Tüm siğillerine rağmen, çevrimiçi olmak yaşlı insanlar için genel olarak olumlu olabilir, yeni araştırma öneriyor. Çalışma, bildirilen düzenli internet kullanımının 50 yaşın üzerindeki kişilerde bunama riskinde azalma ile ilişkili olduğunu buldu. Mümkün olan en büyük fayda, iki saat veya daha azını bildiren kişilerde görüldü. hiçbiri ile karşılaştırıldığında internet kullanımı.
Araştırma New York Üniversitesi’nden araştırmacılar tarafından yürütüldü. Verileri analiz ettiler Sağlık ve Emeklilik Çalışması, iki yılda bir yapılan anketlerle yaşlı Amerikalılardan oluşan temsili bir örneklemin refahını takip eden, devlet tarafından finanse edilen bir proje. Çalışmada insanlara sorulan birçok sorudan biri, kullanıp kullanmadıklarıdır. internet.
Takım çalışmanın başlangıcında demansı olmayan ve 17 yıla kadar takip edilen 50 yaşın üzerindeki yaklaşık 18.000 yetişkine odaklandı. Daha sonra katılımcıları, ilk anketlerinde interneti düzenli olarak kullanıp kullanmadıklarına göre iki gruba ayırdılar. Başka bir anket, araştırmacıların bunama durumu için bir ölçü olarak kullandıkları, insanların bilişini değerlendirdi.
Yazarlar, düzenli internet kullanıcılarının demans kriterlerini karşılama olasılığının, önceden var olan sağlıkları gibi diğer faktörleri hesaba kattıktan sonra bile başlangıçta hiç kullanmadığını bildirenlere göre yarı yarıya daha fazla olduğunu bulmuşlardır. Sonraki anketlerde interneti kullandıklarını bildirmeye devam eden kişilerin de daha düşük bir riske sahip olduğu görüldü.
Yazarlar makalelerinde, “Birlikte ele alındığında, bu bulgular düzenli olarak internet kullanmanın bilişsel uzun ömürle ilişkili olabileceğini gösteriyor” diye yazdı: yayınlanan Amerikan Geriatri Derneği Dergisi’nde Çarşamba günü.
bu değil ilk çalışma İnternet kullanımı ile yaşlı insanlarda bunama riskinin azalması arasında bir ilişki bulmak. Ancak yazarlar, analizlerinin bu olası ilişkiyi incelemek için türünün en uzun olduğunu söylüyor. Sağlık ve Emeklilik Çalışması da ileriye dönük bir çalışmadır, yani insanların sonuçlarını zaman içinde proaktif olarak izler. Bu çalışmalar genellikle iki faktör arasındaki neden-sonuç ilişkisini ortaya çıkarmada diğer birçok araştırma türünden daha iyidir – bu durumda internet kullanımı bunama riskini azaltır.
Yine de, bu bağlantı hakkında hala birçok soru var. Yazarlar ayrıca, interneti haftalık olarak ne sıklıkta kullandıklarını bildiren daha küçük bir katılımcı örneğinden alınan verilere de baktılar. Çevrimiçi geçirilen saatler ile demans riski arasında U şeklinde olası bir ilişki buldular; burada en az ve en çok çevrimiçi zaman geçiren (günde 6 ila 8 saat) insanların en yüksek demans riskine sahip olduğu görüldü. Bu arada en düşük risk, günde iki saat veya daha az internette vakit geçirenlerde görüldü. Bununla birlikte, çok çevrimiçi insanlar için risk farkı, belki de mevcut örneklem boyutunun daha küçük olması nedeniyle istatistiksel olarak anlamlı değildi.
Yazarlar, “aşırı çevrimiçi katılımın yaşlı yetişkinler üzerinde olumsuz bilişsel etkilere sahip olabileceği” durumlarda, muhtemelen azalan bir getiri noktası olduğunu söylüyor. Ancak bu noktanın nerede olduğunu bulmak için daha fazla araştırma yapılması gerekecek. Yazarlar, interneti kullanmak bunama riskini azaltmaya yardımcı olsa bile, bu ilişkinin her iki yolu da kesebileceğini belirtiyor. Örneğin, bunama geliştiren kişiler interneti zamanla daha az kullanmaya başlayabilir.
Bilim adamları, en azından, bu çalışma diğer araştırmacılara çevrimiçi kalma ile zihinsel olarak keskin kalma arasındaki en iyi dengeyi bulmaları için ilham vermeli. söylemek.
“Bir kişinin çevrimiçi katılımı çok çeşitli etkinlikleri içerebileceğinden, gelecekteki araştırmalar, aşırı kullanımın potansiyel yan etkilerini göz önünde bulundurarak bilişsel olarak sağlıklı yaşam süresiyle ilişkili farklı internet kullanım modellerini belirleyebilir” diye yazdılar.
