Intel, şirketin “” olarak adlandırdığı 12-qubit, silikon tabanlı bir çip olan en son kuantum çipinin piyasaya sürülmesiyle kuantum yolundaki bir sonraki adımı duyurdu.Tünel Şelaleleri“. Hayır, hayır, sorun değil, o dolarları cüzdanınızda tutabilirsiniz: Intel henüz ticarileştirme aşamasında değil. Geleceğin İşlem Birimleri Umarım bunlar, İran’ın Amazon tabanlı “kuantum hesaplama” teknolojisinden çok Intel’in kendi Tünel Şelaleleri gibi olur.
“Tunnel Falls, Intel’in bugüne kadarki en gelişmiş silikon spin qubit çipidir ve şirketin onlarca yıllık transistör tasarımı ve üretim uzmanlığından yararlanır. Yeni çipin piyasaya sürülmesi, Intel’in tam donanımlı bir ticari kuantum bilgi işlem sistemi oluşturmaya yönelik uzun vadeli stratejisindeki bir sonraki adımdır. Hataya dayanıklı bir kuantum bilgisayara giden yolda çözülmesi gereken temel sorular ve zorluklar olsa da, akademik topluluk artık bu teknolojiyi keşfedebilir ve araştırma geliştirmeyi hızlandırabilir.” Intel’in Kuantum Donanımı Direktörü Jim Clarke diyor.
Tunnel Falls’ın yalnızca bir araştırma testi çipi olduğunu bilmek çok zor olsa da, aynı zamanda herhangi bir yeni teknoloji için genellikle gözden kaçan bir gerekliliktir. Geleceğin kuantum bilgisayarlarında herhangi bir iş yapılmadan önce, algoritmalar, öğrenme ve nasıl yapılacağı bugünden başlatılmalıdır. Bununla ilgili bir sorun, kuantum bilgi işlem donanımı üretmenin zorluğudur; Intel’den Microsoft’a, IBM’e, IonQ’ya ve Google’a kadar bu kadar az sayıda büyük şirketin aktif olarak kuantum bilgi işlem donanımı geliştirmesinin bir nedeni var.
Yine de bu, Intel’in silikon spinli kübitleri kullanma stratejisinin çok iyi sonuç verdiği yerdir: Intel’in yıllarca süren çip üretim uzmanlığı üzerine inşa edilebilecek, verim oranlarını artırmak için hangi kaldıraçların hareket ettirileceğine ilişkin bilgisini uygulayabilecek bir kuantum bilgi işlem teknolojisidir. Aslında Intel, Tünel Şelaleleri üretiminin, daha olağan CMOS işlemi altında üretilen yongalara benzer voltaj tekdüzeliğiyle %95 verim oranına ulaştığını söylüyor. Şirkete göre, 300 mm’lik tek bir levha, %95 verimle 24.000 kuantum nokta test çipi sağlıyor.
“Her bir qubit aygıtı, Intel’in onu standart bir tamamlayıcı metal oksit yarı iletken (CMOS) mantık işleme hattında kullanılana benzer bir akış kullanarak üretmesine izin veren, esasen tek bir elektron transistörüdür.”
Bu strateji, beklenen bazı ölçeklendirme avantajlarını da beraberinde getiriyor: Intel, dünyadaki en büyük yarı iletken fabrika ayak izlerinden birine sahip. Yeterli araç ve yatırımla şirket, QPU üretimini hızlı bir şekilde artırmak için elinden gelenin en iyisini yapabilir: ilk olarak, eğitim, araştırma ve geliştirme amaçları için; ve son olarak, tam ölçekli endüstriyel üretim için.
Intel’in kübit seçimi, öncü transistör üretimiyle son derece iyi örtüşüyor – Tunnel Fall’ın kübitlerinden biri kabaca bir transistör boyutunda. Bu tek başına onu diğer qubit tasarımlarından 1 milyon kat daha küçük yapar; ve bilginin (0/1) tek bir elektronun dönüş özelliklerine (yukarı/aşağı) göre kodlandığı silikon spin kübitlerinin, kübitlerin mümkün olan en küçük varyasyonlarından biri olduğu gerçeği de kesinlikle şirkete yardımcı olacaktır. kuantumun potansiyelini ortaya çıkarmak için gerektiği gibi binlerce – veya milyonlarca – sıkıştırarak.
Intel’in Tunnel Falls’ı, College Park’ın Qubit Collaboratory (Maryland Üniversitesi’ndeki Fizik Bilimleri Laboratuvarı (LPS) ile ortaklık kuran şirket ile mevcut araştırma çabalarına yakıt katmayı amaçlıyor) (LQC), ulusal düzeyde bir Kuantum Bilgi Bilimleri (QIS) Araştırma Merkezi. Bu işbirliğinin bir parçası olarak Intel, araştırma laboratuvarlarına Intel’in yeni kuantum çipini sağlamak için ABD Ordusu Araştırma Ofisi ile ilişkili Qubits for Computing Foundry (QCF) programında yer alacaktır.
Intel, silikon spin kübitlerin diğer teknolojilerden üstün olduğuna inandığını söylemekte kararlı. Ancak elbette bu analiz Intel’in tüm ağırlığını taşıyor: Hangi şirket zaten sahip olduğu teknoloji ve uzmanlıktan bu kadar çok değer elde etmeye çalışmaz?
