlikleri okunaklı ve fiili uygulamada kullanılabilir kılmak ve Ganalılara bu kimliklerin nasıl çalıştığı konusunda söz hakkı vermek için.
Hangisi daha zor? Uygulamada hangisi daha kapsayıcı? Teoride değil, pratikte en geniş sayıda insanın iradesine tabi olan demokratik bir İnternet sağlamak için hangisi daha iyi bir iş çıkarır?
Ufkun Ötesine Bakmak
Yapay zeka, kuantum iletişimi, biyomühendislik ürünü patojenler: Çeşitli yakın gelecek teknolojileri, katı yönetişim ve keskin politika düşüncesi gerektirecektir.
Bu tehditler – ve burada teknik bir terim kullanacağım – korkutucu. İşte burada teselli buluyorum: İnterneti yönetmeyi başarabilirsek, kendimizi geniş çapta teknolojiyi yönetmeye çok daha yakın buluruz.
İnternet, teknolojilerin birbirleriyle iletişim kurma şeklini yönetir. Yolları ve gökyüzünü kamuya hesap verebilir kurumlara vererek ulaşımı yönetirken, internet altyapısını yerleştirerek teknolojiyi, özellikle de yapay zekayı yönetebiliriz. doğru kamu hesap verebilirliği türleri altında.
Demokrasi burada bir cevap bulabilir ve bu cevap bizi demokratik olarak sorumlu bir teknoloji modeline yaklaştıracaktır.
Bu sorumluluk aslında neye benziyor? Bu soruya verilecek cevaplar geleceği şekillendirmeye yardımcı olacaktır. Çocuklarımız ve onların çocukları teknolojiden korkacak mı yoksa onu kontrol edecek mi? Teknolojiler – teknokratlar – tarafından mı izlenecekler yoksa izlemeyi onlar mı yapacak?
