İnsanlar diğer dünyalarda yaşamak için kendilerini nasıl yeniden keşfedebilir?

Kabul edelim: Uzay insanlar için düşmanca bir ortamdır. Mars’ta bile, yerleşimciler potansiyel olarak ölümcül radyasyon seviyeleri, kıt kaynaklar ve daha az yerçekimi ile başa çıkmakta zorlanabilirler.

İçinde “Mickey 17”-“Parazit” ile iz bırakan Güney Koreli film yapımcısı Bong Joon Ho’dan yeni bir bilimkurgu filmi-Mickey (Robert Pattinson) adlı harcanabilir bir uzay gezgini tekrar tekrar ölümcül risklere maruz kalıyor. Ve her öldürdüğünde, laboratuvarın 3D yazıcısı Mickey’nin başka bir kopyasını çıkarır.

“İnsanlığı kurtarmak için ölüyor,” diye ilan ediyor.

İmplantasyon için 3D baskılı vücut parçaları oluşturmak mümkün olsa da, eksiksiz bir insan vücudunu bastırma ve yedeklenmiş anılarını geri yükleme fikri saf bilim kurgudur. Bununla birlikte, uzay ile ilgili sağlık sorunlarını inceleyen bir Cornell Üniversitesi biyomedikal araştırmacısı olan Christopher Mason, filmin öncülüyle ilgileniyor.

Kurgu Bilimi Podcast’in son bölümünde, “Bir vücudu 3d yazdırabilir ve mükemmel bir şekilde yeniden inşa edebiliyorsanız, teorik olarak, daha tehlikeli bir duruma giren bir beden hakkında çok şey öğrenebilirsiniz” diyor. “Bence film kavramı aslında oldukça ilginç.”

Mason, insan vücudunun uzayda yaşamak için optimize edilebilme yollarını araştırıyor. kitap “Önümüzdeki 500 yıl: Yeni Dünyalara Ulaşacak Mühendislik Yaşamı” başlıklı. Evrim araçlarını kendi ellerimize alarak evrendeki yaşamın uzun vadeli geleceğini sağlamanın bize bağlı olduğunu savunuyor.

Kendimizi havaya uçurmaktan veya iklim değişikliğinin etkilerini yenmekten kaçınabilsek bile, Sadece bir milyar yılımız var Güneş, dünyayı hayatta kalacak bir aktivite seviyesine ulaşmadan önce.

Mason, “Diğer gezegenlere ve sonunda diğer yıldızlara gitmemizi gerektiren hayatı korumayı düşünmek istiyorum.” Diyor. “İnsanlar yok olma farkındalığı olan tek tür olduğundan, bu bize hayata karşı benzersiz bir görev veriyor… Deontojenik bir prensip dediğim şey, tüm yaşama yönelik genetik görev.”

İyi haber şu ki, en azından geçici olarak uzay uçuşu zorluklarına uyum sağlayabiliriz. Mason ve diğer araştırmacılar, NASA astronotu Scott Kelly’nin sağlığını 2015-2016 yıllarında uluslararası uzay istasyonundaki neredeyse bir yıl boyunca izlediklerinde gördüler. Kelly’nin fiziksel ve genetik profilini yeryüzünde izlenen ikiz kardeşi Mark Kelly’nin profiliyle karşılaştırdılar.

NASA sponsorlu İkiz Çalışmaları Scott Kelly’nin genlerinin ve bağışıklık sisteminin uzaydayken-muhtemelen radyasyona maruz kalma ve alana bağlı diğer stresler nedeniyle çalıştığı yollarda değişiklikler yaşadığını buldu.

Mason, “Bu değişikliklerin% 90’ından fazlası, Dünya’ya döndükten birkaç ay sonra gerçekten normale dönüyordu.” Dedi. Ancak bazı değişiklikler daha uzun süreli.

“Bu küçük genlerin ve fonksiyonların bu küçük yüzdesinin, bugüne kadar diğer mürettebatlarda, SpaceX ve diğer ticari sağlayıcılarla okuduğumuzu rahatsız eden bu nagging sorusu var.” Dedi.

