“İnkar Edilemez Bağımlılık Yapıcı Roguelike” – Astral Ascent İncelemesi

beklemiyordum Astral Yükseliş beni bu şekilde kendine bağladı ama Hibernian Workshop gibi oyunların neredeyse tüm eğlenceli yönlerini birleştirdi Hades, Ori ve Kör OrmanVe Ölü Hücreler öyle ki 2023’te düşünülemez bir şey yaptı; roguelike’lara yeniden ilgi duymamı sağladı. Mükemmel bir oyun değil, ancak inkar edilemez derecede bağımlılık yaratan bir oyun döngüsü, harika karakterler ve yerel 2 oyunculu co-op’un eklenmesiyle, onu aramak imkansız Astral Yükseliş harika bir zamandan daha az bir şey.

Astral Yükseliş yankılanan hikaye ritimleriyle başlar Hades – Oyuncuya, sıkışıp kaldıkları astral hapishaneden kaçmanın bir yolunu bulmaya çalışırken, tanrı benzeri koruyucular tarafından korunan çeşitli dünya türlerinde yol almakla görev verilir. Hadesancak izometrik kamera açıları ve Yunan Panteonunun üyeleri hiçbir yerde bulunamadı. Bunun yerine, Zodyaklar (Oğlak, Boğa vb.) hizmet eder. Astral Yükseliş patronlar, ama emin olun ki onlar da Greko-Üstdev akranları kadar ayrıntılı ve yenmeleri zor.

Karakterler ve Sanat Yoluyla Cazibe

Oyunun kısa tanıtımından sonra oyuncular iki farklı karakter arasından seçim yapma seçeneğine sahip olacak ve daha sonra kilidini açabilecek iki karakter daha olacak. Her karakterin kendi dövüş stili ve özel yeteneği var ama ben Kiran’da karar kıldım (dövüş eğitimini çoğu insanın kendi çocuklarından daha çok sevdiği ve orijinalindeki Prens’in tasarımına oldukça benzeyen bir yetim). Persia Prensi) oyunumun büyük bölümünde sırf oyunun patronları ve NPC’lerle olan etkileşimlerini sevimli ve eğlenceli bulduğum için.

Sadece Astral Yükseliş NPC’lerle konuşmak eğlencelidir ve aynı zamanda inanılmaz derecede iyi tasarlanmışlardır. Oyun yüksek çözünürlüklü piksel sanatıyla doludur ve en derin ayrıntılar sinematik boss dövüşü tanıtım sahnelerine ayrılmış olsa da, daha basitleştirilmiş versiyonlar bile akıcı bir şekilde görünür ve hareket eder. Bu, yaklaşan saldırıları kendi stil ve netlik duygusunu kaybetmeden haber verme konusunda başarılı olan düşman savaş tasarımlarını ve animasyonlarını da kapsar.

Karmaşık Savaş Dengelemesi ve Vahşi Kombinasyonlar

Eğer Astral Yükseliş Büyük bir kusuru var, o da oyunun, oyuncuların herhangi bir koşu boyunca geliştireceği pek çok farklı yetenek içermesi, o kadar ki ilk başta oldukça kafa karıştırıcı. Yalnızca dört adede kadar donatılabilir güç mevcut değildir (silah sistemine benzer şekilde yenisi bulunduğunda değiştirilebilir). Ölü Hücreler) ancak bu güçlerin her birinin aynı zamanda değiştiriciler için dört adede kadar yuvası vardır. Ayrıca, farklı dünya bölgeleri arasında hareket ederken yükseltilen oyuncu karakterinin imza hareketi vardır ve ayrıca normal dövüşü, özel saldırıları veya hareketi değiştiren ve yükseltilebilen Aura güçleri de vardır.

Buna alışmak çok fazla zaman alıyor ve menülerde gezinme ve yetenekleri yükseltmeye yönelik kontrol şeması istediğim kadar sezgisel değil. Ancak tuşlara alışmak da uzun sürmüyor Astral Yükseliş sizden tuşuna basmanızı istiyor (her ne kadar sol tamponu kullanarak bir NPC ile konuşmak bana asla tuhaf gelmeyecek olsa da) ve eldeki çoklu geçiş seçenekleri, oyunun seviyelerinde koşmayı gerçek bir platform deneyimi haline getiriyor. Yetenekler birikmeye başladığında ve basit bir normal yumruk hem buz parçalarını hem de füzeleri gönderdiğinde ve özel bir saldırı ekrandaki herkesin zincirleme reaksiyonlu bir elektrik patlamasından muzdarip olmasına neden olduğunda, her şey yerli yerine oturur.

Doğrusallıkta Geliştirilmiş Rastgelelik

Benim en büyük sorunum Ölü Hücreler ve DLC’si, bazen haritaların çok büyük görünmesi, giriş ve çıkışların bazen birbirine çok yakın olması ve bazen de çok geniş bir alana yayılmasıydı. Prosedürel üretim herhangi bir geliştirici için zordur, ancak Hibernian Workshop’un seviyeleri daha küçük, arena benzeri parçalarda tutma kararı hem oyuncuları ilerlemeye devam etmeye teşvik etmeye yardımcı olur hem de Metroidvania türünü taklit etmekten kaynaklanan kafa karışıklığını ortadan kaldırır. Astral Yükseliş bir Metroidvania değil – her ne kadar geçiş ve dövüş onları oldukça anımsatsa ve prosedür oluşturma yoğun bir şekilde kullanılsa da, her seviye ileriye doğru mantıklı bir yol sağlar.

Bu seviyelere dağılmış, her seferde bulabileceğiniz birden fazla koleksiyon parçası vardır. Mağazada daha güçlü özel saldırılar ve özel saldırı değiştiriciler satın almak için kullanılabilecek pembe kristaller, karakterinizi yükseltmek veya mevcut güçlerinizi yükseltmek arasında seçim yapmanızı sağlayan anahtarlar, şifa öğeleri veya istatistik yükseltmeleri için takas edilebilecek yıldızlar var. ve The Garden’da takas edilebilecek biletler (Astral Yükseliş yeni kıyafet renkleri için hub dünyası). Ek olarak, oyuncular her koşuda kaydettikleri ilerleme miktarı kadar para kazanırlar ve bu para birimi daha fazla yükseltme için The Garden’daki çeşitli NPC’lere teslim edilebilir.

Bu incelemenin yapıldığı sırada, aslında henüz yenmemiştim Astral Yükseliş tam olarak, bu yüzden oyunun sonu hakkında konuşamam. Yıllar boyunca oynadığım çoğu roguelike oyununa benziyorsa, önemli olan sona ulaşmak değil; yolculuğun ne kadar keyifli olduğuyla ilgili. Yüzlerce saat çalışmış biri olarak Ölü Hücreler, Hades, Kan Lekeli: Gecenin Ritüeli, Kuleyi Öldürve sayısız diğerleri, gerçekten de tüm türün bittiğini düşündüm. Astral Yükselişancak o günden bu yana ilk oyun Yıldız Alanı Bu yılın başlarında piyasaya sürülen bu beni bağladı. Roguelike’ların en çok ilham verdiği “bir koşu daha” hissinin ne olduğunu kelimelere dökmek her zaman zordur, ancak Astral Yükseliş inkar edilemez bir şekilde çiviliyor.

Ve astrolojiyi bile sevmiyorum.

Astral Yükseliş şu anda PC, Nintendo Switch, PS4 ve PS5’te mevcut. Bu incelemenin amaçları doğrultusunda Screen Rant’a bir Steam kodu sağlanmıştır.