Yeni araştırmalar, ağzımızın ve bağırsaklarımızın bilim tarafından bilinmeyen gizemli şeylerle dolu olduğunu öne sürüyor. Bir ekip, vücudumuzda yaşayan bakteriler arasında virüs benzeri farklı yapıların bulunduğunu keşfettiklerini söylüyor. Araştırmacılar bu yapılara “dikilitaş” adını verdiler ve canlı olmanın ne anlama geldiğini daha da iyi tanımlayabilirler.
Virüsler, koruyucu bir protein kabuğunun içine yerleştirilmiş DNA veya RNA’dan yapılmış küçük genetik materyal paketleridir. Bakteri ya da hayvan hücreleri gibi daha karmaşık organizmaların yardımı olmadan kendilerinden daha fazlasını yapamamalarıyla karakterize edilirler. Bilim insanları hâlâ, doğası gereği parazit olan bu özelliğin, virüsleri bir yaşam biçimi olarak kabul edilmekten alıkoyup uzaklaştırmadığı konusunda tartışıyor.
Zamanla geleneksel bir virüsten bile daha tuhaf görünen mikroskobik varlıkların olduğunu keşfettik. Uydu virüsleri Bir protein kabuğuna sahiptir ancak ikinci bir yardımcı virüs olmadan hücre içinde çoğalamaz (hatta bazıları “ısırmak” yardımcılarına bindirin, böylece her ikisi de ev sahibine aynı anda girer). Ve hiçbir protein kabuğuna sahip olmayan ve basitçe dairesel RNA halkalarından oluşan başka ajanlar da var. viroidler.
Bugüne kadar viroidler kesin olarak yalnızca bitkilerde bulunmuştur. Ancak yakın zamanda yapılan bazı araştırmalar, benzer ajanların diğer yaşam türlerine de bulaştığını gösterdi. Stanford Üniversitesi’ndeki araştırmacılar, ağzımızı ve bağırsaklarımızı kaplayan mikrobiyal bakteri topluluklarında (bu küçük mahalleler aynı zamanda mikrobiyom olarak da bilinir) bu ajanlara dair ikna edici kanıtlar bulduklarını söylüyorlar.
Bilim insanları, bağımsız viroid benzeri RNA döngülerini temsil edebilecek bilinmeyen genetik dizileri aramak için bir algoritma kullanarak, bağırsak ve ağız mikroplarının aktif genlerini kategorize eden veritabanlarını analiz etti. Dikilitaş olarak adlandırılan bu benzersiz dizilerden neredeyse 30.000’ini veritabanlarında dünyanın dört bir yanından örneklerle tespit ettiler. Toplamda, dikilitaşlar araştırmacılar tarafından analiz edilen bağırsak bakterilerinin yaklaşık %7’sinde ve ağız bakteri mikrobiyomlarının yarısında bulundu. Ve belirli bir bakteri türüne dair kanıt bulmayı başardılar (Streptococcus sanguinis) belirli bir dikilitaş popülasyonuna ev sahipliği yapıyor.
Yazarlar, “Bu nedenle dikilitaşlar, insan ve küresel mikrobiyomlarda kolonileşen ve fark edilmeyen çeşitli RNA’lardan oluşan bir sınıf oluşturuyor” dedi. yazdı bu ay bioRxiv’de yayınlanan ön baskı makalelerinde.
Ekibin bulguları ön hazırlık niteliğinde olduğundan şimdilik daha dikkatli incelenmeleri gerekiyor. Ancak çalışmaları başka araştırmalarla doğrulanırsa, mikrobiyal dünyanın bir başka gizli katmanını daha ortaya çıkarmış olurlar; bu katman hakkında pek çok soru yanıtsız kalmıştır.
Yazarlar, dikilitaşların tahmin edilen özelliklerinin, örneğin viroidlerle ya da diğer virüs altı ajanlarla pek örtüşmediğini söylüyor. Ve başka hiçbir organizmada görülmemiş genleri taşıyor gibi görünüyorlar. Ayrıca bunların insan hücrelerini veya genel olarak sağlığımızı etkileyip etkilemeyeceğini ve nasıl etkileyeceğini de bilmiyoruz. Ve tüm bu şeylerin ilk etapta nasıl “varolduğu” konusunda hala net değiliz. Bazı bilim insanları, viroidlerin, virüslere dönüşen atalarla doğrudan ilişkili olabileceğini öne sürüyor; ancak viroidlerin, daha karmaşık mekanizmalarını ortadan kaldıran virüsler olması da mümkün, ya da belki de günümüzün viroidleri, her ikisinin bir karışımı olabilir.
“Bunu düşünüyorum [work] Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı DOE Ortak Genom Enstitüsü’nden araştırmayla bağlantısı olmayan bir bilim adamı olan Simon Roux, bu viral evrenin sınırlarını hâlâ araştırdığımızın bir başka açık göstergesidir. söylenmiş Bilim Dergisi.