Uzay ortamının stresleri, kaşifler ve yerleşimciler Dünya yörüngesinin ötesine geçtikçe daha çok endişe duyacaktır. gezegenimizin koruyucu manyetik kalkan. Bu da bizi Mickey 17’yi ve diğer dünyevi yaşam formlarını öldürebilecek şeylere geri götürüyor.

Radyasyon en büyük endişe kaynağıdır. Bugüne kadar yapılan çalışmalar, astronotların üç yıllık bir görev sırasında Mars ve Sırt’a kadar kansere neden olan radyasyon seviyelerine maruz kalabileceğini göstermektedir. Kalın koruma riski azaltabilir, ancak Mason da genetik kullanmayı önerir.

“Örneğin, tartigrades, alan boşluğunda ve ağır radyasyon dozlarında bile hayatta kalabilen bu su ayılarıdır” diyor. “Laboratuvarımda aslında olabilecek hücreler yaptık Tardigrade bir gen al ve bir insan hücresinde kullanınve bu radyasyon direncinin bu artışı var – [DNA] gözlemlediğimiz hasar. “

Bilim adamları, tardigrade genini Mickey’nin genomuna eklemek için CRISPR tarzı gen düzenleme araçlarını kullanabilirlerse, ölümlerinden birine başlayabilir. Mason kitabında, uzay gezginlerinin vizyonunu geliştirebilecek diğer genetik teknikleri listeliyor, bağışıklık tepkilerini arttırmakveya onların yapmasını kolaylaştır “Hazırda Bekletme” Uzun bir yolculuk sırasında.

Mason, “En basit olanı, bence, kendi amino asitlerinizi ve vitaminlerinizi yapma yeteneğini içeriyor.” “Örneğin, C vitamini yapmak için gen hala tüm DNA’mıza gömülü. Sadece bozuldu ve artık işlevsel değil. Ancak birkaç küçük değişiklik ile, Kendi C vitamini yapabilirsiniz. “

Bilim adamları insanlarda ve diğer türlerdeki sağlıkla ilgili genler hakkında daha fazla bilgi edindikçe ve gen düzenleme tekniklerini geliştirdikçe, Mason uzay uçuşunun zorluklarının daha az göz korkutucu olacağını düşünüyor-sadece profesyonel astronotlar için değil, geri kalanımız için de.

Mason, “Etik ve sorumlu bir şekilde ve güvenli bir şekilde birini uzaya sokacak bir durum hayal edebilirsiniz.” Diyor. “Bu o kadar uzak değil.”

Ve eğer uzay gezginleri başka bir dünyada beklenmedik zorluklarla karşılaşırlarsa – örneğin, Mars’taki yabancı mikroplar – bunu kendi başlarına halletmek zorunda kalmazlar.

Mason, “Kitapta, Mars’ta garip şeylerin görünebileceği bir ‘noktadan noktaya biyoloji’ konsepti hakkında biraz konuşuyorum, ancak orada yüksek verimli tarama veya organizmaların yüksek boyutlu karakterizasyonu yapmak için çok fazla kaynak yok.”

Bu durumda, Alien Micrope’un genetik kodu, uluslararası uzay istasyonunda test edilmiş olan yeni nesil ekipman sürümü kullanılarak sahada sıralanabilir. Daha sonra DNA verileri dünyadaki laboratuvar araştırmacılarına geri aktarılabilir.

Mason, “Onu sentezleyebilir ve daha sonra orada daha fazla kaynakla inceleyebilir ve güncellemeleri Mars’a geri gönderebilirler.” Diyerek şöyle devam etti: “Bu erdemli bir gözlem döngüsü, sorgulama, çalışma, verilerin transferi, daha fazla kaynağa sahip bir yerde tekrarlayın ve sonra bu bilgiyi geri gönderebilir ve organizmaların uyum sağlamasına yardımcı olabilirsiniz.”

Bu, Mickey’nin her gün ölmek zorunda kalmayacağı bir dünya.